Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch


| Home | Organisatie | Werkgroepen | Nieuwsbrief | Links | Contact | ANBI | |


 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 18 / 14 mei 2019


Fraude met gehandicaptenparkeerkaart een groot probleem


Een gehandicaptenparkeerkaart (GPK) is een gewild object. Fraude met GPK’s komt nog steeds veel voor. Nieuwsuur besteedde er donderdag 9 mei uitgebreid aandacht aan. Een landelijke digitale registratie van parkeerkaarten en kentekens door de gemeente biedt mogelijkheden om het misbruik te verminderen. Ook moet er meer en strenger worden gehandhaafd, bepleit Ieder(in)-directeur Illya Soffer in Nieuwsuur.

Gehandicaptenparkeerkaart van onschatbare waarde
Het VN-verdrag Handicap dat ook in Nederland geldt, verplicht de overheid en de samenleving ervoor te zorgen dat mensen met een beperking vanzelfsprekend mee kunnen doen in de samenleving. Net zoals ieder ander mens. In artikel 20 van het verdrag wordt weergegeven wat dit betekent voor de persoonlijke mobiliteit. Het gaat erom dat mensen met een beperking zo zelfstandig mogelijk hun leven kunnen vormgeven met de hulpmiddelen die ze daarbij nodig hebben. 

Recht op mobiliteit
Wie ondersteuning nodig heeft bij zijn persoonlijke mobiliteit, heeft hier recht op. De gehandicaptenparkeerkaart is één van die hulpmiddelen om ervoor te zorgen dat mensen met een beperking volwaardig kunnen meedoen. Voor veel mensen is deze kaart dan ook van onschatbare waarde en een noodzaak om deel te kunnen nemen aan de samenleving. Het is dus van belang dat alle personen die deze kaart echt nodig hebben deze ook kunnen gebruiken. 

Fraude 
Misbruik van de kaart is daarom een erg kwalijke zaak. Het zorgt ervoor dat mensen die hun GPK echt nodig hebben, hem niet kunnen gebruiken doordat de fraudeplegers bijvoorbeeld hun parkeerplek innemen. Daarnaast bestaat het gevaar dat iedere gemeente op haar eigen manier fraude wil tegengaan, waardoor er oerwoud aan regels ontstaat. Dat maakt het nog bureaucratischer voor kaarthouders en het beleid nog ingewikkelder. Nu al is het parkeerbeleid voor mensen met een gehandicaptenkaart overal anders geregeld en kost een bezoek aan een andere gemeente een hoop uitzoekwerk. 

Bestuurders- én passagierskaarten kunnen beter
De gehandicaptenparkeerkaart moet toegankelijk blijven voor iedereen die hem nodig heeft, zowel voor houders van bestuurders als passagierskaarten. Bezitters van passagierskaarten moeten flexibel kunnen blijven reizen en hun vrijheid en mobiliteit mag niet achteruit gaat door systeemveranderingen. Een digitaal systeem moet dus ook op een laagdrempelige manier blijven voorzien in hun flexibiliteit. Ook mensen die niet digitaal vaardig zijn moeten met het systeem kunnen werken. Ieder(in) vindt dat wat de oplossing ook is, mensen die afhankelijk zijn van de gehandicaptenparkeerkaart in ieder geval niet de dupe mogen worden van misbruik. 

Nieuwsuur - RDW komt met maatregel tegen fraude gehandicaptenparkeerkaart  

Meer over het VN-verdrag Handicap op onze themawebsite Gewoon Gelijk

 

Bron: ieder(in) 10 mei 2019



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 17 / 7 mei 2019


Meer discriminatie op grond van handicap gemeld


Het aantal meldingen van discriminatie op grond van handicap en chronische ziekte neemt toe. Bij de antidiscriminatievoorzieningen (adv’s) werd in 2018 vaker dan ooit tevoren melding gemaakt van discriminatie op grond van handicap of chronische ziekte: 596 meldingen, ofwel 14 procent van het totaal. Onder andere discriminatie rondom werk, onderwijs, vervoer, toegang tot goederen en diensten en wonen is bij wet verboden. Toch komt het nog veel voor.

Grotere meldingsbereidheid

Meer meldingen betekent niet automatisch dat er vaker sprake is van discriminatie. Het betekent dat meer mensen een vermoeden van discriminatie melden. En dat ziet Ieder(in) als iets positiefs. Mensen met een beperking gingen er vroeger eerder vanuit dat de ontoegankelijkheid van de maatschappij aan henzelf lag. Tegenwoordig zijn mensen zich meer bewust dat de samenleving een inspanning moet leveren. Die bewustwording en het gevoel je klacht te kunnen melden, is belangrijk in de emancipatie van mensen met een beperking of chronische ziekte.

VN-Verdrag en Wet gelijke behandeling

De invoering van het VN-verdrag Handicap in 2016 is daarvoor belangrijk geweest. Het heeft er toe geleid dat de mensenrechten van mensen met een beperking in Nederlandse wetgeving worden meegenomen. Mensen met een beperking hebben met het VN-verdrag en de uitwerking daarvan in de Wet Gelijke Behandeling meer wettelijke grond om voor hun eigen rechten op te komen. Naast arbeid, onderwijs, vervoer en wonen, is het sinds 2017 ook mogelijk om discriminatie bij de toegang tot goederen en diensten te melden.

