Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch


| Home | Organisatie | Werkgroepen | Nieuwsbrief | Links | Contact | ANBI | |


 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 19 / 10 juli 2018


Buitenruimte voor zorgwoningen weer verplicht


Door verminderde mobiliteit zijn juist mensen met een beperking vaker gebonden aan eigen huis en tuin. Dat buitenlucht welzijn en gezondheid bevordert is een algemeen aanvaard feit. Des te belangrijker dat ook bewoners van zorgwoningen beschikken over een buitenruimte. Echter, zorgwoningen waren vanaf 2015 niet meer verplicht over een buitenruimte te beschikken. Daarin komt nu verandering.

Lobby heeft succes

Kajsa Ollongren, minister van Binnenlandse Zaken, heeft aangekondigd het Bouwbesluit te gaan herzien, waardoor de buitenruimte bij zorgwoningen opnieuw verplicht gesteld gaat worden. Een gezamenlijke lobby van Ieder(in), Oogvereniging, Pcob-Kbo en Per Saldo heeft mede bijgedragen aan dit voornemen. Hiermee wordt buitenruimte –  lees: een tuin of balkon – bij zorgwoningen weer een vanzelfsprekendheid. Per Saldo vindt dit een positieve ontwikkeling die bijdraagt aan de kwaliteit van leven van mensen die wonen in een zorgwoning. Bovendien sluit het aan bij het VN-verdrag voor rechten van mensen met een beperking: uitsluiting wordt voorkomen, in dit geval van een huis met een tuin en/of balkon.

Hoe verder?

De minister geeft aan dat bij nieuw te bouwen zorgwoningen groter dan 50 m2 een eigen buitenruimte gerealiseerd moet worden; bij zorgwoningen kleiner dan 50 m2 mag gekozen worden voor een gemeenschappelijke buitenruimte. Voor de wijziging van de bouwregelgeving moet wel het gebruikelijke proces doorlopen worden. Zoals het  voorleggen voor advies aan Overlegplatform bouwregelgeving. Dat kost tijd. Hoe lang dit gaat duren weten we helaas niet, maar uiteraard staat startende initiatieven niets in de weg om alvast aan te sluiten bij de nieuwe regelgeving en bewust rekening te houden met buitenruimte.

Brief aan Tweede Kamer

De brief van de minister met het voorgenomen besluit kunt u hier downloaden: Kamerbrief buitenruimte.

Bron: Per Saldo 3 juli 2018

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 18 / 3 juli 2018


Nationaal Sportakkoord ondertekend


Ruim 700 extra buurtsportcoaches, verhoging van de onbelaste vrijwilligersvergoeding van €1500 naar €1700 euro per jaar, €87 miljoen aan subsidie voor sportverenigingen die investeren in accommodaties, een nieuwe code goed sportbestuur en beweegprogramma’s voor kinderen onder de 6 jaar. Dit is slechts een greep uit het sportakkoord dat minister Bruno Bruins (Sport)heeft gesloten met de sport, gemeenten en maatschappelijke organisaties en bedrijven. Het is de eerste keer dat zoveel partijen zijn samengebracht om sportief Nederland te laten verenigen. Vandaag zetten ze hun handtekening onder het Nationaal Sportakkoord.

Iedereen dient nu en in de toekomst zonder belemmeringen in een veilige en gezonde omgeving plezier in sport te kunnen hebben, daar gaan de partijen de komende jaren mee aan de slag. Om dat mogelijk te maken investeert de overheid jaarlijks ruim 400 miljoen euro. Ook alle bij het sportakkoord betrokken partijen betalen mee om de ambities te realiseren.

Minister Bruno Bruins (Sport): “Iedereen moet plezier in sport kunnen beleven. Ongehinderd door leeftijd, lichamelijke/geestelijke gesteldheid of sociale positie. Dat zou vanzelfsprekend moeten zijn. Daarom investeren we de komende jaren in onze sportaccommodaties, in het versterken van de sport- en beweegaanbieders en in de motorische vaardigheden van onze jeugd. Ik ben blij dat alle partijen samen de schouders eronder zetten, want samen kunnen we onze ambities de komende jaren realiseren’’.

Het nationaal sportakkoord bestaat uit vijf deelakkoorden, die gesloten zijn door veel verschillende partijen.

1) Inclusief Sport en bewegen
Iedere Nederlander moet een leven lang kunnen sporten en bewegen, belemmeringen worden daarom weggenomen. Er komen meer buurtsportcoaches die sporters bij kunnen staan.

2) Van Jongs af aan vaardig in bewegen
Spelen en bewegen is minder vanzelfsprekend geworden in het dagelijks leven van kinderen. De motorische vaardigheden van kinderen worden daarom verbeterd. Beweegprogramma’s voor kinderen onder de zes jaar dragen daar aan bij.

3) Duurzame Sportinfrastructuur
We willen in Nederland kunnen beschikken over een goed werkende en duurzame sportinfrastructuur. Daarom komt er een subsidieregeling voor verenigingen.

4) Vitale aanbieders
We willen aanbieders van sport en bewegen toekomstbestendig maken. Verenigingen krijgen ondersteuning bij het opzetten van hun integriteitbeleid, zodat sport leuk en veilig is en blijft op en om de sportvelden.

5) Positieve Sportcultuur
Sporten moet leuk zijn, veilig, eerlijk en zorgeloos. Daar zorgen we met elkaar voor. Om het vrijwilligerswerk aantrekkelijker te maken in de sport, gaat de onbelaste vrijwilligersvergoeding omhoog van 1500 naar 1700 euro.

Hoe nu verder?
Het sportakkoord is daarbij het startpunt. Het mooie van dit akkoord is dat het iedereen kan helpen om alle Nederlanders plezier in sporten en bewegen te laten ervaren. Kijk voor meer informatie op: 
https://www.allesoversport.nl/onderwerp/sportakkoord/

 

Bron: Regeringsnieuws 29 juni

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 17 / 22 juni 2018


Rechter: maatwerk is maatwerk, niet iets anders


Voor passende zorg en ondersteuning is vaak een maatwerkvoorziening nodig via de gemeente (Wmo). Sommige gemeenten zien dat niet zitten en bieden mensen het liefste een algemene voorziening. Dat is meestal goedkoper en eenvoudiger voor de gemeente. De rechtbank Limburg gaat hier niet in mee: de gemeente Heerlen is op de vingers getikt omdat ze een inwoner te gemakkelijk in een algemene voorziening duwt, terwijl het eigenlijk om maatwerk gaat.

De rechtbank Limburg oordeelt dat de persoonlijke begeleiding van een inwoner van Heerlen geen algemene voorziening is, maar toch echt moet worden gezien als maatwerkvoorziening. De begeleiding die nodig is, is ‘op maat’, precies afgestemd op de persoon.

Dit betekent dat burgers die recht hebben op persoonlijke begeleiding kunnen kiezen voor een persoonsgebonden budget (pgb) waarmee ze zelf begeleiding kunnen regelen. De gemeente weigerde dit pgb en verwees de inwoner rechtstreeks door naar een zorgaanbieder. Dit wordt nu geblokkeerd door de rechter. De inwoner moet alsnog een pgb krijgen om de haar vertrouwde begeleider die er al was, weer in te kunnen huren.

Beschikkingsvrij

De uitspraak van de rechtbank gaat in feite over meer dan alleen de afbakening tussen een algemene voorziening en maatwerk. Steeds meer gemeenten willen ‘beschikkingsvrij’ werken. Als mensen een aanvraag voor zorg of ondersteuning indienen, geeft zo’n gemeente geen besluit af. Wel worden mensen dan rechtstreeks door de gemeente doorverwezen naar een zorgaanbieder voor een algemene voorziening.

Ze krijgen voor de algemene voorziening geen beschikking en dat is weer slecht voor hun rechtspositie. Aanvragers kunnen geen of maar heel moeilijk bezwaar maken tegen de handelwijze van de gemeente. Om toch de passende zorg en ondersteuning te krijgen, worden mensen gedwongen langdurige juridische procedures te voeren – zoals in de zaak tegen de gemeente Heerlen. Kostbare tijd en energie gaan zo verloren, zowel voor mensen met een beperking als uiteindelijk ook voor gemeenten.

Onduidelijk is of Heerlen beroep aantekent tegen de uitspraak van de rechter.

Vraag maatwerk aan

De uitspraak van de rechtbank Limburg betekent dat gemeenten niet naar eigen believen zorgvragers kunnen doorsturen naar algemene voorzieningen. Gebeurt dat toch, dan is het advies om alsnog een aanvraag voor een maatwerkvoorziening in te dienen waardoor bezwaar en beroep mogelijk is.

Nationale Zorgnummer

Wilt u meer weten over deze uitspraak, over het onderscheid tussen maatwerk- en algemene voorzieningen of heeft u soortgelijke ervaringen met ‘beschikkingsvrij’ werken? Neem dan contact op met het Nationale Zorgnummer, 0900 2356780 (€0,20 p/gesprek)

http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBZWB:2017:5066

Meer over beschikkingsvrij werken bij zorgaanvragen:

http://iederin.nl/nieuws/18241/zorg-en-ondersteuning/recht-op-helder-besluit-van-gemeente/

Bron: ieder(in) 6 juni 2018



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 16 / 4 juni 2018


Kabinet neemt maatregelen om stapeling van zorgkosten
tegen te gaan


De ondersteuning vanuit de Wet maatschappelijk ondersteuning (Wmo) kost vanaf 2019 €17,50 per vier weken voor iedereen. Daarnaast wordt de vermogensinkomensbijtelling voor de Wet langdurige zorg (Wlz) verlaagd van 8% naar 4%. Deze en meer maatregelen neemt het kabinet om de zorg en ondersteuning betaalbaar te houden voor mensen die te maken hebben met verschillende soorten van eigen bijdragen in de zorgwetten.

Stapeling zorgkosten voorkomen

Veel mensen die een eigen bijdrage betalen voor maatschappelijke ondersteuning of langdurige zorg maken ook het eigen risico geheel of gedeeltelijk op of moeten bijbetalen voor onder andere geneesmiddelen. Deze stapeling van zorgkosten kan soms oplopen tot honderden euro’s per maand. Het kabinet neemt daarom een reeks van gerichte maatregelen om voor iedereen de zorg en ondersteuning die zij nodig hebben beschikbaar te houden en betaalbaar te maken, waaronder het abonnementstarief voor de Wmo en de verlaging van de vermogensinkomensbijtelling voor de Wlz. Het is de bedoeling dat beide maatregelen met ingang van 2019 van kracht worden.

Eerder dit jaar werd al het percentage van het inkomen dat meetelt voor de berekening van de eigen bijdrage in de Wlz verlaagd van 12,5% naar 10%. Ook heeft het kabinet al besloten om het eigen risico voor de zorgverzekering te bevriezen tot en met 2021 en is het kabinet voornemens om de bijbetalingen voor bepaalde geneesmiddelen te maximeren op €250 per jaar.

Abonnementstarief

Met de invoering van het abonnementstarief voor de Wmo gaan huishoudens die gebruik maken van een Wmo-voorziening een vast tarief van €17,50 per vier weken betalen, ongeacht inkomen, vermogen of gebruik. Het abonnementstarief is een maximumtarief. Er blijft ruimte voor gemeenten om een lagere eigen bijdrage vast te stellen, bijvoorbeeld als er sprake is van mantelzorg of voor huishoudens met een minimuminkomen. Het abonnementstarief maakt de uitvoeringspraktijk bovendien een stuk eenvoudiger. Het voorkomt bureaucratie en administratieve rompslomp en leidt daardoor tot een soepeler proces en minder fouten.

Vermogensinkomensbijtelling langdurige zorg

Om de zorgkosten verder te beperken wordt vanaf 2019 de vermogensinkomensbijtelling voor de eigen bijdragen in de Wlz gehalveerd van 8% naar 4% van het vermogen. Door deze maatregel hoeven mensen, waaronder veel ouderen in verpleeghuizen, minder op hun vermogen in te teren om de eigen bijdragen te betalen.

Bron: site Rijksoverheid 1 juni 2018



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Extra Nieuwsbrief Nr. 15 / 29 mei 2018


Nieuws om blij van te worden


Het bestuursakkoord is opgebouwd uit drie paragrafen. In de paragraaf betreffende de sociale kwaliteit is te lezen:

Sociale kwaliteit

Het VN Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap vormt het richtsnoer van ons beleid. Inwoners met een beperking moeten zoveel mogelijk zelfstandig kunnen wonen. En het openbaar vervoer gebruiken, naar school gaan of aan het werk zijn. Bovendien moeten zij zich makkelijk kunnen verplaatsen door de openbare ruimte.

Uit het bestuursakkoord van de gemeente ’s-Hertogenbosch van mei 2018-2022 vastgesteld door VVD, D66, Groen Links, CDA en Rosmalens Belang:

https://bestuursakkoord2018.s-hertogenbosch.nl/bestuursakkoord2018



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 14 / 28 mei 2018


Column “niet passende zorg”


Een derde van de mensen met een beperking meldt dat hun zorg niet passend is en dat zij niet kunnen meedoen in de samenleving zoals zij zouden willen. 3,5 jaar na de hervorming van de zorg. De Ombudsman bevestigde dat beeld van niet-passende zorg eerder deze maand.

“Het wordt hoog tijd dat mensen met een levenslange beperking, worden bejegend vanuit het perspectief van zodat-zorg. Zorg die hen in staat stelt om naar vermogen deel te nemen aan alle facetten van het leven. Dat is volgens het VN-verdrag een mensenrecht waaraan niet valt te tornen”, schrijft Illya Soffer in haar column bij Binnenlands Bestuur.

Column: Is slechte zorg een schending van mensenrechten?