Gelijke kansen

Voor een inclusieve samenleving is het fundamenteel dat mensen op alle gebieden dezelfde kansen krijgen, ondanks hun beperking of chronische ziekte. Discriminatie heeft niets te maken met de intentie waarmee het gebeurt, het gaat om het effect ervan. Die gevolgen zijn verstrekkend en het werkt als vergif op inclusie. Bewustwording aan de kant van mensen met een beperking is een kant van het verhaal, maar de samenleving bewust laten worden van stereotype beelden die leiden tot discriminatie is een belangrijke tweede. Voor inclusie is heldere wetgeving belangrijk. Ieder(in) blijft zich inzetten voor een samenleving waar er voor iedereen plek is en discriminatie in de kiem wordt gesmoord.

Ieder(in)-directeur Illya Soffer werd door EenVandaag geïnterviewd over discriminatie:

https://eenvandaag.avrotros.nl/item/zangkoor-had-miranda-niet-mogen-weigeren-om-handicap/

Heb je zelf een vermoeden van discriminatie? Meld het dan. Dat kan lokaal bij een

https://www.discriminatie.nl/#/home of landelijk bij het https://www.mensenrechten.nl/nl/college-voor-jou

 

Bron: ieder(in) 02 mei 2019



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 16 / 29 april 2019


Europese politici: zet je in voor mensen met een beperking!


Op 23 mei zijn er in Nederland verkiezingen voor het Europees Parlement. Met het oog op deze verkiezingen heeft EDF - de Europese belangenorganisatie voor mensen met een beperking – een manifest opgesteld met verbeteringen die de komende jaren in Europa moeten worden gerealiseerd. Politici die meedoen aan de Europese verkiezingen worden gevraagd dit manifest te ondertekenen.

In het manifest wordt opgeroepen tot volledig toegankelijke en inclusieve Europese verkiezingen en een goed beleid voor mensen met een beperking tussen 2020 en 2030, gebaseerd op de bepalingen in het VN-verdrag Handicap. Daarnaast roept het manifest op om te investeren in gelijke kansen en het verminderen van discriminatie en vraagt het aandacht voor sociale rechten en levensomstandigheden van mensen met een handicap. Tot slot vraagt het manifest Europese politici om zich in te zetten voor een toegankelijk Europa en het waarborgen van de mensenrechten van mensen met een beperking.

Vraag Nederlandse kandidaten om mee te doen

In Nederland lopen de politieke partijen zich inmiddels warm voor de Europese verkiezingen. Ieder(in) wil graag dat Nederlandse kandidaten voor het Europees Parlement het manifest gaan steunen. Dat kunnen zij doen door een belofte te ondertekenen. Met hun handtekening beloven de kandidaten dat zij zich actief zullen inzetten voor rechten van mensen met een beperking nadat zij gekozen zijn. Zij beloven ook om zich aan te sluiten bij de Disability Intergroup. Dit is al jaren een bestaande groep van Europees Parlementsleden - uit verschillende landen en van verschillende politieke partijen – die zich actief inzet voor mensen met een beperking.

Ieder(in) gaat zelf Nederlandse kandidaten voor het Europese parlement oproepen om de belofte te ondertekenen en zich aan te sluiten bij de Disability Intergroup. Maar het zou goed zijn als ook anderen dit vragen. Zoals patiëntenorganisaties of bijvoorbeeld individuele mensen met een beperking die lid zijn van een politieke partij.

Wilt u kandidaten van Nederlandse politieke partijen oproepen om mee te doen, dan vindt u hieronder het manifest, de belofte die kandidaten moeten ondertekenen en meer informatie over de Disability Intergroup (al deze informatie is overigens in het Engels).

http://www.edf-feph.org/edf-manifesto-european-elections-2019

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSf_dH2qY4zFO-GXvRZsCaP_0EvBMk3rehTiaSWOUW0YnlV7zg/viewform

http://www.edf-feph.org/disability-intergroup-european-parliament

 

Bron: ieder(in) 25-4-2019

 



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 15 / 24 april 2019


24 april 2019 - Dag van de Geleidehond


Deze dag is uitgeroepen om het geweldige werk dat geleidehonden doen voor het voetlicht te brengen. Deze honden maken een enorm verschil in het leven van hun baasjes en dat verdient extra aandacht.

SEM:

Vanochtend was ik in gesprek met Sem, hij is 20 jaar en heeft, zoals hij het zelf zegt, een maatje. Zijn maatje van nu heet Kenai en is zijn steun en toeverlaat. Kenai is zijn derde maatje, want eerder had hij al assistentiehonden, die helaas op een zeer jeugdige leeftijd zijn overleden. Sem vertelt dat hij een meervoudig complexe ontwikkelingsstoornis (McDD) heeft en niet zonder de steun van zijn hond zou kunnen functioneren. Hij omschrijft het zelf heel duidelijk: “ ik heb niet zo’n moeite met sociale contacten, maar vooral mijn emoties zijn niet altijd door mij te regelen. Ik word of super boos of bijzonder angstig”.  Zijn moeder zegt: “Het gaat mis zodra de situatie complexer of minder overzichtelijk voor iemand wordt. Bijvoorbeeld in de winkel kan men heel snel ontsporen en reageren met angst of woede”.

Sem voert het gesprek, in aanwezigheid van zijn moeder, bij wie hij soms steun zoekt. Hij geeft aan dat hij het gesprek spannend vindt en dat is te zien aan Kenai. Hij ligt naast de stoel van Sem en bij een verhaal van Sem over het feit dat hij een aantal keren is geweigerd bij opleidingen omdat hij zijn maatje bij zich moet hebben, staat Kenai op en likt aan zijn handen of gezicht. Of Sem kijkt naar hem en dan gaat Kenai zitten en geeft een echte “high five”.

Het feit dat Sem graag zijn havo-diploma wilde halen, maar dat dat niet lukte omdat hij zijn assistentiehond niet mee in de klas mocht nemen, zorgt nog steeds voor een zekere boosheid. Hij is bij veel opleidingen geweest om te kijken en zelfs bij open dagen. Hij kan er niet over uit dat hij gewoon door de school kon lopen met zijn hond aan zijn zijde. Niemand die aangaf dat dat niet zou mogen. Sem was bijzonder blij en meldde zich aan. De grote klap kwam, want hij kreeg te horen dat zijn hond voor onrust zou zorgen, terwijl hij met eigen ogen zag dat de hond van een docent gewoon vrij rond liep. Hij zelf moest zijn hond buiten de klas houden.

Al deze tegenslagen hebben er voor gezorgd dat Sem niet het onderwijs heeft kunnen volgen, dat hij graag wilde . Hij kwam ook met regelmaat op de bank thuis te zitten, maar bleef bekijken welke mogelijkheden hij wel heeft.

Hij besluit om “iets” te gaan ondernemen waarbij zijn hond het uitgangspunt is en gaat, samen met Kenai, naar hondenshows, speciaal voor poedels , en Waterwerken reddend zwemmen met honden.  Dit heeft Sem met eerder met Nikan ( is de naam van de overleden hond) gedaan en nu ook met Kenai. Sem kan gelukkig zijn energie en liefde voor dieren daar kwijt. Het feit dat Kenai bij hem is, maakt dat Sem zich zelfverzekerd voelt en je ziet dat hij opbloeit als hij over deze shows, waterwerken en zijn dagbesteding vertelt.

Hij is actief bij de stichting Morrison, dagbesteding voor talenten met een ondersteuningsvraag, in Schijndel, waar hij samen met Kenai welkom is. Hij werkt daar, met een persoonsgebonden budget, 18 uur in de week en is zeer blij met de kleinschaligheid van deze dagbesteding. Zijn moeder vulde aan, dat zij hoopt dat deze stichting wel kan blijven bestaan, juist door zijn kleinschaligheid. maar er moeten wel meer talenten komen anders zitten Sem en de andere talenten weer thuis achter de computer.

Op de vraag waar hij nog meer te maken kreeg met het weigeren van toegang voor Kenai, kijken moeder en zoon elkaar aan en noemen met name enkele restaurants. Sem haalt direct zijn mobieltje tevoorschijn en zegt dat hij meteen wijst op het VN-verdrag inzake rechten van personen met een handicap. Hij heeft het artikel met betrekking tot de toegankelijkheid paraat en laat dit artikel aan bedrijfsleiders zien en dat helpt. Hij zegt dat nog te weinig mensen weten dat assistentiehonden gewoon mee moeten naar binnen. Sem zegt verontschuldigend: “ik kan overal, ook binnen, extreem boos of angstig worden en dan moet Kenai er zijn voor mij”.

Bericht dat Sem direct paraat heeft:

Vanaf 14 juli 2016 mogen hulphonden in geen enkele openbare gelegenheid meer worden geweigerd. Dat is het gevolg van de ratificatie door Nederland van het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap.

Blindengeleidehonden, hulphonden, signaalhonden, honden voor mensen met Post traumatisch stress syndroom zijn allemaal hulphonden, of liever gezegd assistentiehonden. Een beperking van iemand die afhankelijk is van een assistentiehond is niet altijd zichtbaar. Dankzij assistentiehonden kunnen mensen met een handicap of chronische ziekte participeren in de samenleving en sociale contacten onderhouden.

Het verdrag houdt in dat alle openbare ruimten voor iedereen met een handicap ten alle tijden toegankelijk moeten zijn en assistentiehonden vallen daar ook onder. Want het weigeren van de hond is indirect het weigeren van de persoon, die daardoor namelijk minder zelfvoorzienend wordt. Onder openbare ruimtes vallen restaurants, hotels, openbare gebouwen, scholen maar ook taxi’s.

Hotels en restaurants die een beroep doen op hygiëneregels doen dat tevergeefs.
De nieuwe Hygiënecode die 1 april 2016 is ingegaan biedt duidelijkheid: assistentiehonden mogen wel worden toegelaten tot restaurants, ook die met een open keuken en buffetrestaurants. Voor alle andere gelegenheden, inclusief taxi’s geldt ook dat een excuus als allergie geen reden meer kan zijn om een persoon met assistentiehond te weigeren.

Het weigeren van een assistentiehond valt onder strafbare discriminatie. Van geval tot geval zal de rechter volgende maand beoordelen of het weigeren van een assistentiehond onder delictsomschrijving uit artikel 429 lid 2 uit het Wetboek van Strafrecht valt. In dit artikel is discriminatie wegens handicap strafbaar gesteld. Staatssecretaris Van Rijn van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft in een brief aan de Tweede Kamer wel laten weten dat een veroordeling op grond van het Wetboek van Strafrecht het sluitstuk van de handhaving is. Daarmee bedoelt hij dat er eerst andere vormen van handhaving worden ingezet alvorens een weigeraar op grond van het strafrecht wordt aangeklaagd en (mogelijk) veroordeeld.