Mensen met een handicap hebben het recht om met dezelfde keuzemogelijkheden als anderen te wonen en deel uit te maken van de maatschappij. Dit is vastgelegd in het VN-verdrag Handicap, dat Nederland in 2016 ratificeerde. Artikel 19 van het verdrag stelt dat de staat moet waarborgen dat ‘personen met een handicap toegang hebben tot een reeks van thuis, residentiële en andere maatschappij-ondersteunende diensten, waaronder persoonlijke assistentie, noodzakelijk om het wonen en de opname in de maatschappij te ondersteunen en isolatie of uitsluiting uit de maatschappij te voorkomen.’ In theorie bieden de verschillende zorgwetten alle ruimte om vorm te geven aan dit ‘persoonlijke assistentie’-artikel - zoals het door kenners liefkozend wordt genoemd. Maar in de dagelijkse praktijk van wonen en leven met zorg komt er vaak weinig van terecht.

De Wet langdurige zorg beperkt zich tot (instellings)zorg, en voorziet nauwelijks in maatschappijdeelname. De Zorgverzekeringswet regelt verzorging en verpleging thuis, maar sluit geenszins aan op participatie in de samenleving. In de Wmo en Jeugdwet ontbreekt het vooral aan maatwerk in de levensbrede – en levenslange – zorg en ondersteuning voor mensen met een beperking, waardoor hun mogelijkheden om te leren, werken en wonen ernstig worden belemmerd. Het gevolg is dat in allerlei onderzoeken ongeveer een derde van de mensen met een beperking meldt dat hun zorg niet passend is en dat zij niet kunnen meedoen in de samenleving zoals zij zouden willen. 3,5 jaar na de hervorming van de zorg! De Ombudsman bevestigde dat beeld van niet-passende zorg eerder deze maand.

Analyse van alle onderzoeken en meldacties leert dat het onderliggende probleem is, dat zorg en ondersteuning als tijdelijk worden gezien. Ze zijn gericht op verbetering, herstel of genezing. De filosofie van de-problematiseren, de-institutionaliseren en de-medicaliseren, leidt doorgaans tot een zo beperkt mogelijke inzet van zorg en ondersteuning, totdat mensen zonder hulp weer verder kunnen. Het feit dat veel mensen met een levenslange beperking worden bejegend volgens het principe van ‘zorg totdat’, leidt tot veel wanhoop en frustratie. Het blijvend kunnen rekenen op goede zorg is een voorwaarde om normaal te kunnen wonen en leven. Het steeds opnieuw moeten aantonen dat je zorg nodig hebt, werkt destabiliserend en uitsluitend. Een lichamelijke, verstandelijke, zintuigelijke beperking, of een pervasieve ontwikkelingsstoornis gaat doorgaans niet over. Niet van geneesmiddelen, noch van interventies, noch van zorg en ondersteuning. In al deze gevallen leidt totdat-zorg tot een achteruitgang in de kwaliteit van leven en in de kansen om mee te doen.

Het wordt hoog tijd dat mensen met een levenslange beperking, worden bejegend vanuit het perspectief van zodat-zorg. Zorg die hen in staat stelt om naar vermogen deel te nemen aan alle facetten van het leven. Dat is volgens het VN-verdrag een mensenrecht waaraan niet valt te tornen. Als je door deze mensenrechtenbril kijkt, dan leidt slechte zorg tot de schending van mensenrechten.

Bron: ieder(in) & Binnenlands Bestuur 23 mei 2018

 

Dit stukje heeft Hein, de samensteller van deze nieuwsbrief, voor zijn Fabebook geschreven.

Anders behandeld worden omdat je in een rolstoel zit mensen met een (zichtbare) handicap krijgen te maken met verkeerde beeldvorming of nog erger discriminatie.

Ik weet ook wel, als je me ziet rijden? Mensen zijn nieuwsgierig, dat is helemaal niet erg ;-) dat is juist goed. Maar kom het me dan gewoon vragen, ik ben best bereid om op bijna alles antwoord op te geven, maar heb niet gelijk je oordeel klaar... Want Ik ben niet gek, maar prettig gestoord.



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 13 / 7 mei 2018


'Zorg dat mensen er niet op achteruit gaan in de Wmo of Wlz'


Als je een beperking of chronische ziekte hebt, dan heb je al snel te maken met een forse stapeling van zorgkosten. Denk daarbij aan kosten voor het eigen risico voor de zorgverzekering, maar ook aan eigen bijdragen voor de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) of Wet langdurige zorg (Wlz). De regering maakt een begin met de aanpak van deze stapeling van zorgkosten, door het aanpassen van de eigen bijdragen. Ieder(in), de Patiëntenfederatie en Per Saldo denken dat de voorstellen beter kunnen.

In een internetconsultatie van het ministerie van VWS reageren Ieder(in), Patiëntenfederatie en Per Saldo op het besluit verlaging bijdrage Wlz-zorg en maatschappelijke ondersteuning. De organisatties vragen zich af of de voorstellen hun doel wel bereiken en doen suggesties hoe het nog beter kan.

Voorkom achteruitgang

Voor de Wmo ligt er het voorstel over de invoering van het abonnementstarief. Dit betekent dat als je iets nodig hebt uit de Wmo, je een vaste eigen bijdrage van 17,60 euro per maand betaalt. Voor mensen met een middeninkomen is dit een goede ontwikkeling. Administratieve lasten worden verminderd en er is meer en eerder duidelijkheid over de kosten van zorg.

Wel pleiten Ieder(in), Per Saldo en de Patiëntenfederatie ervoor dat het voorstel geen achteruitgang mag betekenen voor mensen die nu al een lagere eigen bijdrage betalen. En het is belangrijk dat de toegang tot goede zorg in maatwerkvoorzieningen mogelijk blijft.

Nieuwkomers Wlz gaan méér betalen

Mensen die gebruik maken van de Wlz hebben ook te maken met een forse stapeling van zorgkosten. Het kabinet heeft er voor gekozen om de vermogensinkomensbijtelling van 8% naar 4% te verlagen. Daarnaast krijgen gebruikers van Wlz-zorg te maken met een kortere overgangstermijn van het lage naar het hoge tarief voor eigen bijdrage.

Door deze combinatie zijn de maatregelen vooral een herverdeling van de lasten van eigen bijdragen.

Want mensen met een eigen vermogen gaan erop vooruit, maar nieuwe Wlz-zorg gebruikers gaan méér eigen bijdrage betalen. Ieder(in), Patiëntenfederatie en Per Saldo vinden deze maatregelen niet effectief om de stapeling van zorgkosten tegen te gaan. In de consultatie vragen zij nogmaals om dit te herzien.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1484_180420_Internetconsultatie_eigen_bijdrage_Wlz-Wmo.pdf

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1483_180420_Internetconsultatie_eigen_bijdrage_Wlz-Wmo.docx

Bron: Ieder(In) 25 april 2018



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 12 / 1 mei 2018


Kabinet houdt vast aan loondispensatie


De Tweede Kamer debatteerde donderdag over het omstreden loondispensatieplan. Een aantal regeringspartijen is bereid te kijken naar aanpassingen, maar de voorgenomen wetswijziging gaat niet van tafel. Daarmee lijkt het kabinet weinig te doen met het maatschappelijke verzet tegen de aangekondigde maatregel.

De Kamer vroeg staatssecretaris Van Ark onder andere met werkgevers, werknemers, maatschappelijke organisaties en de gemeenten in gesprek te blijven over de uitwerking van het kabinetsplan. Ook wil de Kamer dat wordt onderzocht hoe tegemoet kan worden gekomen aan de bezwaren van maatschappelijke organisaties.

Of hiermee iets wezenlijks verandert aan de loondispensatiemaatregel, is maar zeer de vraag. Eerder sprak de staatssecretaris al met vertegenwoordigende organisaties van mensen met een arbeidsbeperking. Dat heeft onvoldoende invloed gehad op het plan dat zij enkele weken geleden naar de Kamer stuurde.

De staatssecretaris komt na het zomerreces met een nieuw wetsvoorstel, waar de Tweede Kamer over zal stemmen. Zolang de coalitiepartijen vasthouden aan een plan dat mensenrechten aantast en tweederangs werknemers creëert, zal het maatschappelijk verzet aanhouden.

Lees hier het pamflet tegen loondispensatie dat 40 partijen aan de Tweede Kamer stuurden

Lees hier de moties en bijbehorende stemmingen bij het debat

Bron: Ieder(In) 26 april 2018



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 11 / 16 april 2018


College van de Rechten van de Mens


Kabinetsplan loondispensatie botst met mensenrechten

Het College voor de Rechten van de Mens analyseerde het kabinetsvoornemen om loondispensatie in te voeren. De analyse laat geen spaan heel van de voorgestelde maatregel. Het plan heeft zoveel nadelige gevolgen voor mensen met een arbeidsbeperking, dat het in strijd is met internationale verdragen. Er is maar een conclusie mogelijk: het loondispensatieplan moet van tafel.

Invoering van loondispensatie betekent een aantasting van de rechten van mensen met een beperking. Zij krijgen voor hun werk een inkomen onder het minimumloon, bouwen minder pensioen en WW op en ze krijgen met meer administratieve lasten te maken. Het kabinetsvoorstel treft nadrukkelijk mensen met een beperking. Volgens het College is het plan daarom niet in overeenstemming met het recht op gelijke behandeling. De nadelige effecten leiden er bovendien toe dat mensen met een beperking het idee hebben niet mee te tellen en niet voor vol te worden aangezien.

Nothing about us, without us

De loondispensatiemaatregel is onder meer in strijd met het VN-verdrag voor de rechten van mensen met een handicap. Een belangrijk uitgangspunt in het VN-verdrag is Nothing about us, without us: besluit niets over mensen met een beperking, zonder hen daarbij te betrekken. Het college is daarom kritisch op de manier waarop het kabinet de loondispensatie lijkt te willen doordrukken. De bezwaren en argumenten van mensen met een beperking en hun vertegenwoordigende organisaties, zijn onvoldoende te zijn meegewogen.

Petitie 70.000 keer getekend

Staatssecretaris Van Ark informeerde de Tweede Kamer onlangs over de invoering van loondispensatie. Het leidde tot veel maatschappelijke verontwaardiging. Een petitie tegen het kabinetsplan van jongerenbeweging Wij Staan Op! is in korte tijd al bijna 70.000 keer getekend, en de teller loopt nog.

Het kabinet wil met loondispensatie de bureaucratische lasten van werkgevers wegnemen. Hiermee moet het aantrekkelijker worden om mensen met een arbeidsbeperking in dienst te nemen. Voor verwezenlijking van dit goede voornemen zonder verslechtering van de rechten van mensen met een beperking, zal de staatssecretaris terug moeten naar de tekentafel

https://www.mensenrechten.nl/berichten/college-plan-loondispensatie-moet-meer-rekening-houden-met-mensenrechten

Bron: ieder(in) 12-4-2018


Vaker discriminatie van gehandicapten en chronische zieken

Gehandicapten en chronisch zieken stappen steeds vaker naar het College voor de Rechten van de Mens om te klagen over discriminatie. Het totaal aantal vragen en meldingen over discriminatie bij de organisatie is vorig jaar met ruim een derde gestegen, blijkt uit de Monitor Discriminatiezaken 2017 van het College.

Van de in totaal 4.259 meldingen en vragen die de organisatie kreeg, ging 35 procent over zwangerschapsdiscriminatie. Ook mensen met een handicap of chronische ziekte meldden zich steeds vaker met een vermoeden van discriminatie. Bijna een kwart van de meldingen ging hierover. Het gaat dan bijvoorbeeld om buschauffeurs die niet helpen of blindengeleidehonden die worden geweigerd in een dierentuin.

VN-Verdrag

Vorig jaar kreeg het College ook 810 klachten binnen over discriminatie bij de toegang tot bijvoorbeeld horecavoorzieningen en musea, in het openbaar vervoer en bij het afsluiten van verzekeringen. Dat komt vooral door het VN-Verdrag handicap, dat Nederland in 2016 ratificeerde. Sindsdien kunnen mensen met een beperking ook discriminatie bij de toegang tot goederen en diensten bij het College melden.

87 procent van de klachten die binnenkwamen werden in behandeling genomen door de partijen waarover een melding binnenkwam. Die partijen zijn daartoe niet juridisch verplicht, maar het College is verheugd over die grote bereidheid om maatregelen te treffen aan de hand van een uitspraak van de waakhond van de mensenrechten in Nederland.

Diverse bronnen 16-4-2018



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 10 / 10 april 2018


Mensen met beperking in dienst moet eenvoudiger


Wieteke heeft een beperking én een baan: 'Dat zou niet bijzonder moeten zijn'

"Mensen zijn vaak verbaasd dat ik gewoon werk en daarnaast ook nog een proefschrift schrijf", zegt Wieteke Nieuwboer. Ze heeft een progressieve spierziekte en zit in een rolstoel. Maar daar laat ze zich niet door tegenhouden. "Met bepaalde aanpassingen kan je uiteindelijk heel veel."

Ze werkt via een speciale regeling bij de gemeente Amsterdam en geeft advies over gedragsbeïnvloeding. Het gaat om een normale functie, maar haar salaris komt uit een ander potje. Dat geeft wel een dubbel gevoel. "Ik ben blij met mijn baan, maar ik vraag me wel eens af: had ik hier ook gewerkt als dat potje er niet was."

Mensen met een beperking zitten bovengemiddeld veel thuis: ongeveer 35 procent van de volwassenen met een beperking heeft betaald werk, tegenover ongeveer 70 procent van de rest van de beroepsbevolking. Veel mensen willen wel werken, maar worden vaak niet eens uitgenodigd op gesprek.

Geen één uitnodiging

Ook voor Wieteke was het vinden van een baan niet makkelijk. "Na mijn eerste studie solliciteerde ik een jaar lang, maar kreeg ik niet één uitnodiging." Ze besloot daarom een tweede master te volgen en naar banenmarkten voor mensen met een beperking te gaan. Uiteindelijk kwam ze zo bij haar huidige werkgever terecht.

Thuis krijgt Wieteke hulp van tien mensen, die worden betaald uit het persoonsgebonden budget. Ook op haar werk komt er iedere dag iemand langs om haar te helpen naar de wc te gaan. "Ik kan niet lopen of staan en met mijn armen kan ik vrij weinig. Ik kan ze bewegen, maar ik heb er weinig kracht in."