We praten even verder over de wijze waarop mensen een assistentiehond kunnen aanvragen en hij vertelt dat er verschillende mogelijkheden zijn. Zijn hond is door zijn moeder gekocht, nadat Sem zelf Kenai als puppy had mogen uitzoeken uit een geschikt gevonden nestje. Want: weliswaar zijn geleidehonden opgenomen in het zorgpakket, maar honden die mensen met autisme steunen zijn dat niet. Het krijgen van een assistentiehond is gebonden aan leeftijd. Alleen voor kinderen onder de zeven jaar! Waarop zijn moeder meteen reageert. Zij zegt dat autisme niet stopt bij zeven jaar, maar altijd doorgaat. Als er daarnaast nog sprake is van een meervoudige complexe ontwikkelstoornis, blijft dit een leven lang aanwezig”.

Sem weet zijn intense verhaal heel goed te verwoorden, maar Kenai blijft hem in de gaten houden. Als we spreken over een leven zonder Kenai, kan hij zich dat niet voorstellen. Hij laat meteen weten dat hij niet zo zou zijn als nu. Hij vertelt met een zachte stem dat hij dan waarschijnlijk diep in de put zou zitten, misschien zelfs wel te maken gehad zou hebben met schizofrenie. Hij vindt zijn woorden en zegt: “ik had dan waarschijnlijk niet meer geleefd”.

Op dat moment duwt Kenai een bal in Sem’s handen en leidt hem af van het gesprek. Hierdoor wordt er meteen door Sem gelachen en wordt het dagritme weer gevonden. Kenai moet naar buiten en krijgt daar zijn hesje om.

Binnen mocht ik Kenai wel aaien, maar buiten krijg ik te horen, dat ik hem niet meer mocht aanhalen, want zijn werk buiten is begonnen. Zijn werk om Sem het vertrouwen te geven om zo ook buiten te kunnen zijn en boodschappen te doen.

Ook door Lydia Neijs van Dogs Experience leren Sem en Kenai veel. Als je dit allen moet leren lukt niet, maar ik hoop dat de zorgverzekeringen gaan inzien dat deze soort begeleidingshonden belangrijk zijn. Nu kunnen mensen in financiële problemen komen, doordat deze hulphonden niet vergoedt worden zoals blindengeleide honden en/of ADL honden en dan ook alleen als ze getraind zijn door KNGF of Hulphond Nederland.

KIM:

In de middag ontmoet ik Kim. Ook zij heeft een maatje, namelijk Elfie. Kim is 32 jaar en vertelt dat zij haar Elfie heeft omdat zij slechthorend én slechtziend is en ze loopt niet stabiel. Zij heeft wat zij zelf noemt: een blindengeleidehond. Maar de naam is niet belangrijk: Elfie is een assistentiehond en helpt Kim vooral op straat. Ook Kim benadrukt dat Elfie niet zomaar mag worden geaaid. Elfie is aan het werk als zij het hesje aanheeft en mag dan niet worden afgeleid.

Vol humor vertelt Kim over haar ervaringen met Elfie. Elfie is nog erg jong en is pas sinds januari bij haar. Kim woont bij haar moeder en zegt dat Elfie haar vrijheid schenkt, zodat zij zelf ook kan gaan winkelen en een terrasje kan pakken in haar eentje.

Het vinden van haar weg is niet altijd makkelijk en ze houdt van honden. Daarom heeft zij een assistentiehond aangevraagd via de zorgverzekeraar en kreeg daarbij enige hulp. Maar: Kim kreeg twee keer een afwijzing, want zegt zij spottend: “de meneer die hier thuis kwam, vond mij niet beperkt genoeg. Hij zei: Je bent niet doof, je bent niet blind”. En meteen erachter aan: “en iemand ziet niet hoe ik loop als ik zit. Als die man mij nu mee naar buiten had genomen, wat mijn moeder adviseerde, dan had hij het zelf kunnen zien”. Uiteindelijk kwam er pas na een bezwaarprocedure een goedkeuring voor een geleidehond. Zuchtend zegt haar moeder: “en dan duurt het nog lang voordat je eindelijk een hond krijgt toegewezen. Eigenlijk zou iedere opleider een paar honden meer moeten hebben, die geschikt zijn om getraind te worden voor assistentiehond, zodat de aanvraag en toewijsprocedure een stuk korter zijn”.

Kim heeft in die drie maanden veel plezierige ervaringen opgedaan met zelfstandig zijn en geeft aan dat het super belangrijk is om die zelfstandigheid te hebben. Elfie is op dit moment even weg voor een nascholing en ze mist haar gruwelijk. Nu moet ze weer aan haar moeder vragen of ze mee kan winkelen of het terrasje pakken. Niet erg dat moeder meegaat, want het is supergezellig ( en leuk als moeder betaalt J) maar zelf of met een eigen vriendin is altijd leuker.

Kim doet vrijwilligerswerk en vertelt dat het wenselijk is dat Elfie haar eigen kleedje heeft in de ruimte waar Kim werkt. Maar Kim zou dan dat kleedje mee moeten sjouwen, terwijl ze ook Elfie in het tuig moet vasthouden en daarnaast dus het kleedje. Bij het oplopen van de trap moet ze zichtzelf vasthouden aan de leuning, dus waar moet dat kleedje dan blijven? En met grote pretogen zegt ze dat Elfie toch ergens anders ging liggen.