'Met bepaalde aanpassingen kan je uiteindelijk nog heel veel'

Sommige werkgevers zetten speciaal beleid in om mensen met een beperking te werven, zoals ABN Amro. Sven Romkes is daarvoor verantwoordelijk bij de bank. "We nemen mensen met alle soorten beperkingen aan. Van lichamelijke en verstandelijke beperkingen tot psychische aandoeningen en autisme."

Inmiddels heeft Sven 120 mensen met een beperking in dienst. Daarvan werken er nu 85 bij de bank. Omdat de uitstroom eerst vrij hoog was, heeft ABN Amro ingezet op meer coaching en ondersteuning. "Het percentage ligt nu op 10 tot 15 procent. Dat komt in de buurt van de uitstroom van mensen zonder een beperking."

Sven kan in zijn baan zijn eigen ervaringen inzetten: hij zit zelf in een rolstoel. Toen hij begon met solliciteren, merkte hij dat werkgevers daar niet altijd open voor stonden. "Veel bedrijven en organisaties hebben er nog niet zoveel ervaring mee. Ze vinden het bijvoorbeeld eng en maken er een probleem van, terwijl dat niet zo zou moeten zijn."

Nodig iemand met een beperking gewoon uit voor een sollicitatiegesprek!

Wieteke Nieuwboer

Volgens Wieteke zouden werkgevers gewoon vaker een persoon met een beperking moeten uitnodigen voor een gesprek. "Als iemand je geschikt lijkt voor een bepaalde functie, maar je twijfelt over de handicap, laat diegene dan gewoon een keertje langskomen."

Aan de beeldvorming kan volgens haar nog wel wat worden gedaan. "Ik heb altijd geprobeerd om een zo normaal mogelijk leven te leiden en zelf zo normaal mogelijk te zijn. Ik denk ook dat dat me redelijk lukt, maar daardoor word ik juist heel bijzonder gevonden."

Bron: Ieder(in)



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 9 / 27 maart 2018


'Kom met een zorgpact voor gehandicapten'


Mensen die vanwege hun handicap of chronische ziekte dagelijks en levenslang zorg nodig hebben, krijgen die hulp en ondersteuning heel moeizaam of soms zelfs helemaal niet rond. ‘Kom daarom in navolging van het ouderenpact met een landelijk pact voor de gehandicaptenzorg. Alleen als we over alle zorgwetten heen landelijke afspraken maken, komen we tot goede gehandicaptenzorg’, is de dringende oproep van Ieder(in) aan de Tweede Kamer en de minister van VWS.

Van de twee miljoen mensen met een langdurige beperking, valt slechts 5 procent onder de Wet langdurige zorg (Wlz). De overgrote meerderheid is aangewezen op zorg uit de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo), Jeugdwet en/of Zorgverzekeringswet. Het gaat hierbij om mensen met - een combinatie van - verstandelijke, lichamelijke of zintuigelijke beperkingen, niet-aangeboren-hersenletsel of autisme, soms met bijkomende psychiatrische klachten.

Haperende zorg

Helaas hapert het bij het organiseren van voldoende en passende zorg via gemeente en/of verzekeraar nog veel te vaak. De verantwoordelijkheid voor langdurige zorg, overstijgt de zorgwetten en domeinen en gaat over veel meer dan alleen de Wlz, concludeert Ieder(in).

‘Willen we de gehandicaptenzorg in Nederland voor alle mensen met een langdurige beperking en voor hun naasten beter inrichten, dan is een brede en ambitieuze benadering nodig. Gehandicapten verdienen een eigen zorgpact’, zegt Illya Soffer, directeur van Ieder(in). Zaken die daarin geregeld moeten worden zijn onder meer doorzettingsmacht waar het fout loopt en één loket voor de zorgaanvraag.

Schotten

In de brief aan de Kamer bepleit Ieder(in) zo’n gehandicaptenpact met daarin harde afspraken over langdurige zorg voor iedereen die daar dagelijks op is aangewezen. Daarbij moet voorop staan wat mensen nodig hebben en niet zozeer wat de afzonderlijke wetten of regels bepalen. Die afspraken moeten ‘domein- en wettenoverstijgend’ zijn, want juist door de schotten en verschillen tussen de wetten lopen mensen vast in het rondkrijgen van de noodzakelijke langdurige zorg.

Onlangs sloten veertig organisaties in het land waaronder rijk, gemeenten, zorgverzekeraars, zorgaanbieders en maatschappelijke organisaties een pact voor de ouderenzorg. Een van de centrale punten daarin is het regelen van samenwerking voor kwalitatief goede zorg, waarbij wordt uitgegaan van de behoefte van mensen. ‘Gezien de aanhoudende problemen bij de toegang tot zorg voor mensen met levenslange, levensbrede beperking, lijkt een vergelijkbare aanpak urgent en gerechtvaardigd’, stelt Ieder(in).


Brief aan Tweede Kamer over zorgpact
pdf / 2018-03-26


Brief aan Tweede Kamer over zorgpact
word / 2018-03-26

 

Bron: ieder(in) 26 mrt 2018



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 8 / 20 maart 2018


Bericht van Ieder(in) op het gebied van Wmo, hulpmiddelen, woningaanpassingen, toegankelijkheid en toegankelijk stemmen


Woningaanpassingen en hulpmiddelen zijn voor mensen met een beperking of chronische ziekte essentieel. Deze voorzieningen zijn nodig om thuis te kunnen blijven wonen en om deel te nemen aan de samenleving. Mensen lopen op tegen onnodige bureaucratie, te lange wachttijden en onvoldoende expertise. ‘Dat moet en kan beter’, schrijven Patiëntenfederatie Nederland en Ieder(in) in een brief aan de Tweede Kamer.

Ook de toegang tot zorg en ondersteuning vanuit de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) verloopt bijzonder moeizaam voor bijna een derde van de mensen die er een beroep op moeten doen, laten de gezamenlijke patiënten- en gehandicaptenorganisaties weten. Helaas komt dit beeld consequent naar voren uit drie jaar monitoring van de Wmo, zoals ook na de recente meldactie van Patiëntenfederatie Nederland, MIND en Ieder(in).

Het gevolg is dat mensen afzien van de noodzakelijke ondersteuning, zich steeds afhankelijker voelen van hun gemeente, waardoor het wantrouwen jegens ‘hun’ overheid toeneemt. 'Door het ontbreken van tijdige en passende ondersteuning komt de participatie van mensen niet goed van de grond.’

Aan de Tweede Kamer vragen de organisaties in twee brieven om verbeteringen die mogelijk zijn bij de uitvoering van de Wmo en het hulpmiddelenbeleid. De Vaste Kamercommissie sprak hierover op donderdag 15 maart. Hierin onder meer de volgende punten:

Richt één goed functionerend loket in voor passende zorg en ondersteuning

Het eerste loket waar mensen zich melden moet werk aan een passende oplossing voor zorg, ondersteuning en participatie. Mensen kunnen daar terecht, zodat ze minder last hebben van het regelgedoe tussen instellingen, budgetten, aanbieders, verzekeraars en andere instanties. Mensen moeten er niet alleen voor zorg, hulpmiddelen en woningaanpassingen kunnen aankloppen, maar ook voor onderwijs, werk en vervoersvoorzieningen.

Verbeter de rechtspositie van mensen: maatwerk en keuzevrijheid zijn essentieel

Mensen moeten - ook juridisch - weten waar ze aan toe zijn. Hierbij is de onafhankelijke cliëntondersteuning onontbeerlijk.

De informatievoorziening aan de burger en een deskundige beoordeling van de aanvragen kunnen veel beter. Bekijk hierbij de mogelijkheden van een regionale mediation en een second opinion, om te voorkomen dat juridische procedures nodig zijn.

Kortere wachttijden levering van hulpmiddelen en woningaanpassingen

Mensen kunnen door de problemen met hulpmiddelen en woningaanpassingen vaak niet thuis blijven wonen. Ook verblijven ze noodgedwongen te lang in een ziekenhuis of revalidatie - in afwachting van de noodzakelijke woningaanpassing. De geboden voorzieningen zijn in veel gevallen niet passend. Daarom moet via de Wmo-loketten meer expertise worden ingeschakeld. De adviezen van gespecialiseerde behandelaars kunnen beter worden opgevolgd. Hulpmiddelen moeten zonder bureaucratische problemen kunnen meeverhuizen als mensen in een andere gemeente of in een andere instelling gaan wonen.

Ook vragen de organisaties in de Wmo-brief om meer duidelijkheid over het Wmo-abonnementstarief dat het kabinet wil invoeren.

Hieronder vindt u beide brieven aan de Tweede Kamer

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1438_Brief_hulpmiddelen_en_woningaanpassingen.pdf

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1439_Brief_hulpmiddelen_en_woningaanpassingen.docx

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1435_Brief_Wet_maatschappelije_ondersteuning_-Wmo.pdf

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1436_Brief_Wet_maatschappelije_ondersteuning_-Wmo.docx

De Jonge toont zich ambitieus op gebied toegankelijkheid

Minister de Jonge werd aan de tand gevoeld over het Bouwbesluit en over de Kieswet. Dit leverde hoopvolle uitspraken op voor een toegankelijke samenleving.

In het gesprek over het beter toegankelijk maken van de samenleving zegt Hugo de Jonge, de minister van volksgezondheid dat er twee dingen moeten gebeuren om toegankelijk bouwen mogelijk te maken. Ten eerste moet het Bouwbesluit op het gebied van toegankelijkheid worden aangepast. Ieder(in) pleit hier al geruime tijd voor en put veel hoop uit deze uitspraak. De minister geeft wel aan dat aanpassing van het Bouwbesluit tijd kost en dat we daarom ook alvast moeten beginnen met het uitvoeren van de vrijwillig gemaakte afspraken in het kader van het actieplan Bouw. De Jonge: “We kunnen en hebben gewoon de mogelijkheid om veel sneller stappen te zetten.… Je zult het allebei moeten doen.”

Toegankelijk stemmen

De minister bleek ook ambitieus waar het gaat om toegankelijk stemmen. Hij wil dat zo snel mogelijk 100% van alle stemlokalen toegankelijk worden. Zijn collega Ollongren is nu aan het uitzoeken hoe dat het beste geregeld kan worden. Verder sprak hij zich uit voor betere ondersteuning in het stemlokaal voor mensen met een lichte verstandelijke beperking. Voorwaarde is wel dat beïnvloeding door de ondersteuner wordt uitgesloten.

Het is verheugend dat Hugo de Jonge ambitieus is op het gebied van toegankelijkheid. Als coördinerend minister voor de uitvoering van het VN-verdrag geeft hij zo het goede voorbeeld aan zijn collega-ministers.



©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 7 / 13 maart 2018


1. App Nationale Zorgnummer gelanceerd voor iedereen die zorgvragen heeft.

2. Zorg nu eindelijk eens voor een goed hulpmiddelenbeleid.


1. App Nationale Zorgnummer gelanceerd voor iedereen die zorgvragen heeft

Met vragen over zorg, ondersteuning over participatie kon men al bellen en mailen met het Nationale Zorgnummer, maar sinds 6 maart is het ook mogelijk om de speciaal hiervoor ontwikkelde app te gebruiken. Patiëntenfederatie Nederland, MIND en Ieder(in) hebben de app vandaag gelanceerd. Dat meldt Ieder(in).

Via de app is de hulplijn van de drie organisaties altijd binnen handbereik. De app is op dit moment alleen te downloaden via de Playstore van Android. Bij succes wordt de app ook beschikbaar gemaakt voor de Apple Store.

De app moet ervoor zorgen dat mensen niet lang blijven rondlopen met vragen of zorgen. Met één druk op de knop kunnen ze in de app het Nationale Zorgnummer bellen of e-mailen. Of zelf antwoorden zoeken in de Kennisbank of op de website.

Het Nationale Zorgnummer is de gezamenlijke hulp- én meldlijn van Ieder(in), MIND Landelijk Platform Psychische Gezondheid en Patiëntenfederatie Nederland. Het Nationale Zorgnummer-team beantwoordt vragen over bijvoorbeeld behandelingen, uitkeringen, wonen, vervoer, onderwijs, inkomen en rechtsbescherming. Het team is van maandag tot en met vrijdag van 9.00 uur tot 17.00 uur te bereiken. De Kennisbank en website zijn altijd toegankelijk.

2. Zorg nu eindelijk eens voor een goed hulpmiddelenbeleid

'Zorg nu eindelijk eens voor een goed hulpmiddelenbeleid.' Dat is de strekking van een dringende oproep aan de Tweede Kamer door Ieder(in) en Patiëntenfederatie Nederland.

'Onze achterban wacht al jaren op een beter hulpmiddelenbeleid. Dit is tijd die mensen met een complexe zorgvraag of met progressieve aandoeningen gewoon niet hebben.' Dat schrijven de directeuren van Patiëntenfederatie Nederland en Ieder(in) in een brief aan de Tweede Kamer. Die praat volgende week over hulpmiddelen.

Sabine Joosten 02 KLVolgens de briefschrijvers moet er doorzettingsmacht komen om snelle en goede levering van hulpmiddelen te garanderen. De minister voor volksgezondheid moet met gemeenten en patiëntenorganisaties onderzoeken op welke wijze deze doorzettingsmacht er kan komen.

Overigens gaat het overleg in de Kamer niet alleen over hulpmiddelen, maar ook over de Wmo.

08 mrt 2018 Bron: Patiëntenfederatie Nederland.



©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 6 / 6 maart 2018


Is uw gemeente een koploper VN-verdrag Handicap?


De Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) is op zoek naar 25 gemeenten die voorop lopen bij de invulling van het VN-verdrag Handicap. Hoe doet uw gemeente het als het gaat om volwaardig meedoen en de inzet van ervaringsdeskundigen?

U kunt uw gemeente nomineren. Dat kan door een e-mail te sturen naar post@iederin.nl of door te bellen met Ieder(in) 030-720 00 00. Gemeenten kunnen zich zelf ook als koploper aanmelden bij de VNG.

Uiteindelijk selecteert VNG samen met de Alliantie VN-verdrag (Ieder(in), Per Saldo, Mind-LPGGz, Coalitie voor Inclusie en de LFB) 25 koplopers die als voorbeeld kunnen dienen voor andere gemeenten.

Leren van elkaar

De VNG merkt dat er bij sommige gemeenten enthousiasme is voor het uitvoeren van het VN-verdrag en werken aan een inclusieve samenleving. In deze gemeenten wordt, in overleg met de mensen om wie het gaat, gewerkt aan toegankelijkheid en een lokale inclusie agenda.

Toch valt er op dit gebied nog altijd veel (van elkaar) te leren. Daarom start de VNG het Koploper-programma VN-verdrag. Om zo een extra impuls te geven aan de al lopende initiatieven van gemeenten die zich richten op het volwaardig meedoen van inwoners met een beperking. De VNG wil faciliteren dat koplopers en andere gemeenten bij elkaar ‘in de keuken’ kunnen kijken en zo van elkaar kunnen leren.

Wanneer koploper?

De VNG selecteert, in overleg met de Alliantie VN-verdrag, wie koploper kan worden. Daarvoor zijn drie criteria opgesteld:

Toegankelijkheid en inclusie staan hoog op de agenda.

Er is sprake van een innoverende aanpak.

De initiatieven dragen bij aan een inclusieve en diverse samenleving.

Meer info

De initiatieven waarmee een koploper zich onderscheidt, kunnen verschillen. De ene koploper heeft al een lokale inclusie agenda, de ander is bezig met een meer inclusieve arbeidsmarkt en weer een ander juist met toegankelijkheid van informatie.

Bij de selectie streven we naar geografische spreiding en diversiteit van de thema’s. Voor meer informatie en toelichting op de criteria, lees hieronder het achtergrondartikel Koplopers VN-verdrag.

Loopt uw gemeente voorop? Meld ze dan hier aan: post@iederin.nl.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1423_Achtergrondartikel_Koplopers_VN-Verdrag_def.docx

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1424_Oproep_Koplopers_VN-Verdrag_Handicap_def.docx

28 feb 2018 Bron Ieder(in)



©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 5 / 26 februari 2018


1. Bouwbesluit nog niet VN-proof


2. Zorgkosten terug van de belasting


1. Bouwbesluit nog niet VN-proof

Bij nieuwe woningen is een buitenruimte (tuin of balkon) verplicht. Maar het Bouwbesluit maakt een uitzondering voor woningen die bedoeld zijn voor mensen die zorg nodig hebben. Deze mogen gebouwd worden zonder tuin of balkon. Zo’n uitzondering is in strijd met het VN-verdrag voor mensen met een beperking.

Donderdag 22 februari vergaderde de Tweede Kamer over de bouwregelgeving. Ieder(in) vraagt samen met Per Saldo, WijStaanOp!, KBO-PCOB en de Oogvereniging om het Bouwbesluit op een aantal punten te verbeteren.

De discriminerende bepaling voor de buitenruimte bij zorgwoningen moet geschrapt worden en er moet in de bouw meer rekening gehouden worden met toegankelijkheid en veiligheid voor slechtziende en blinde mensen. Minister Ollongren van Binnenlandse Zaken zegde tijdens het debat toe hierover met cliëntenorganisaties in gesprek te gaan. 7 maart vergadert de Kamer verder.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1413_18-0350_Brief_Tweede_Kamer_Bouwbesluit.pdf

21 feb 2018


2. Zorgkosten terug van de belasting

Leven met een beperking of chronische ziekte brengt kosten met zich mee. Betaalt u deze kosten zelf, dan kunt u een deel daarvan terugkrijgen via de aangifte inkomstenbelasting. De website Meerkosten.nl legt in eenvoudige taal uit hoe u dat doet. In tegenstelling tot voorgaande jaren is deze informatie niet meer verkrijgbaar in een brochure. Wilt u de informatie toch ook graag op papier? Onderaan dit bericht kunt u het artikel 'De aftrek van zorgkosten' downloaden.

Extra uitgaven voor kleding en beddengoed. Kosten voor extra gezinshulp, dieet hulpmiddelen, reiskosten ziekenbezoek, medicijnen en particuliere verpleging. Al deze kosten kunt u opvoeren bij uw aangifte. Op Meerkosten.nl staat gedetailleerd beschreven welke kosten u wel of niet kunt opvoeren. Twee voorbeelden:

Hulpmiddelen

Voor hulpmiddelen bijvoorbeeld geldt dat eigen kosten voor steunzolen, elastische kousen, prothesen (ook gebitsprothesen), aanpassingen aan auto of fiets aftrek zijn. Maar kosten voor een bril, contactlenzen, krukken, een rollator, rolstoel, scootmobiel of woningaanpassing niet.

Extra gezinshulp

Huurt u zelf een gezinshulp in omdat u geen Wmo-indicatie heeft gekregen of omdat de Wmo-indicatie ontoereikend is, ook die kosten kunt u opvoeren. De eigen bijdrage Wmo is niet aftrekbaar.

Drempel

Niet alle extra zorgkosten zijn aftrekbaar. Er geldt een drempel. De hoogte van de drempel is afhankelijk van het (gezamenlijk) drempelinkomen. Ook hierover geeft Meerkosten.nl uitvoerig uitleg: drempel voor alleenstaanden, drempel fiscaal partners, drempelverhoging bij laag inkomen.

Negatieve belasting

Ook als uw inkomen laag is en u geen belasting hoeft te betalen, kunt u toch belastinggeld terugkrijgen vanwege extra zorgkosten. Dat komt door de Tegemoetkomingsregeling, een soort ‘negatieve belasting’: u krijgt geld terug dat u nooit hebt afgedragen. Als u zorgkosten opvoert bij uw aangifte, hoort u vanzelf van de Belastingdienst of deze regeling voor u geldt.

Dubbel voordeel

Aangifte doen loont vaak dubbel. U krijgt namelijk niet alleen belastinggeld terug. Door de aftrek wordt uw inkomen voor de berekening van eigen bijdragen voor zorg, hulp of voorzieningen lager. Daardoor gaan ook die eigen bijdragen naar beneden. Mogelijk krijgt u ook meer zorgtoeslag of huurtoeslag.

Meer weten

Ga naar meerkosten.nl/. Heeft u vragen? Neem contact met het Nationale Zorgnummer.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1415_Tijdschriftartikel_De_aftrek_van_zorgkosten.docx.pdf

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1416_Tijdschriftartikel_De_aftrek_van_zorgkosten.docx

22 feb 2018 Bron: Ieder(in)



©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 4 / 20 februari 2018


Jaarlijks Kamerdebat VN-verdrag Handicap


De Tweede Kamer zal ieder jaar debatteren over het VN-verdrag voor de rechten van mensen met een handicap. Dit jaarlijkse debat over de toegankelijkheid van Nederland is de belangrijkste uitkomst van het VN-verdragdebat van 31 januari, waarin veel Kamerleden aangaven dat de uitvoering van het verdrag op alle terreinen nog te traag verloopt.

Een ander mooi resultaat is de toezegging van het kabinet dat het gemeenten gaat aansporen om het VN-verdrag uit te voeren. Gemeenten worden gestimuleerd om elk een eigen plan, een lokale inclusieagenda, op te stellen om hun gemeente toegankelijker te maken. De Kamer wordt hierover jaarlijks op de hoogte gehouden. Het kabinet gaat ook met gemeenten, werkgevers- en ondernemersorganisaties in gesprek over het toegankelijker maken van (openbare) toiletten.

Aanpassing van de Kieswet

Tijdens het debat kwam ook een aanpassing van de Kieswet ter sprake. Die aanpassing is nodig zodat mensen met bijvoorbeeld een verstandelijke beperking hulp kunnen krijgen bij het stemmen, tot in het stemhokje. Het voorstel werd niet aangenomen. Minister Ollongren van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties zegde wel toe te onderzoeken of een verruiming van de ondersteuning mogelijk is zonder de wet aan te passen.

Het College voor de Rechten van de Mens was onlangs kritisch op het tempo waarin het verdrag wordt uitgevoerd. Een groot aantal maatschappelijke organisaties, waaronder Ieder(in), onderschreef die kritiek. Op verzoek van de Kamer zal het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport medio dit jaar te reageren op de aanbevelingen van het College.

De uitslag van de stemmingen vindt u hier:

https://www.tweedekamer.nl/kamerstukken/stemmingsuitslagen/detail?id=2018P01380

09 februari 2018



©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 3 / 6 februari 2018


Zorgverzekering moet betaalbaar blijven


Houd de zorgverzekering betaalbaar voor iedereen en verlaag het eigen risico. Dat schrijven de Patiëntenfederatie Nederland en Ieder(in) in een brief aan de Tweede Kamer. Zorgverzekeraars moeten bij het inkopen van zorg ook veel meer rekening houden met mensen die die zorg langdurig nodig hebben.

Verlaag het eigen risico

De Patiëntenfederatie en Ieder(in) schrijven dat het verplichte eigen risico te hoog is voor mensen die langdurige zorg nodig hebben. Voor mensen die langdurig zorg nodig hebben, betekent het eigen risico namelijk dat zij elk jaar 385 euro moeten betalen bovenop de zorgverzekeringspremie, terwijl de compensatie is weggevallen. Voor mensen met terugkerende zorgkosten is de verlaging erg belangrijk omdat zij al te maken hebben met een opeenstapeling van kosten, zoals eigen bijdragen.

Betrek mensen met een beperking bij de inkoop

Ook moeten zorgverzekeringen aantrekkelijker worden voor mensen die langdurige zorg nodig hebben. Zorgverzekeraars kunnen betere informatie geven over hoe zij op de kwaliteit letten bij het inkopen van zorg en dienstverlening voor deze groep. Hiervoor is het nodig dat zij chronisch zieken en mensen met een beperking beter betrekken bij de zorginkoop.

Maak het kiezen eenvoudiger

Het overstapcircus voor de zorgverzekeringen ligt net weer achter ons. Hoewel het overstappen geen doel op zich is, is het wel belangrijk dat mensen bewust kunnen kiezen zodat ze achteraf niet voor vervelende verrassingen komt te staan. Daarom is een eenvoudig en begrijpelijk aanbod van polissen nodig. Er moet daarom geïnvesteerd worden in duidelijke, goed vindbare informatie over zorgverzekeringen. Die informatie moet goed aansluiten bij de behoeften en mogelijkheden van mensen met beperkte lees- en digitale vaardigheden.

1 februari sprak de Tweede Kamer over de zorgverzekeringswet en het pakketbeheer.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1399_201804_Inbreng_AO_Zorgverzekeringswet_1_februari.docx

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1398_201804_Inbreng_AO_Zorgverzekeringswet_1_februari.pdf

1-2-2018 Bron: ieder(in)



©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 2 / 31 januari 2018


Betaalbare vakanties voor mensen met een lichamelijke beperking moeilijk te vinden


Het is erg moeilijk zoeken naar betaalbare vakanties voor mensen met een lichamelijke beperking. Bijna alle reisorganisaties geven niet duidelijk aan of een hotel en de kamers rolstoeltoegankelijk zijn. Zo stelt Conny Kooijman, beleidsondersteuner bij Ieder(in) in haar blog. Daarnaast zijn reizen die speciaal georganiseerd worden voor mensen met een lichamelijke beperking erg duur en is maatwerk vaak niet mogelijk. Kortom: voordat je een geschikte, betaalbare reis hebt gevonden, ben je zo drie maanden verder.

Lang zoeken en meer betalen: ik begrijp dat niet

Mijn partner heeft sinds 5 jaar een lichamelijke beperking. Zij heeft een slechte spierfunctie en evenwicht, waardoor ze volledig afhankelijk is van een rolstoel of rollator. In januari gaan wij graag op vakantie naar de Canarische eilanden. Terwijl het in Nederland koud en winter is, genieten wij nog meer van de zon. Daarom was ik op zoek naar een hotel dat volledig rolstoeltoegankelijk is en een aangepaste kamer heeft, een MIVA (mindervaliden) kamer.

Informatie is moeilijk te vinden

Het viel mij op dat in reisgidsen en op websites van bekende touroperators bijna nergens staat of een hotel geschikt is voor mensen met een beperking. Reisorganisaties geven wel aan dat een accommodatie kindvriendelijk is, maar niet of er MIVA-kamers beschikbaar zijn. Dat begrijp ik niet.

Wat wij nodig hebben als we op vakantie gaan, is een rolstoeltoegankelijk hotel en een aangepaste kamer. In reisgidsen en op websites is informatie over de hotels erg onduidelijk. Als er al staat of een hotel rolstoeltoegankelijk is, staat er vaak nog geen informatie over de kamers. De algemene ruimtes zijn dan vaak wel toegankelijk, maar dit betekent nog niet dat de kamers geschikt zijn voor mensen met een lichamelijke beperking. Ik moet dus altijd reisbureaus en de hotels zelf bellen en dan goed doorvragen naar de faciliteiten die er zijn op het vakantieadres.

Speciale zorgreizen zijn duur

Er zijn ook speciale reisbureaus die zorgreizen organiseren. De reizen die daar worden aangeboden zijn vaak tot wel 60% duurder dan een normale reis. Nu begrijp ik heel goed dat als er extra zorg voor je wordt geregeld, dat dit geld kost. Maar extra zorg hebben wij niet nodig, enkel een aangepaste kamer. Waarom zouden we dan zoveel extra geld betalen?

Hoe ik uiteindelijk een geschikt hotel heb gevonden

Uiteindelijk heb ik op de sites van speciale reisbureaus voor zorgreizen hotels gezocht. Deze hotels heb ik gegoogeld en via reguliere reisbureaus heb ik een minder-validenkamer geboekt. Dit ging niet zonder slag of stoot, maar het is uiteindelijk wel gelukt.

Met de vakantiebeurs in zicht, hoop ik dat reisorganisaties meer en duidelijker informatie geven over voorzieningen voor mensen met een lichamelijke beperking. Want iedereen moet toch gewoon op vakantie kunnen?

Conny Kooijman

Zijn reizen voor mindervaliden echt duurder?