Blijkbaar heeft ook Elfie pretogen en is zij heel aaibaar, waardoor Kim dan plotseling wordt geconfronteerd met geluiden van mensen die Elfie een aai geven of achter haar oren willen kroelen. Weer geeft ze aan dat ze dan zelf kan schrikken, want zijzelf ziet deze personen niet aankomen of achter haar staan en dan is het al te laat. Elfie laat het zich allemaal welgevallen, maar moet er wel voor zorgen dat Kim veilig aan de overkant komt.

Omdat Elfie pas drie maanden bij Kim is, heeft ze nog geen ervaringen bij winkels en restaurants. Het zal waarschijnlijk wat makkelijker zijn tegenwoordig omdat Kim aangeeft dat iedereen toch weet dat een geleidehond naar binnen mag.

Kim geeft een voorbeeld van het krijgen van sociale contacten. Met een knipoog geeft zij aan dat ze niet echt sociale contacten heeft. Maar: via facebook heeft zij contacten met mensen die allemaal een assistentiehond hebben. Hier bespreken ze ervaringen met hun honden en wisselen tips uit. Maar ook spreken ze met elkaar over winkels of restaurants waar men welkom is met de hond.

Tussendoor kijkt Kim op haar laptop, want de woorden van mij en van haar moeder worden opgeschreven door een schrijftolk, die er voor zorgt dat het gesprek voor Kim te volgen blijft, terwijl een kleine Jack Russell tussen ons door loopt. Terwijl Kim dit kleine hondje met haar ogen volgt, komt er een grote glimlach op haar gezicht terwijl ze toch een heel kritische opmerking maakt. Zij is ervan overtuigd dat bedrijven open staan voor assistentiehonden, maar soms kan zij zich niet aan de indruk onttrekken dat er mensen zijn die hun eigen hond willen trainen en zien als assistentiehond. Dat kan dus echt niet zomaar, zegt ze, want een assistentiehond volgt een intensieve training.

24 april! Zomaar een dag voor iedereen, maar een specifieke dag waar juist aandacht geschonken kan worden aan het vele werk dat trainers en coaches hebben om een puppy zo op te leiden dat zij die steun kunnen zijn, niet alleen voor Sem en Kim. Honden die het waard zijn dat ook bijvoorbeeld 31 december en 1 januari specifieke aandacht krijgen. Want juist op deze dagen is het voor honden en zeker assistentiehonden moeilijker om hun werk voor hun baasjes goed te kunnen doen.

 

R.Kapteijns, 24 april 2019

 



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 14 / 16 april 2019


Krachtige impuls banen voor mensen met een arbeidsbeperking bij de overheid


Bij ministeries, gemeenten, provincies, waterschappen en scholen moeten meer banen komen voor mensen met een arbeidsbeperking, zowel voor laagopgeleiden als voor hoger opgeleiden. Vandaag hebben minister Ollongren (Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties) en staatssecretaris Van Ark (Sociale Zaken & Werkgelegenheid) een bestuursakkoord afgesloten met alle overheidssectoren, om een krachtige impuls te geven aan hun aandeel in de 125.000 extra banen.

In het Sociaal Akkoord van 2013 is afgesproken dat werkgevers (markt en overheid) 125.000 extra banen realiseren voor mensen met een arbeidsbeperking. De overheids- en onderwijswerkgevers nemen daarin de verantwoordelijkheid voor hun aandeel. Met het ondertekenen van dit bestuursakkoord laten zij zien dat zij nog altijd voor die afspraak staan en dat zij alles op alles gaan zetten om hun aandeel te realiseren.

Mensen met een beperking moeten ook hier een kans krijgen. Er moet nog een flinke inhaalslag gemaakt worden door deze sector, zodat die 125.000 extra banen er daadwerkelijk komen. Banen voor mensen met een arbeidsbeperking bij reguliere werkgevers in de markt én bij de overheid”.

De overheids- en onderwijssectoren hebben nu met elkaar afspraken gemaakt om een flinke impuls te geven aan de banen voor mensen met een arbeidsbeperking. Het is vanzelfsprekend dat de overheid kansen biedt voor deze mensen met een arbeidsbeperking. Wij zouden onszelf tekort doen als we niet hun talenten inzetten.

In het bestuursakkoord is afgesproken dat er op 1 juni 2019 een werkagenda komt. Hierin komen acties die de overheids- en onderwijssectoren zelfstandig, of in samenwerking met anderen, ondernemen voor het realiseren van banen voor mensen met een arbeidsbeperking. Deze acties zijn inclusief bijbehorende planning en baanprognose.

De werkagenda’s en resultaten worden uiteindelijk op sectorniveau gerapporteerd, besproken en onderling gedeeld. Overheidsorganisaties spreken elkaar aan op inspanningen en de realisatie ervan. Vervolgens rapporteren en publiceren de sectoren over de inspanningen van de werkgevers in hun sector.

Naast het bestuursakkoord heeft het ministerie van BZK een Kennisalliantie ingesteld, een centraal punt waar informatie wordt verzameld en waar overheidswerkgevers informatie kunnen krijgen over de banenafspraak.