Anderhalf miljoen Nederlanders hebben een motorische beperking. Zij zoeken meestal een hotelkamer die geschikt is voor mindervaliden. Eenmaal op de accommodatie wil je natuurlijk dat je als mindervalide alles goed geregeld hebt.

Een voorbeeld van zo'n reisbureau is Landstede Buitengewoon Reizen. Zij verkopen reizen voor mindervaliden en zeggen tegen ons dat dergelijke reizen in principe niet duurder zijn. Soms kunnen de prijzen hoger liggen, omdat de rolstoeltransfer dan in de pakketprijs is verwerkt. Het reisbureau geeft aan dat ze alleen rolstoelvriendelijke accommodaties inkopen.

Wat is een rolstoelvriendelijke accommodatie eigenlijk?

Kamers voor mindervaliden zijn meestal groter in vloeroppervlakte, hebben een bredere ingang en bevinden zich vaak op de begane grond. Soms zitten ze ook op een hogere verdieping, dichtbij de lift die dan breed genoeg is. Vaak zijn de badkamers aangepast met een verbrede doorgang, zijn er beugels aangebracht, is het toilet verhoogd en is er een open douche met zitje. Het bed op de hotelkamer is meestal verhoogd en/of verstelbaar. Soms bieden hotels ook faciliteiten om een scootmobiel of elektrische rolstoel op te laden en zijn geleide- en hulphonden veelal toegestaan.

Moet elk hotel mindervalide kamers aanbieden?

Bregje Krijnen van UdinkSchepel Advocaten denkt van niet. Reisorganisaties hoeven geen mindervalide kamers aan te bieden. Hotels die wel mindervalide kamers aanbieden mogen daarvoor, volgens Krijnen, een toeslag in rekening brengen.

Beschikbaarheid niet duidelijk aangegeven

Conny Kooijman stuurde een e-mail. Zij snapt niet dat reguliere reisorganisaties wel overal aangeven dat een accommodatie kindvriendelijk is, maar niet of er kamers beschikbaar zijn voor mindervaliden. Reisjournalist Daan Vermeer zegt dat die informatie verplicht beschikbaar moet zijn. "De informatievoorziening bij reguliere reisorganisaties is zo goed als afwezig, maar het goede nieuws is wel dat zij per 1 juli 2018 helder moeten zijn over hoe geschikt hun aanbod is voor mindervalide reizigers. Verder komt er een wet aan (juli 2018) waarin verplicht wordt dat hotels info geven over MIVA-voorzieningen. Die wet geldt in heel Europa."

De klacht van Conny is niet de enige. Ook Berta mailt naar de redactie. Ze vindt het "ingewikkeld geregel en gedoe" om aan een aangepaste kamer te komen. Ze is maar thuis gebleven met haar man terwijl ze eigenlijk op reis wilden voor hun veertigjarige trouwdag.

Mag zo'n speciale kamer extra geld kosten?

Dat mag volgens Krijnen. "Hotels mogen meerkosten rekenen. Er is geen wet die dit verbiedt. Volgens mij gebeurt het in de praktijk overigens niet." Krijnen zegt dat organisaties die zich richten op reizen voor mindervaliden duurder zijn vanwege het veel lagere volume reizen dat geboekt wordt. "Het zijn kleine bureautjes die geen grote kortingen kunnen bedingen."

Tip: boek direct bij het hotel

Conny deelt een tip. Ze kijkt tijdens haar zoektocht naar een vakantie welke hotels worden aangeboden in de reizen bij dure gespecialiseerde reisorganisaties en boekt vervolgens zelfstandig die hotels via een boekingssite of bij het hotel zelf.

Bron: Ieder(in)



©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 1 / 23 januari 2018


VN-verdrag: actieplan bouw naar Tweede Kamer


Het ministerie van Binnenlandse Zaken heeft het actieplan Toegankelijkheid voor de bouw naar de Tweede Kamer gestuurd. Het is het eerste actieplan van het VN-verdrag voor de rechten van mensen met een handicap. Met dit plan moet de bouwwereld gebouwen, kantoren en woningen toegankelijker maken. De Alliantie voor implementatie van het VN-verdrag heeft meegewerkt aan de voorbereiding van het actieplan.

Het plan moet eenduidige richtlijnen voor toegankelijk bouwen en verbouwen bevorderen. Daarnaast vraagt het actieplan om meer aandacht in opleidingen voor het thema toegankelijkheid. In het actieplan wordt ook het belang van ervaringsdeskundigheid genoemd. Want om het bewustzijn over goede toegankelijkheid te vergroten, is het belangrijk dat mensen met een beperking al vanaf de ontwerpfase bij een (ver)bouwproject worden betrokken.

Een kwetsbaar punt in het actieplan is dat het gaat om vrijwillige afspraken. De partijen aan tafel zijn van goede wil maar of dat in de praktijk voldoende is, moet blijken. Gelukkig staat ook in de brief dat de minister aanvullende wettelijke regels kan stellen, als de resultaten achterblijven.

Om de stem van mensen met een beperking bij de invoering van het VN-verdrag zo sterk mogelijk te maken, werken vijf organisaties samen in de Alliantie voor Implementatie van het VN-verdrag. De Alliantie bestaat uit: Per Saldo, LFB, Coalitie voor Inclusie, MIND Landelijk Platform Psychische Gezondheid en Ieder(in).

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1384_TK-brief_actieplan_Toegankelijkheid_voor_de_bouw.pdf

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1385_TK-brief_actieplan_Toegankelijkheid_voor_de_bouw.docx

19 jan 2018 Bron: ieder(in)



©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 38 / 12 december 2017


Hervorming langdurige zorg: maak de belofte waar


Na drie jaar hervormingen en decentralisaties krijgen mensen met een levenslange en levensbrede beperking nog altijd niet de zorg en ondersteuning die nodig is. Het doel was zorg dichtbij, op maat en gericht op meedoen. Die belofte wordt te weinig waargemaakt, schrijft Ieder(in) in een brief aan de Tweede Kamer.

Sinds 2015 hebben mensen te maken met een reeks van wetten waaruit zij hun zorg en ondersteuning geregeld moeten krijgen. Als ze niet in de Wet langdurige zorg terecht kunnen, moeten ze hun ondersteuning bij elkaar zien te sprokkelen uit onder meer de Wet maatschappelijke ondersteuning, de Zorgverzekeringswet en de Jeugdwet. Het ontbreken van heldere samenhang tussen die wetten maakt het regelen van zorg uitermate ingewikkeld.

Extra moeilijk wordt het als ze ook nog een beroep moeten doen op wetten die het mogelijk moeten maken om beter mee te doen in de maatschappij. Daarbij gaat het bijvoorbeeld om de Participatiewet en de Wet Passend Onderwijs.

Verloren raken
Mensen met een langdurige en levensbrede zorgvraag raken verloren in het samenspel tussen die wetten. In de praktijk betekent dit dat ze te vaak van het kastje naar de muur worden gestuurd. Ze lopen op tegen bureaucratie, wachtlijsten en gebrekkige indicaties.
Deze problemen zijn door recente rapportages van Ieder(in), andere gehandicapten- en patiëntenorganisaties, maar ook de Raad voor het openbaar bestuur onder de aandacht gebracht van het ministerie van VWS en de Tweede Kamer.

Maak het eenvoudiger
Ieder(in) doet een dringend beroep op de Tweede Kamer om deze signalen serieus te nemen. In de brief pleiten we vooral voor vereenvoudiging van de toegang tot langdurige en levensbrede zorg, met een eenduidige regeling en één ingang (één loket). Tegelijk vragen we om serieus werk te maken van onafhankelijke cliëntondersteuning (over alle wetten heen) en onafhankelijke indicatiestelling met de mogelijkheid van een second opinion.

Betaalbaar
Daarnaast is belangrijk dat zorg betaalbaar blijft en dat er realistische stappen worden gezet om de stapeling van zorgkosten tegen te gaan. De aangekondigde verlagingen van de eigen bijdragen voor de Wmo en Wlz mogen niet ten koste gaan van de kwaliteit van de zorg en ondersteuning.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1339_17-0338_Brief_Begroting_VWS_2018_%28002%29.pdf

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1340_17-0338_Brief_Begroting_VWS_2018.docx

06 dec 2017, Bron: ieder(in)



©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 37 / 5 december 2017


College maant kabinet tot actie


Een man in een rolstoel toont zijn blijdschap door zijn armen wijd te spreiden.

Het VN-verdrag handicap is vorig jaar juli in werking getreden. Het College voor de Rechten van de Mens heeft nu de eerste jaarlijkse rapportage uitgebracht. Hierin wordt beschreven hoe het staat met de uitvoering van het verdrag. Het College heeft hiervoor knelpunten in kaart gebracht op het gebied van onder meer toegankelijkheid, mobiliteit, onderwijs, arbeid en zelfstandig wonen. Het College is kritisch, want mensen met een handicap staan nog te vaak buiten de maatschappij. Wat Ieder(in) betreft mag de overheid nog strenger worden aangesproken over het aanpakken van de knelpunten.

Het College voor de Rechten van de Mens is toezichthouder op de implementatie van het verdrag. Het publiceert voortaan jaarlijks een rapportage met de stand van zaken en aanbevelingen aan de regering. Het college dringt er bij de regering op aan de bevindingen en aanbevelingen mee te nemen bij de verdere uitwerking van het VN-verdrag.

Regeerakkoord

Ieder(in) onderschrijft de bevindingen en herkent de concrete knelpunten die het College benoemt. Wat in het rapport van het College wat ons betreft nog meer aandacht verdient, is een koppeling met het regeringsbeleid. In het regeerakkoord van de nieuwe regering staat onder meer het voornemen om de loonkostensubsidie te vervangen door loondispensatie. Ook wordt per 2018 de Wajong-uitkering verlaagd. Beide maatregelen pakken erg nadelig uit voor mensen met een arbeidsbeperking en dragen niet bij aan hun kansen om volwaardig mee te doen in de samenleving.

Het vervangen van de loonkostensubsidie betekent voor veel mensen met een beperking dat zij – zelfs bij een volledige baan – nooit boven bijstandsniveau kunnen verdienen. Bovendien verslechteren hun arbeidsvoorwaarden. Ze bouwen minder pensioen op en de opbouw van hun WW-rechten gaat trager. Ook voor Wajongers heeft het regeerakkoord nadelige gevolgen. Hun uitkering wordt verlaagd van 75% van het minimumloon, naar 70%. Een forse stap terug voor mensen met een structureel laag inkomen en met veel te weinig kansen op de arbeidsmarkt.

Opvallende aanbevelingen

Hieronder enkele opvallende aanbevelingen van het College aan het kabinet:

Leg in de Kieswet vast dat hulp in het stemhokje voor mensen met een verstandelijke beperking is toegestaan.

Houd voldoende toezicht ten aanzien van de minimumnormen voor toegankelijkheid.

Neem maatregelen om ervoor te zorgen dat websites van private aanbieders toegankelijk worden.

Zorg dat deadlines voor toegankelijk openbaar vervoer gehaald worden (Eerdere deadlines zijn vaak niet gehaald en nieuwe deadlines worden niet of nauwelijks gesteld).

Zie erop toe dat mensen die ervoor kiezen in een zorginstelling te wonen zoveel mogelijk zelf kunnen bepalen waar zij willen wonen, met wie en in welke vorm.

Neem inclusief onderwijs als uitgangspunt voor het onderwijsbeleid.

Ieder(in) maakt deel uit van de Alliantie VN-verdrag. De Alliantie start begin 2018 met het opstellen van een schaduwrapportage. Deze schaduwrapportage wordt, samen met de rapportage van de Nederlandse overheid, aan de VN-commissie in Geneve voorgelegd.

https://www.mensenrechten.nl/berichten/vn-verdrag-handicap-nog-onvoldoende-ge-mplementeerd-nederland

Lees de rapportage over de naleving van het VN-verdrag handicap in Nederland

Bron: ieder(in) 1 december 2017



©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 36 / 29 november 2017


Twee uitspraken door het College voor de Rechten van de Mens inzake vervoer van personen in een rolstoel


Het College voor de Rechten van de Mens oordeelt dat vervoersbedrijf HTM discrimineerde door een broer en zus in een elektrische rolstoel niet toe te laten in de stadsbussen. Het College baseert zich op de gelijkebehandelingswetgeving voor mensen met een beperking (WGBH/CZ). Hierin is vastgelegd dat busmaatschappijen verplicht zijn om bussen zodanig aan te passen dat mensen met een handicap er zelfstandig en onbelemmerd gebruik van kunnen maken. Dat is een belangrijke voorwaarde om volwaardig mee te kunnen doen aan de samenleving. Dit najaar onderzoekt het College hoe het gesteld is met de toegankelijkheid van bussen in Nederland.

HTM beweert dat elektrische rolstoelen vanwege hun gewicht een veiligheidsrisico kunnen vormen in de bus voor de personen in de rolstoel en de medepassagiers. HTM baseert zich op een inschatting, maar heeft dat risico niet aangetoond. Daarbij mag iemand in een rolstoel alleen geweigerd worden in de bus als de rolstoel niet voldoet aan de Europese richtlijnen. De elektrische rolstoelen in deze zaak voldeden daar wel aan. De busmaatschappij heeft ook een beroep gedaan op de algemene voorwaarden voor stads- en streekvervoer, waarin zou staan dat het verboden is om elektrische rolstoelen mee te nemen in de bus. Deze voorwaarden, of in ieder geval de manier waarop HTM de voorwaarden heeft geïnterpreteerd, zijn in strijd met de gelijkebehandelingswetgeving en moeten daarom buiten toepassing worden gelaten. Alternatief vervoer dat HTM heeft aangeboden, namelijk de taxibus, voldoet niet. Een taxibus moet namelijk van tevoren worden besteld en dat is niet het geval bij een stadsbus. Daarmee kunnen mensen in een rolstoel niet zelfstandig en onbelemmerd van het openbaar vervoer gebruik maken.

Lees de samenvatting en het oordeel (2016-39)

Een buurtbus is niet verplicht passagiers in een rolstoel te vervoeren, omdat een buurtbus volgens de wet een auto is. Daarop is de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte niet van toepassing.