Een ander initiatief van het ministerie van SZW en het ministerie van OCW, samen met de PO-Raad en de VO- raad, is het project Baanbrekers dat zich richt op meer instroom van mensen uit de doelgroep banenafspraak om aan de slag te gaan op ondersteunende functies in het primair en voortgezet onderwijs.

 

Uit meerdere nieuwsbronnen



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 13 / 9 april 2019


Rondetafelgesprek over toegang tot de Wet langdurige zorg voor jeugd


Maandag 8 april was in de Tweede Kamer een zogeheten rondetafelgesprek over toegang tot de Wet langdurige zorg voor jeugdigen met een langdurige psychische stoornis. Per Saldo heeft samen met Ieder(in) standpunten op papier gezet ter voorbereiding op dit gesprek.

Jongeren met psychische stoornis uitgesloten

In het wetsvoorstel ‘toegang tot de Wet langdurige zorg (Wlz) voor mensen met een psychische stoornis’ staat dat jongeren onder de 18 jaar met een psychische stoornis niet aanmerking komen voor toegang tot de Wlz. Het is de bedoeling dat deze jongeren zorg blijven ontvangen via de gemeente (Jeugdwet). Ook als zij te maken hebben met ernstige psychiatrische problematiek en blijvend behoefte aan 24 uur per dag toezicht en zorg in de nabijheid.

Jeugdwet niet altijd passend

Door gebrek aan voldoende kennis over de problematiek en door bezuinigingen in gemeenten krijgen veel jongeren niet de passende zorg die zij nodig hebben. Daarnaast is het volgens de Jeugdwet de bedoeling dat kinderen meedoen aan de maatschappij, en dat hiervoor ‘behandeling die leidt tot herstel’ wordt ingezet. Dat is voor de groep die met een levenslange stoornis of beperking te maken heeft niet haalbaar. Het voortdurend streven naar ‘herstel’ alsof het om iets tijdelijks gaat, levert extra belasting en overvraging op voor deze kinderen en hun omgeving.

Wat willen Ieder(in) en Per Saldo?

De Wlz geeft deze jeugdigen en hun ouders rust, onder meer omdat daar langdurige indicaties kunnen worden afgegeven. Maar de Wlz kent ook nadelen voor deze groep. Zo is de Wlz niet gericht op ontwikkeling of meedoen in de samenleving. Ook is er in de Wlz alleen aandacht voor het individu, en niet voor het gezin. Voor gezinnen met kinderen met een psychische aandoening is het juist belangrijk dat de zorg ook op het gezin gericht is.

Per Saldo en Ieder(in) vinden dan ook niet dat voor ieder kind de Wlz de beste oplossing voor zorg biedt. Dit zou echter per situatie bekeken moeten worden, zodat ieder kind passende zorg krijgt. Om die reden moeten jeugdigen met een langdurige psychische stoornis niet uitgesloten worden van toegang tot de Wlz.

Meer weten?

Hieronder kunt u het positionpaper met de hierboven beschreven standpunten van Per Saldo en Ieder(in) downloaden.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1804_01-Position-paper-rondetafelgesprek-8-april-Jeugd-GGZ-wel-of-niet-in-de-Wlz_%281%29.pdf

Bron: Ieder(in) 08 apr 2019



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 12 / 2 april 2019


Arbeidsparticipatie mensen met een beperking één van laagste in Europa


De groep mensen met een kleine arbeidsbeperking die geen uitkering hebben, vallen letterlijk tussen wal en schip. Zij krijgen geen steun om aan het werk te gaan. Dat, zo vindt de LCR, moet veranderen. De LCR kaart verschillende knelpunten aan in een brief aan de Tweede Kamer voor het Algemeen Overleg Arbeidsongeschiktheid. Een van de schrikbarende conclusies is dat de arbeidsparticipatie van mensen met een beperking in Nederland één van de laagste in Europa is.

Overheid en stelsel

De overheid blijkt één van de grote veroorzakers van de instroom in de WIA te zijn. De LCR vindt dat de overheid een voorbeeldfunctie heeft. De overheid moet ernaar streven om binnen drie jaar weer op het gemiddelde van de instroom in andere sectoren te zitten.

Solidariteit

De LCR ziet met zorg dat de verzekerde populatie voor arbeidsongeschiktheid afneemt en dat de overheid steeds meer moeite heeft om solidariteit vorm te geven. Het onderscheid tussen arbeid in loondienst en zelfstandig ondernemers leidt tot afnemende dekking.

Het wordt hoog tijd voor een gedegen onderzoek naar de toekomst van het sociale zekerheidsstelsel om de gaten in het systeem te dichten. Daarnaast is het huidige stelsel te veel gericht op wantrouwen.

Klik voor de brief van de LCR aan de Tweede Kamer over AO Arbeidsongeschiktheid 27 maart 2019

 

Bron: LCR 27 maart 2019

 



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 11 / 26 maart 2019


Crisiscommunicatie blijft gissen voor doven en slechthorenden


Voor een grote groep mensen was de crisiscommunicatie tijdens de aanslag in Utrecht maandag 18 maart niet te volgen. Waar in Nieuw Zeeland premier Jacinda Ardern door een tolk gebarentaal vergezeld wordt, blijkt dat in Nederland nog steeds heel ingewikkeld. Een kwalijke zaak, vindt Ieder(in), de koepelorganisatie voor mensen met een beperking of chronische ziekte. Bovendien is het ontbreken van toegankelijke informatie in strijd met het VN-Verdrag Handicap. 

Om de hoek
Het is op het kantoor van Ieder(in) in Utrecht een gewone maandagochtend als er op de achtergrond steeds meer sirenes te horen zijn. Niet eentje waarvan het geluid weer verstomd, zoals we wel gewend zijn hier in de stad, maar aan een stuk door. Het nieuws sijpelt binnen en de onrust neemt toe: een mogelijke aanslag, een paar honderd meter van het pand. Zwaar bewapende agenten verzamelen zich voor de deur en ook bij Ieder(in) gaat de televisie aan. Dan blijkt de berichtgeving voor dove collega’s niet te volgen is. 

Verontwaardiging op Twitter
Niet alleen dove medewerkers van Ieder(in) hebben last van de gebrekkige berichtgeving. De tweet van de Utrechtse Lisa Hinderks wordt massaal gedeeld: 
 “Jongens, wordt het niet eens tijd dat er bij crisissituaties standaard een tolk Nederlandse Gebarentaal wordt ingezet bij persconferenties? Ik zat vandaag in Utrecht te stressen en me af te vragen wat er allemaal gebeurde.” Twittert zij. 

Grote groep slechthorenden
In Nederland zijn er 1,5 miljoen mensen met een gehoorbeperking. Al deze mensen kunnen baat hebben bij ondertiteling die goed meeloopt. Voor tienduizenden is gebarentaal de eerste taal. Voor hen is het van groot belang dat publieksinformatie ook in gebarentaal beschikbaar is. 

Kamervragen
Na de tweet van Lisa volgt een stroom eensgezinde reacties van mensen die ook graag geïnformeerd willen worden bij calamiteiten. De verontwaardiging bereikt ook politici. D66-Kamerlid Vera Bergkamp stelt minister Hugo de Jonge van VWS 
schriftelijk vragen.

Toegankelijke informatie: geen gunst maar mensenrecht
Ieder(in) lobbyt al jaren voor toegankelijke informatie voor iedereen. Niet als gunst, maar als recht. Dat recht is vastgelegd in het VN-verdrag Handicap, onder andere in 
artikel 9 en artikel 11. In vergelijking met andere landen loopt Nederland achter als het gaat om toegankelijk publieke informatie. Ieder(in) maakt zich in Den Haag hard voor toegankelijke informatie. Degelijke ondertiteling en de aanwezigheid van een tolk gebarentaal bij crisiscommunicatie moeten ook hier in Nederland vanzelfsprekend zijn. 

Illya Soffer, directeur van Ieder(in), pleitte vanochtend op radio 1 voor een tolk gebarentaal bij crisiscommunicatie.

Hieronder kunt u de letterlijke tekst van het interview downloaden.

Interview met Illya Soffer vanochtend op Radio 1
word / 2019-03-25

Bron: Ieder(in)



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 10 / 18 maart 2019


Meldpunt ‘Onbeperkt stemmen’


Het College voor de Rechten van de Mens heeft een tijdelijk online meldpunt geopend. Het meldpunt heet ‘Onbeperkt stemmen’.

Dit meldpunt is voor mensen met een beperking (of voor hun familie, vrienden, kennissen enzovoorts). Zij kunnen in het meldpunt hun ervaringen delen over de toegankelijkheid van verkiezingen.
20 maart zijn namelijk de Provinciale Statenverkiezingen 2019.

De verkiezingen zijn helaas nog niet voor iedereen goed toegankelijk. Want mensen kunnen moeite hebben om een stemlokaal binnen te komen. Of met het invullen van het stemformulier. Maar het kan ook lastig zijn om je goed voor te bereiden op het stemmen. Bijvoorbeeld het kunnen lezen en begrijpen van een verkiezingsprogramma.

Mensen die problemen ervaren bij het stemmen, kunnen dat laten weten bij het meldpunt. Een melding maken kan door een online formulier in te vullen. Of door met ons te bellen. Dit kan via deze link: https://www.mensenrechten.nl/stemmen

 



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 9 / 12 maart 2019


Hoogste rechter is streng: uren hulp indiceren móét


De Centrale Raad van Beroep, de hoogste bestuursrechter in Nederland, heeft opnieuw een gemeente op de vingers getikt over de wijze van toekenning van Wmo-hulp. Enschede moet aanvragers van huishoudelijke hulp voortaan een duidelijke in uren omschreven toekenning geven. Een algemene omschrijving zoals ‘een schoon huis’ of ‘twee keer per week schoonmaken’ is onvoldoende.

Duidelijker kan het niet worden voor gemeenten: ‘resultaat gericht’ indiceren zoals veel gemeenten dat nu doen, is niet langer houdbaar. Enschede is de meest recente in de rij van gemeenten die worden teruggefloten vanwege deze manier van werken. De uitspraak van de Centrale Raad is bindend voor alle gemeenten.

Strenger

Opvallend in de Enschedese uitspraak is dat die nog strenger is dan voorgaande vonnissen tegen deze manier van werken: er móet voortaan een indicatie in tijd/uren worden afgegeven. Het is niet langer toegestaan in algemene bewoordingen huishoudelijke hulp toe te kennen.

Enschede geeft beschikkingen af waarin wel is opgenomen waar in huis wordt schoongemaakt en hoe vaak dat moet gebeuren.