Dit blijkt uit een uitspraak van het College voor de Rechten van de Mens. De zaak is aangespannen door een reiziger die aangewezen is op een elektrische rolstoel. In zijn woonplaats verzorgt Connexxion het openbaar vervoer. Sinds 16 maart 2015 is de reguliere bus vervangen door een buurtbus. Een vereniging voert de dienstregeling uit en vrijwilligers zitten achter het stuur.

Sinds 15 december 2015 weert Connexxion rolstoelen uit de buurtbus. De overweging is dat een buurtbus geschikt is voor acht passagiers en de chauffeur heeft een rijbewijs B nodig. Daarmee is de buurtbus volgens de wet geen bus, maar een auto. Het College van de Rechten van de Mens is het daarmee eens. Ook de buurtbusverenigingen zijn geen voorstander van rolstoelen in de buurtbus omdat het te veel verantwoordelijkheid legt op de veelal oudere vrijwilligers.



©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 35 / 7 november 2017


Alle stations toegankelijk voor blinden en slechtzienden


Jarenlang is eraan gewerkt en nu is het zover: alle stations in Nederland zijn toegankelijk gemaakt voor blinde en slechtziende reizigers. 90 kilometer aan geleidelijnen is er in totaal aangelegd. De Oogvereniging en ProRail vieren deze mijlpaal op dinsdag 31 oktober in Amersfoort.

De 90 kilometer aan voelbare en zichtbare geleidelijnen zijn overal op dezelfde manier aangelegd. Daardoor kunnen blinden en slechtzienden hun weg in principe op ieder station vinden, ook als ze er nog niet eerder geweest zijn. Bij liften en trappen hangen voelbare bordjes die bijvoorbeeld vertellen naar welk perron een trap leidt. Verder zijn er meer dan 5.000 gesproken routebeschrijvingen van stations gemaakt, zijn obstakels uit looproutes weggehaald en zijn er van de vier grootste stations voelbare stationsplattegronden ontwikkeld.

Joep Aarts, directeur Oogvereniging: “Wat nu gerealiseerd is, is een lang gekoesterde wens. Het is het resultaat van een intensieve samenwerking van de Oogvereniging en haar voorgangers met ProRail en PBTconsult. Vele enthousiaste en betrokken vrijwilligers hebben eraan meegewerkt.” Bram ’t Mannetje, programmamanager bij ProRail: “We zijn trots op de geleverde prestatie. En we willen graag dat mensen die blind of slechtziend zijn de voorzieningen optimaal gaan gebruiken. Daarom hebben we een brochure en een video laten maken. Wat we willen is dat mensen geïnspireerd raken om te reizen.”

Enkele feiten

410 stations zijn voorzien van (nieuwe) geleidelijnen

90 kilometer aan geleidelijnen is aangelegd

circa 5.000 verschillende beschrijvingen zijn gemaakt van veelgebruikte routes van de straat naar de perrons en terug

2500 objectmarkeringen (gele klanktegels) zijn aangelegd

250 km perronrandmarkering is aangebracht met contrasterende verf

Alle obstakels op de hoofdroute (zoals prullenbakken) zijn weggehaald

800 voelbare bordjes zijn aangebracht op trapleuningen en bij liften

Van de 4 grootste stations – Amsterdam Centraal, Den Haag Centraal, Rotterdam Centraal en Utrecht Centraal – zijn voelbare stationsplattegronden gemaakt (pilot). U kunt deze plattegronden bestellen via de afdeling publiekscontacten van ProRail, tel: 0800-7767245 (gratis).

De film ‘Eenduidige en voorspelbare routegeleiding op stations’ (NL en EN) en de digitale brochures’ zijn vanaf 31 oktober te downloaden op de website van ProRail.

Bron: Patiëntenfederatie Nederland / Oogvereniging, 31 oktober 2017



©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 34 / 24 oktober 2017


Kabinet moet meer bieden dan alleen mooie idealen


Volgende week praat de Tweede Kamer over het nieuwe regeerakkoord. Het nieuwe kabinet wil in artikel 1 van de Grondwet het verbod op uitsluiting van mensen met een beperking opnemen. Ook zegt het nieuwe kabinet te streven naar een inclusieve samenleving. ‘Dat is mooi, maar in de uitwerking van deze idealen schieten de plannen tekort’, laat Ieder(in) in een brief aan de Tweede Kamerleden weten.

Goede en betaalbare zorg is een belangrijke voorwaarde om mee te kunnen doen in de samenleving. Helaas is het nieuwe kabinet van plan om 100 miljoen euro te bezuinigen op de wijkverpleging. Dit botst compleet met het idee dat mensen zo lang en zelfstandig mogelijk hun leven moeten kunnen inrichten. De wijkverpleging is daarvoor van groot belang. ‘Die bezuiniging moet dus van tafel’, eist Ieder(in).

Eigen bijdragen moeten echt omlaag

Om de stapeling van zorgkosten tegen te gaan, komt er vast tarief voor de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). De financiering daarvan is wankel. Een groot deel van de kosten moeten gemeenten zelf voor hun rekening nemen. Ze krijgen 100 miljoen tegemoetkoming vanuit het rijk, terwijl de maatregel zeker 300 miljoen gaat kosten. Het risico is dus levensgroot dat gemeenten minder of slechtere voorzieningen aanbieden. Dit terwijl maatwerk in de Wmo een cruciaal is om goed mee te kunnen doen in de samenleving. Ieder(in) wil de garantie dat er niet aan de kwaliteit van de Wmo-voorzieningen wordt geknaagd.

Ook de eigen bijdragen in de Wet langdurige zorg zijn voor grote groepen mensen een enorme last die niet of nauwelijks valt op te brengen. De oplossing ligt voor de hand: het nieuwe kabinet moet zorgen voor een structurele verlaging van die eigen bijdragen.

Zorg voor voldoende toegankelijke woningen

Mensen met een beperking hebben nu te weinig keuze waar, hoe en met wie zij willen wonen. In het regeerakkoord ontbreekt een goed plan hiervoor. Het is daarom absoluut noodzakelijk dat er snel meer betaalbare en toegankelijke woningen komen. Dat kan bijvoorbeeld door te zorgen dat woningbouwverenigingen ook echt kunnen investeren in meer toegankelijke woningen.

Pak de crisissituatie in de jeugdhulp aan

In de jeugdhulp is sprake van een crisissituatie. Hierbij gaat het niet alleen om de jeugd-ggz maar ook om kinderen met een meervoudige beperking of complexe problemen. De knelpunten zijn alom bekend. Kinderen en hun ouders worden geconfronteerd met onaanvaardbare wachtlijsten en een tekort aan deskundige hulp. Deze problemen worden mede veroorzaakt doordat wetten en regelingen niet op elkaar aansluiten. Gemeenten, zorgaanbieders, verzekeraars en zorgkantoren liggen met elkaar in de clinch over verantwoordelijkheden en (ontoereikende) budgetten.

Het kabinet wil nu wachten op een evaluatie. Maar dat leidt alleen maar tot vertraging. Het nieuwe kabinet moet betere samenwerking afdwingen voor de jeugdhulp. De ernstigste problemen moeten meteen worden aangepakt en wachtlijsten moeten zo spoedig mogelijk worden opgelost. Ook als dat betekent dat er geld bij moet.

Meer punten, zoals over de arbeidsmarkt en de uitvoering van het VN-verdrag, leest u hieronder in de brief aan de Tweede Kamer.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1277_17-0323_Brief_Tweede_Kamer_Inbreng_Ieder%28in%29_debat_regeerakkoord_%28003%29.pdf

Bron: ieder(in) 19 oktober 2017



©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 33 / 18 oktober 2017


Kabinet pakt stapeling aan, maar maakt thuis wonen moeilijker


Het regeerakkoord ziet er voor mensen met een beperking en chronisch zieken op een aantal punten aantrekkelijk uit. Zo gaat het kabinet de eigen bijdragen fors verlagen, vooral in de Wmo. Maar Ieder(in) is verontrust over de zorg thuis. Het kabinet bezuinigt fors op de wijkverpleging.

Ieder(in) heeft de laatste jaren veelvuldig de noodklok geluid over de stapeling van kosten voor mensen met een beperking. Het kabinet lijkt hier eindelijk iets aan te doen. In de Wmo komt er een vaste eigen bijdrage van 17,50 euro per maand. Mensen met een modaal inkomen zijn hierdoor misschien wel 200 euro per maand minder kwijt. En ook de eigen bijdragen die instellingen berekenen, worden verlaagd. Onder andere omdat het vermogen minder gaat meetellen.

Illya Soffer, directeur van Ieder(in): “We zijn enorm blij dat er nu iets wordt gedaan aan de hoge eigen bijdragen. Veel mensen raakten daardoor in de knel. Hopelijk komt daar nu een einde aan. Aan de andere kant maken we ons ook zorgen. Het kabinet wil dat mensen thuis kunnen blijven wonen en meedoen aan de samenleving. Dan moet je niet 100 miljoen bezuinigen op de wijkverpleging en nog eens 100 miljoen op de ggz. Want we zien nu al dat veel mensen geen passende zorg krijgen.”

Jeugdzorg

“Verder zien we dat het kabinet veel investeert in de ouderenzorg. Dat staat in schril contrast met de zorg voor kinderen en jongeren met een beperking. Het kabinet wil daar de problemen gaan evalueren. Maar die zijn volop bekend. Er moet nodig iets gebeuren aan de wachtlijsten en het gebrek aan specialistische hulp.”

Bestrijding discriminatie

Op een aantal punten bevat het regeerakkoord zonder meer goed nieuws. In de Grondwet wordt in artikel 1 verankerd dat de discriminatie van mensen met een beperking is verboden. Dit sluit aan bij de intentie van het kabinet om te werken aan een inclusieve samenleving. Verder investeert het kabinet 55 miljoen extra in onafhankelijke cliëntondersteuning. Dit kan mensen helpen om zorg op maat te krijgen.

Leerrecht

In het onderwijs wordt het leerrecht wettelijk vastgelegd. Dat is belangrijk voor kinderen met een ziekte of beperking die thuis komen te zitten omdat er geen passend onderwijs voor hen is.

Verder wil het kabinet ook proberen om zorg beter in het onderwijs integreren. Dat is toe te juichen, maar het mag niet ten koste gaan van de keuzevrijheid van ouders om bijvoorbeeld zorg te regelen met een persoonsgebonden budget (pgb).

Meer beschut werk

Het kabinet gaat 20 duizend banen extra scheppen binnen ‘beschut werk’. Het is goed dat er meer werk komt voor mensen met een zware arbeidsbeperking, vindt Ieder(in). Maar het moet wel zinvol werk zijn, zoals genoemd in het VN-verdrag.

Het regeerakkoord is te vinden op www.kabinetsformatie2017.nl

 

Bron: ieder(in) 10 oktober 2017



©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 32 / 10 oktober 2017


Verhoging BTW is tegenvallen voor zieken en gehandicapten


De voorgenomen verhoging van het lage btw-tarief is een klap voor zieken, gehandicapten en mensen die op hulpmiddelen zijn aangewezen.

“Als dit uitgelekte plan echt in het regeerakkoord staat, dan is dat een slechte zaak”, zegt directeur Dianda Veldman van Patiëntenfederatie Nederland.

Het lage btw-tarief geldt onder meer voor geneesmiddelen, voeding en hulpmiddelen. Daar moet nu nog 6 procent belasting over worden betaald. Het nieuwe kabinet wil dat naar 9 procent brengen, een belastingverhoging van 50 procent.

Directeur Dianda Veldman vindt dat een verkeerd signaal. “Geneesmiddelen gebruik je niet zomaar, net zomin als hulpmiddelen. Je hebt ook geen hoortoestel omdat je dat zo leuk vindt, maar omdat je dat nodig hebt. Ik roep de fracties van VVD, CDA, D66 en ChristenUnie op om in ieder geval dit punt uit het ontwerp regeerakkoord niet over te nemen.”

De Patiëntenfederatie wijst er op dat ook de verhoging van de btw op voeding een slecht signaal is. “De overheid wil juist dat mensen zich bewust zijn van wat ze eten. Dat ze gezonde spullen eten. Dan moet je dergelijke voeding niet ineens extra in prijs verhogen.”

Als de formerende partijen toch vasthouden aan de btw-verhoging, dan vraagt de Patiëntenfederatie aan de Tweede Kamer om in ieder geval voor medisch noodzakelijke genees- en hulpmiddelen de verhoging terug te draaien.

Bron: Patiëntenfederatie Nederland 9 oktober



©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 31 / 3 oktober 2017


Meerderheid Nederlanders wil toegankelijke samenleving


Bijna vier op de vijf Nederlanders vindt dat kinderen en jongeren met een handicap in Nederland niet dezelfde kansen hebben als andere kinderen. En 75% van de ondervraagden vindt dat er nog veel moet veranderen in onze samenleving voordat gehandicapte kinderen naar hun volle vermogen kunnen deelnemen. Dat blijkt uit een representatief onderzoek van de Nederlandse Stichting voor het Gehandicapte Kind (NSGK).

Het onderzoek is relevant omdat in Nederland sinds vorig jaar het VN-verdrag voor de Rechten van Personen met een Handicap van kracht is. Dat verdrag maakt gelijke kansen voor mensen met een handicap tot een mensenrecht. Mensen met een handicap hebben bijvoorbeeld het recht om naar een gewone school te gaan of het openbaar vervoer te gebruiken, net als ieder ander.

Uit het NSGK-onderzoek blijkt dat een meerderheid van de Nederlanders het wenselijk vindt dat kinderen met en zonder handicap samen opgroeien. Zo vindt ruim 60% van de Nederlanders dat kinderen met een handicap beter worden voorbereid op de samenleving als ze spelen, sporten en naar school gaan met niet-gehandicapte leeftijdgenootjes (10% is het daar niet mee eens). Ook voor kinderen zonder handicap is dat goed, vindt 79% van de Nederlanders (4% oneens).