De Centrale Raad levert daar nu een rekensom bij: de man die in beroep ging krijgt voortaan wekelijks ruim vier uur hulp. Daarbij wordt uitgegaan van de regels/urenindicaties van het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ).

Maatwerk

Indien nodig moeten gemeenten van die normuren afwijken, als er meer hulp nodig is. En dat moet in samenspraak met de aanvrager worden afgewogen, precies zoals bedoeld met maatwerk in de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo).

VWS

Gemeenten lijken vooralsnog geen haast te maken met het aanpassen of stopzetten van ‘resultaat gericht’ indiceren. Ze leggen daarmee de uitspraken van de hoogste bestuursrechter aan de kant. Enkele gemeenten, zoals Steenbergen, de Peelgemeenten en nu ook Enschede, laten weten dat ze eerst afwachten hoe de minister van VWS denkt over ‘resultaat gericht indiceren’.

Uw gemeente?

Bent u een lokale belangenbehartiger en loopt u in uw gemeente ook op tegen ‘resultaat gericht’ indiceren? Dan kunt u uw gemeente wijzen op deze bindende uitspraak van de Centrale Raad van Beroep.

De uitspraak is hieronder te downloaden (in pdf):

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1782_Uitspraak_Enschede_
Wmo_Centrale_Raad_van_Beroep_0602019.pdf

06 mrt 2019 Bron: ieder(in)



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 8 / 26 februari 2019


Pak knelpunten zorg en onderwijs aan


Veel kinderen met een beperking hebben op school ook zorg en ondersteuning nodig, maar dat is nu niet goed geregeld. Minister Slob (minister voor basis- en voortgezet onderwijs) en minister De Jonge (minister van VWS) hebben tien maatregelen aangekondigd om knelpunten rond zorg in het onderwijs aan te pakken. Ieder(in) is blij dat er maatregelen komen, maar vindt ze nog wel te beperkt.

Geef ouders meer zeggenschap

Op het moment is er veel onduidelijkheid over hoe zorg in het onderwijs moet worden gefinancierd en geregeld. De oplossing die de ministers voorstellen richt zich alleen op kinderen met ernstige meervoudige beperkingen in het speciaal onderwijs. Dit is een veel te kleine groep. Veel meer kinderen met een beperking ondervinden problemen met het regelen van zorg in onderwijstijd. In een brief aan de Kamer pleit Ieder(in) ervoor om met een oplossing te komen voor de totale groep. Daarbij is het belangrijk dat ouders zeggenschap krijgen over het inzetten van zorg, bijvoorbeeld door middel van een persoonsvolgend budget.

Betere ondersteuning voor ouders

Het onderwijs- en zorglandschap is complex. Ouders moeten nu veel moeite doen om wegwijs te worden in dit landschap. De ministers hebben hiervoor nog geen passende oplossing. Ieder(in) dringt er daarom op aan dat ouders geholpen worden bij het eerste loket waar zij aankloppen.

Kom met snelle oplossingen voor leerlingen die dreigen thuis te komen te zitten

Veel thuiszitters zijn leerlingen met een levenslange, levensbrede beperking. De buitenwereld wijst vaak met een beschuldigende vinger naar lastige ouders wanneer het niet lukt om onderwijs te blijven volgen, terwijl het probleem eigenlijk het gebrek aan passende ondersteuning is. Daarom moet bij de problemen van thuiszitters niet het functioneren van de ouders onderwerp van gesprek zijn, maar het organiseren van passende zorg en ondersteuning. Ieder(in) stelt voor dat in elke gemeente een onafhankelijk persoon wordt aangesteld die zaken vlot kan trekken als zich problemen voordoen.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1770_19-0445_Brief_tbv_AO_Onderwijs_%E2%80%93_Zorg_21_februari_2019.pdf

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1771_Bijlage_1_Presentatie_Uit_het_oog_verloren_jeugd.pdf

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1772_Bijlage_2_Bloemlezing_kinderen_met_levenslange_en_
levensbrede_beperking...__%28002%29.pdf

 

19 feb 2019 Bron: ieder(in)



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 7 / 18 februari 2019


Manifest reiziger centraal bij nieuwe OV-betalen


Zet de reiziger centraal bij de ontwikkeling van een nieuw betaalsysteem voor het openbaar vervoer. Die oproep doen de consumentenorganisaties waaronder Ieder(in) aan de vervoersbedrijven en de overheid. In een manifest werken zij deze boodschap uit in twaalf eisen waaraan de nieuwe betaalwijzen moeten voldoen.

De vervoersbedrijven zijn op weg naar een nieuw betaalsysteem, dat over een aantal jaren de taken van het huidige OV-chipkaartsysteem moet overnemen.

Twaalf boodschappen

De consumentenorganisaties zien dat een nieuw systeem uitzicht geeft op aantrekkelijke verbeteringen, zoals meer mogelijkheden voor intelligente prijsberekening. Betalen met de bankpas is veel makkelijker en sneller dan het kopen van een los kaartje. Ieder(in) vindt wel dat het nieuwe systeem geen achteruitgang mag betekenen voor mensen die geen bankpas of OV-reispas gebruiken. Er moeten voor deze reizigers voldoende mogelijkheden blijven om het saldo via cashbetalingen aan te vullen.

Minister van Financiën Wopke Hoekstra lijkt het hiermee eens te zijn. De trend van nog meer pin