NSGK vindt de uitkomsten positief. Directeur Henk-Willem Laan: ‘Ons credo is: mensen met een handicap kunnen je vriend of je vriendin zijn, je klasgenoot, je teamgenoot of je collega – als ze de kans krijgen. Dat wil zeggen: als wij de samenleving zo inrichten dat ze kunnen meedoen. Het is fijn om te zien dat zo veel Nederlanders dat ideaal onderschrijven. Tegelijk is het teleurstellend dat het in de praktijk nog zo slecht gesteld is met gelijke kansen voor mensen met een handicap.’

De stichting roept middels een petitie de overheid op om het VN-verdrag snel uit te voeren. Laan: ‘Nederland is al tien jaar met dit verdrag bezig en er zijn nog steeds geen concrete stappen gezet. Dat moet nu snel gebeuren, om te voorkomen dat de huidige generatie kinderen en jongeren met een handicap op een zijspoor belandt.’ De petitie kan worden ondertekend op www.alsikdekanskrijg.nl

Het onderzoek is in opdracht van NSGK uitgevoerd door PanelWizard Direct onder een representatieve steekproef van 1.000 Nederlanders van 16 jaar en ouder.

Bron: NSGK



©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 30 / 26 september 2017


Stel een maximum in voor zorgkosten


Voor chronisch zieken en mensen met een beperking blijven de zorgkosten zich opstapelen. Steeds meer mensen zien hierdoor af van noodzakelijke zorg en ondersteuning. Gezinnen raken in de schulden. Er zijn snel maatregelen nodig. Kom met een maximum op de eigen zorgbijdragen en ga daarbij uit van wat mensen kunnen opbrengen, schrijven patiënten- en gehandicaptenorganisaties in een dringende oproep aan de Tweede Kamer.

Naast het eigen risico en de zorgpremie betalen chronisch zieken en mensen met een beperking zij forse eigen bijdragen voor medicijnen, hulpmiddelen, Wmo en Wlz, en kosten voor niet verzekerde zorg zoals de fysiotherapeut en de tandarts.

Daarnaast vallen andere leefkosten, zoals bijvoorbeeld voor aangepaste kleding en dagelijkse hulpmiddelen dikwijls ook hoger uit. In de praktijk zien we dat ook (inwonende) mantelzorgers en gezinsleden de dupe zijn van de stapeling van zorgkosten.

Verdubbeling zorgkosten

Vorig jaar heeft het Nibud laten zien dat de zorgkosten voor mensen met een beperking tussen 2011 en 2016 zijn verdubbeld. Ruim 615.000 mensen hebben te maken met tenminste een stapeling van eigen risico en eigen bijdragen voor gemeentelijke zorg of langdurige zorg.

Het Nibud berekende dat mensen met hoge zorgkosten inmiddels meer dan 20% van hun netto inkomen aan zorg kwijt zijn, terwijl de doorsnee Nederlander aan zorg tussen de 4 en 6% kwijt is.

Wat is nodig?

Patiëntenfederatie Nederland, Mezzo, MIND/Landelijk Platform Psychische Gezondheid, Per Saldo en Ieder(in) stellen onder meer de volgende verbeteringen voor aan de Tweede Kamer:

Maximeer het totaal aan eigen betalingen voor zorgkosten en ga hierbij uit van het besteedbaar inkomen van mensen;

Verbeter de informatie over eigen betalingen en zorg dat dit eenduidig en herkenbaar beschikbaar is;

Verlaag het eigen risico in de Zorgverzekeringswet en de eigen bijdrage gemeentelijke zorg en langdurige zorg.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1240_17-0315_Brief_cie_VWS_stapeling_en_zorgmijden.pdf

Bron: ieder(in) 20 september 2017



©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 29 / 19 september 2017


Mooie koopkrachtcijfers verhullen stijging zorgkosten


Het kabinet presenteert vandaag trots mooie koopkrachtcijfers voor 2018. Maar deze cijfers gelden zeker niet voor iedereen. Zo gaan veel mensen met een Wajong-uitkering er volgend jaar 3% in koopkracht op achteruit. Dit blijkt uit onderzoek van het Nibud in opdracht van Ieder(in).

Verder verhullen de koopkrachtcijfers ook nog iets anders. Doordat er  alleen naar 2018 wordt gekeken, blijft buiten beeld dat de zorgkosten voor mensen met een beperking en chronisch zieken in de afgelopen kabinetsperiode heel sterk zijn gestegen. Het Nibud berekende dat zij inmiddels meer dan 20% van hun netto inkomen aan zorg kwijt zijn, terwijl de doorsnee Nederlander aan zorg tussen de 4 en 6% kwijt is.

Hoge eigen bijdragen
De stijging van de kosten voor mensen met een zware zorgvraag komt mede doordat veel zorgtaken naar de gemeenten zijn overgeheveld. Gemeenten vragen vaak hoge eigen bijdragen en andere betalingen voor zorg en voorzieningen. Voor een chronisch zieke met een modaal inkomen lopen de totale zorgkosten hierdoor op tot 6100 euro per jaar.

Er zijn weinig gemeenten die speciaal beleid voeren om deze zorgkosten te verlagen. Meestal doen gemeenten alleen iets voor mensen met een inkomen onder het sociaal minimum. Amsterdam is een uitzondering. In deze gemeente is iemand met een modaal inkomen ruim 1500 euro minder aan zorgkosten kwijt dan in de meeste andere gemeenten.

Gemeentelijk realiteit
De op het eerste oog gunstige cijfers over economische groei en gemiddelde landelijke koopkracht, verhullen de (financiële) problemen waar mensen met een beperking of chronische aandoening mee te maken hebben.
Het merendeel van de mensen met een beperking valt nu onder de gemeente voor zorg en ondersteuning. De grote problemen die velen van hen ondervinden bij het regelen van hun zorg, onderwijs, wonen en werk vragen om een adequaat antwoord op lokaal niveau, maar ook van het kabinet en de Tweede Kamer.

Hieronder kunt u het rapport van het Nibud downloaden.

Lees ook het eerdere rapport van het Nibud waarin de stijging van de zorgkosten tussen 2011 en 2016 voor mensen met een beperking wordt beschreven.

Downloads

Nibud-rapport Koopkracht van mensen met een beperking of chronische ziekte in 2017-2018 (pdf / 2017-09-19)

Nibud-rapport Koopkracht van mensen met een beperking of chronische ziekte in 2017-2018 (word / 2017-09-19)

Bron: Ieder(in) 19 september 2017



©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 28 / 13 september 2017


  1. Invoering quotum drukt overheid met de neus op de feiten

  2. ’Patiënt-leden’ benoemd in Geschillencommissie Gehandicaptenzorg


1. Invoering quotum drukt overheid met de neus op de feiten

Vanaf 2020 komt er een quotum voor het aantal arbeidsgehandicapten dat overheidswerkgevers in dienst moeten hebben. Staatssecretaris Klijnsma heeft dit besloten, omdat de overheid haar belofte om extra banen te creëren voor mensen met een arbeidsbeperking niet is nagekomen. Ieder(in) is blij met deze maatregel. Het quotum is een goede stok achter de deur om de enorme achterstand van mensen met een beperking op de arbeidsmarkt te verkleinen.

In de door werkgevers en werknemers gemaakte Banenafspraak staat dat de overheid 25.000 extra banen voor mensen met een beperking moet realiseren in 2023. Vorig jaar bleek dat de overheid bij lange na niet op schema ligt om dit doel te halen. De invoering van het quotum per 2020 is daarvan het directe gevolg. Voor elke niet-ingevulde baan moet een overheidswerkgever straks 5000 euro boete betalen.

Overigens heeft het bedrijfsleven tot nu toe wel ruim voldoende banen gerealiseerd en zal dus niet met het quotum te maken krijgen.

Opinieartikel
In een opinieartikel in Trouw riepen onlangs vertegenwoordigers van vakbonden en van mensen met een beperking de overheid op om de gemaakte Banenafspraak na te komen. De ondertekenaars - Ieder(in), CNV, de Landelijke Cliëntenraad, MIND Platform Psychische Gezondheid en FNV Uitkeringsgerechtigden - wezen op de voorbeeldrol die de overheid op dit gebied heeft. Bovendien heeft de overheid ook volgens het VN-verdrag de plicht om banen te realiseren voor mensen met een arbeidsbeperking.

De staatssecretaris is het hiermee eens. Ze vraagt de overheidswerkgevers om alvast met een plan van aanpak te komen voor de komende jaren. Ze doet daarbij de suggestie om ambassadeurs in te stellen die overheidssectoren kunnen ondersteunen om de instroom van mensen met een beperking de hoogste prioriteit te maken. Ieder(in) ondersteunt dit van harte. Ervaringsdeskundige ambassadeurs kunnen van grote meerwaarde zijn voor de praktische uitvoering.

6-9-2017 Bron: ieder(in)

 

2. ’Patiënt-leden’ benoemd in Geschillencommissie Gehandicaptenzorg

De Geschillencommissies voor Consumentenzaken heeft de 5 mensen die Ieder(in) samen met de LSR heeft voorgedragen, benoemd als lid van de Geschillencommissie Gehandicaptenzorg.

De nieuwe commissieleden zijn alle vijf ervaringsdeskundig en betrokken bij verschillende vormen van langdurige zorg. Zij weten zelf wat het betekent om een bepaalde aandoening te hebben. Bij klachten en geschillen rond de kwaliteit van zorg zullen zij met name kijken vanuit het perspectief van mensen die de zorg nodig hebben.

Klachten over zorg
De Wet kwaliteit, klachten en geschillen in de zorg (Wkkgz) is op 1 januari 2016 ingegaan. De wet regelt de rechten van een cliënt als hij of zij een klacht heeft over de zorg en de verplichtingen van een zorgaanbieder. Alle zorgaanbieders en zorginstellingen moeten zich aansluiten bij een geschillencommissie. In de geschillencommissies zitten deelnemers die weten hoe de wet in elkaar zit en die voorgedragen zijn door zorgaanbieders en door cliëntenorganisaties. In de loop van 2017 werden de eerste klachten ingediend bij de geschillencommissie. 

11-9-2017 Bron: ieder(in)



©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 27 / 6 september 2017


Vijf gemeenten krijgen groen licht voor bijstand-experiment


Minder regeltjes, controles en sancties. Dat is de bedoeling van de experimenten met bijstand in verschillende gemeenten. Het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid biedt gemeenten met experimenten de mogelijkheid om soepeler met de regels om te gaan. Op het eerste gezicht ook een uitkomst voor mensen met een arbeidsbeperking. Maar niet iedereen staat te juichen.

Begin juli kregen de eerste vijf gemeenten toestemming van het ministerie om te experimenteren met de bijstand en de Participatiewet. Daarbij gaat het om Wageningen, Groningen, Ten Boer, Tilburg en Deventer.

Vrijstelling sollicitatieplicht

Zo kunnen mensen van wie duidelijk is dat zij niet snel een reguliere baan vinden, worden vrijgesteld van de verplichte sollicitaties. Veel mensen zijn wel degelijk actief als vrijwilliger of mantelzorger. De verplichtingen en voortdurende controles zijn belastend en leveren niet veel op - behalve hoge administratieve lasten en uitvoeringskosten. Mensen krijgen door de vrijstelling meer rust en ruimte om activiteiten te ondernemen die goed bij ze passen en maatschappelijk gezien heel waardevol zijn.

Beetje bijverdienen

Enkele gemeenten bieden in de experimenten ook de mogelijkheid om meer bij te verdienen, naast de uitkering. De huidige regels bieden die mogelijkheid bijna niet. Een kleine parttime baan levert financieel dan niet veel op of leidt zelfs tot flinke kortingen op de uitkering. Dat stimuleert niet en houdt zo mensen ’gevangen in de uitkering’, redeneert de gemeente Groningen, een van de deelnemers aan het experiment.

Vraagtekens

Een gemeente die niet meedoet met het experiment is Den Bosch. Daar ontstond discussie over deelname aan het landelijke experiment. De lokale cliëntenraad Participatiewet adviseerde het gemeentebestuur om niet mee te doen omdat uitkeringsgerechtigden niet kunnen bepalen in welk onderdeel van het experiment ze vallen. Eén experimenteergroep krijgt zelfs te maken met een extra zwaar regime ‘waarbinnen de verplichtingen zelfs tijdelijk worden geïntensiveerd’, schrijft de cliëntenraad. En als een uitkeringsgerechtigde eenmaal deelneemt aan het experiment kan hij of zij niet stoppen. Een ander kritiekpunt is dat het experiment vooral gaat over uitstroom uit de bijstand, in plaats van echt te doen wat mensen nodig hebben.

Eigen weg

Sommige gemeenten zoeken los van het landelijke experiment hun eigen weg. Oss en Apeldoorn zijn voorbeelden van gemeenten die dat doen met het project ‘Regelluw’.

Ze gaan uit van de bestaande mogelijkheden binnen de Participatiewet. Wel met dezelfde bedoeling als het landelijke experiment: minder strenge regels en sancties, meer vrijheid en meer begeleiding voor mensen die daar echt iets aan hebben.

Het experiment vanuit het ministerie duurt twee jaar. De gemeenten Utrecht en Nijmegen moeten nog toestemming krijgen van het ministerie om met hun experimenten te beginnen.

Bron: ieder(in) 14 augustus 2017

https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/bijstand/nieuws/2017/07/03/
eerste-vijf-gemeenten-krijgen-toestemming-voor-bijstandsexperimenten

https://www.apeldoorn.nl/experiment-regelluw-uitkering-verstrekken

https://www.socialealliantie.nl/index.php/achtergronden/nieuwe-kans-basisinkomen/experimenten-met-basisinkomen



©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 26 / 29 augustus 2017


Eigen risico is het halve verhaal


Mensen met een beperking of chronische ziekte hebben vaak hoge zorgkosten. Die kosten zijn de afgelopen jaren verdubbeld. Met name eigen bijdragen voor zorg, ondersteuning en hulpmiddelen zorgen voor een enorme stapeling van zorgkosten. Toch is in de politiek en in de media vooral aandacht voor het eigen risico van de zorgverzekering, terwijl het eigen risico in veel gevallen slechts een deel van de stapel vormt.

De Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen (NVZ) stelt vandaag voor om het eigen risico te vereenvoudigen en voor kleine behandelingen te verlagen. Een plan dat goed uitpakt voor mensen die zelden gebruik maken van zorg. De twee miljoen Nederlanders met een handicap of chronische ziekte zullen hun eigen risico ook in de nieuwe opzet volledig opmaken en hebben er dus niks aan.

De discussie over de onbetaalbaarheid van zorgkosten dreigt nu bovendien alleen te gaan over het eigen risico. Dit is slechts het halve verhaal. Grote groepen mensen met een beperking of chronische ziekte moeten dag in dag uit de rekensom maken of zij de eigen bijdragen nog kunnen opbrengen. Het bedrag dat zij per maand kwijt zijn aan eigen bijdragen, is soms even hoog als wat ze per jaar aan eigen risico betalen.

Plannen om zorgkosten te verlagen moeten vooral gericht zijn op de groepen die de meeste kosten maken en moeten uitgaan van wat mensen kunnen opbrengen. Dit betekent een maximum van het totaal aan eigen bijdragen voor de zorgkosten, gebaseerd op het besteedbaar inkomen van mensen.

Hoge zorgkosten hebben grote gevolgen. Mensen raken in de schulden of zien af van zorg, wat kan leiden tot verergering van klachten. Een structurele verlaging of afschaffing van het eigen risico is een stap in de juiste richting maar nog lang niet genoeg voor mensen die langdurig, soms hun hele leven, zorg nodig hebben. Dat is het hele verhaal.

Bron: ieder(in) 25 aug 2017

Hou op met de ’stapelfacturen’

Mensen moeten sneller weten hoe hoog hun eigen bijdragen voor zorg en ondersteuning zijn. Soms worden mensen jaren later nog met torenhoge afrekeningen geconfronteerd. Dit zijn de ‘stapelfacturen’. De onzekerheid over wat ze uiteindelijk moeten betalen, leidt tot grote financiële problemen.

Op tijd

Ieder(in) heeft samen met Per Saldo gereageerd op de internetconsultatie van het ministerie voor het ‘Ontwerpbesluit aanlevertermijn cliënt en zorggegevens’

Onze boodschap aan het kabinet en de Tweede Kamer is dat het bijzonder belangrijk is het probleem van de stapelfacturen wordt onderkend en dat mensen tijdig weten waar ze aan toe zijn met hun eigen bijdragen.

Schulden en zorgmijden

Het komt te vaak voor dat mensen door gebrekkige afstemming van gemeenten, zorgaanbieders en CAK achteraf worden geconfronteerd met hoge afrekeningen van eigen bijdragen. Mensen komen door de stapelfacturen in grote (financiële) problemen: oplopende schulden, onverwacht moeten interen op spaargeld of zelfs afzien van noodzakelijke zorg (zorgmijding).

Te vrijblijvend

In het ontwerp-besluit staat dat de eigen bijdragen ‘zo spoedig mogelijk’ worden vastgesteld (door het CAK). Dit is te vrijblijvend en leidt tot voortdurende onduidelijkheid en onzekerheid voor mensen over de hoogte van de eigen bijdragen.

Naheffingen

Het CAK kan tot een periode van 24 maanden met terugwerkende kracht eigen bijdragen in rekening blijven brengen, zo staat het in het ontwerp-besluit. Het zijn juist deze ‘naheffingen’ die veel mensen in de problemen brengen. Ieder(in) en Per Saldo vinden dat deze termijn veel korter moet. Dit om te voorkomen dat mensen worden verrast door de naheffingen. Logisch is om bij andere regelingen aan te sluiten, zoals voor belastingaangifte of de UWV-termijnen (b.v. 12 maanden).

Hieronder de volledige reactie op het ontwerp-besluit

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1223_Reactie-OntwerpAanlevertermijnen-IederinPerSaldo.pdf

Bron: ieder(in) 2 augustus 2017



©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 25 / 11 juli 2017


Nieuwe stap in onderzoek naar naleving VN-verdrag gehandicapten


Het College voor de Rechten van de Mens heeft samen met het NIVEL en het Trimbos-instituut bekeken welke indicatoren een bijdrage kunnen leveren aan de monitoring van het VN-verdrag handicap. Samen hebben zij 17 indicatoren vastgesteld die aangeven in hoeverre mensen met een beperking kunnen genieten van hun mensenrechten op het gebied van werken en zelfstandig wonen en deel uitmaken van de samenleving.

Het College voor de Rechten van de Mens zet verschillende instrumenten in om het VN-verdrag te monitoren. Met de nu vastgestelde indicatoren wordt in cijfers uitgedrukt in welke mate personen met een beperking van hun mensenrechten genieten. Dit helpt het College om te bepalen of de mensenrechten worden nageleefd.

Meedoen en kansen

De indicatoren geven aan of mensen wel de benodigde en gevraagde ondersteuning ontvangen en of ze ‘deel uitmaken van de samenleving’ door bijvoorbeeld te letten of er buurtvoorzieningen gebruikt kunnen worden, zoals pinautomaten, winkels, parken en recreatieve voorzieningen en of zij zelf kunnen kiezen voor een woning. Ook wordt gemeten in hoeverre mensen met een beperking betaald werk hebben en of zij de benodigde ondersteuning krijgen op het werk en bij sollicitaties. En ook of zij kans krijgen op promotie of een levensverzekering voor een hypotheek kunnen afsluiten.

Volledige inclusie

Het doel van het VN-verdrag gehandicapten is de volledige inclusie van personen met een lichamelijke, zintuiglijke, verstandelijke of psychische beperking in de maatschappij. Het verdrag is een internationaal mensenrechtenverdrag van de Verenigde Naties: CRPD (Convention on the Rights of Persons with Disabilities). 160 landen hebben dit verdrag bekrachtigd en op 14 juni 2016 heeft ook Nederland dit verdrag geratificeerd.

Vervolg onderzoek

In de nieuw verschenen tussenrapportage van het NIVEL is vastgelegd hoe de indicatoren zijn gekozen waarmee ontwikkelingen op het gebied van zelfstandig wonen en werken over een langere periode gevolgd kunnen volgen. Het NIVEL en het Trimbos-instituut verzamelen gegevens via bestaande panels. Hierdoor is het mogelijk om vergelijkingen te maken in de tijd en tussen groepen mensen met en zonder beperkingen. De eerste rapportage van de metingen door het NIVEL zal door het College worden gebruikt om het CRPD-comité in te lichten over de implementatie van het VN-Verdrag in Nederland.

Bron: Ieder(in) juli 2017



Volg ons op

©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 24 / 3 juli 2017


Overheid neemt te weinig mensen met een beperking aan


De overheid zal worden gedwongen meer mensen met een arbeidsbeperking aan te nemen. Het afgelopen jaar haalden werkgevers van de overheid het afgesproken aantal niet.

Zij bleven steken op bijna 3.600 in plaats van de overeengekomen 6.500. Staatssecretaris Jetta Klijnsma (Sociale Zaken en Werkgelegenheid) noemt het teleurstellend dat de overheid achterblijft. Ze kondigde vrijdag maatregelen aan.

Klijnsma noemt de groei bij de andere werkgevers een mooi resultaat. In de marktsector zijn meer banen voor mensen met een beperking ontstaan (bijna 19.000 in plaats van 14.000) dan was afgesproken met het kabinet. Ze constateert ''een omslag in denken''.

Het is de bedoeling dat tot 2026 in totaal 125.000 banen speciaal voor gehandicapten worden ingericht: 25.000 bij de overheid en de overige 100.000 bij andere werkgevers. In 2015, het eerste jaar, werd het afgesproken aantal door beide partijen behaald.

Vakbond

Vakbond FNV zegt met gemengde gevoelend te kijken naar de cijfers. FNV-vicevoorzitter Kitty Jong: ''Hoewel wij blij zijn dat ook dit jaar de aantallen zijn gehaald, zetten we daar een kritische kanttekening bij. De uitstroom is namelijk groot door veelal korte detacheringen, mismatching en te weinig begeleiding. Dan spreek je niet over structureel duurzaam werk.''

Bron: Diverse nieuwssites



Volg ons op

©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 23 / 28 juni 2017


Brief aan Kamer: Omgevingsvisie moet voldoen aan VN-verdrag


Mensen met een beperking moeten in hun dagelijks leven altijd op een goede bereikbaarheid en toegankelijkheid van hun woon- of werkomgeving kunnen rekenen. Dat schrijft Ieder(in) in een brief aan de Tweede Kamer.

Het is belangrijk dat het nieuwe kabinet straks met een concrete visie werkt op hoe we onze leefomgeving in Nederland toegankelijk maken. Zodat mensen met een beperking - vandaag en morgen -  verzekerd zijn van een toegankelijke leefomgeving, zoals bepaald in het VN-verdrag voor de rechten van mensen met een beperking.

Meer over Toegankelijk wonen (u gaat naar Thema's)
Meer over VN-verdrag 
(u gaat naar Thema's)

Downloads

Brief aan Tweede Kamer over omgevingsvisie (pdf / 2017-06-21)

Bron: ieder(in)



Volg ons op

©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 22 / 20 juni 2017


Meldactie Werk: De stand van zaken medio 2017


Werken met een beperking of chronische ziekte, hoe staat het ervoor? De meldactie ‘Werk: stand van zaken medio 2017’ moet antwoord geven op die vraag. Ieder(in), Patiëntenfederatie Nederland en MIND Landelijk Platform Psychische Gezondheid organiseren de meldactie. De resultaten leggen zij voor aan de politiek (waaronder het nieuwe kabinet) en werkgevers.

Wat zijn uw ervaringen met het vinden of hebben van werk? Loopt u tegen knelpunten aan? Of heeft u juist goede ervaringen? Wat moet er beter bij werkgevers, gemeente of in regelgeving? Wij horen het graag van u.

Voor wie
De vragenlijst is voor mensen met een chronische ziekte, lichamelijke beperking, verstandelijke beperking, psychische aandoening of een andere (langdurige) ziekte. U kunt de vragenlijst invullen:

  • als u op dit moment werk heeft,

  • als u op dit moment op zoek bent naar werk,

  • als u inmiddels gestopt bent met zoeken naar werk, maar wel wilt werken.

U hoeft de vragenlijst niet in te vullen als u met pensioen bent.

Waarover
De vragenlijst gaat over:

  • uw werksituatie

  • knelpunten die u tegenkomt bij het vinden of hebben van werk

  • dingen die goed gaan bij het vinden of hebben van werk

  • uw ideeën om knelpunten op te lossen

  • de invloed van werk hebben of geen werk hebben op uw leven

Juist nu
Met dit onderzoek willen Ieder(in), Patiëntenfederatie Nederland en Mind Landelijk Platform Psychische Gezondheid aan de politiek (waaronder het nieuwe kabinet) en werkgevers laten zien waar u tegenaan loopt. En welke ideeën u heeft voor de oplossing van knelpunten. Juist nu de overheid samen met werkgevers heeft gezegd aan het werk te gaan met het VN-verdrag voor de rechten van mensen met een beperking. Daarin staat dat het belangrijk is dat iedereen mee kan doen, ook op het werk.

Tot slot
Het invullen van de vragen duurt ongeveer 20 minuten. Klik 
hier om de vragenlijst in te vullen. Hebt u nog vragen? Dan kunt u contact opnemen met Dorien Nieuwenhuis (d.nieuwenhuis@patientenfederatie.nl).

Bron: Ieder(in)



Volg ons op

©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 21 / 12 juni 2017


Acceptgiro blijft nog even


De Nederlandse banken en acceptgirobedrijf Currence stellen de afschaffing van de acceptgirokaart uit. De afschaffing stond gepland voor 1 januari 2019. De banken en Currence geven hiermee gehoor aan de gezamenlijke oproep van Ieder(in), de Oogvereniging, ouderenorganisaties, goede doelen en de Consumentenbond.

Dat is goed nieuws. Voor veel mensen is de acceptgiro een onmisbaar betaalmiddel. Apps of bankenwebsites zijn soms ontoegankelijk voor slechtzienden. Veel mensen met een visuele beperking gebruiken de acceptgiro als alternatief voor internetbankieren.

Banken werken aan betere pinautomaten

De banken ABN Amro, Rabobank en ING willen dat er één standaarduitvoering voor pinautomaten komt. De gezamenlijke plannen beloven een verbetering van het bedieningsgemak en de toegankelijkheid.

Ieder(in) neemt samen met de Oogvereniging, ouderenbonden en de Consumentenbond deel aan het Maatschappelijk Overleg Betalingsverkeer. In dit overleg worden de verbeteringen besproken. Om de pinautomaten voor iedereen toegankelijk te maken, zijn verbeteringen in het bedieningsgemak en de bereikbaarheid nodig.

Bedieningsgemak

Voor blinden en slechtzienden zijn voelbare knoppen en een voorleesfunctie noodzakelijk. Doven en slechthorenden moeten naast geluidssignalen ook kunnen rekenen op scherminformatie. De leesbaarheid van schermen bij zonlicht kan beter. Voor mensen met een verstandelijke beperking of laaggeletterden is het belangrijk dat de geldautomaat begrijpelijke informatie en instructies geeft. Mensen met een beperkte handfunctie moeten de pinpas gemakkelijk uit de automaat kunnen halen. Voor mensen in een rolstoel moeten de automaten op een goed bedienbare hoogte zijn.

Bereikbaarheid

Naast de standaarduitvoering bepleit Ieder(in) ook een betere bereikbaarheid. Zodat mensen met een visuele beperking en mensen in een rolstoel zonder problemen bij de pinautomaat kunnen komen. De locatie van de automaat moet ook veilig en eenvoudig te vinden zijn, ook als het donker is.

VN-verdrag: ‘Design for all’

Als de banken daadwerkelijk met een betere pinautomaat komen die voor iedereen te gebruiken is, dan is dat een goede ontwikkeling voor de maatschappelijke implementatie van het VN-verdrag voor mensen met een beperking. ‘Design for all’ is een van de hoofddoelstellingen van het verdrag.

Bron: Ieder(in)



Volg ons op

©2017 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch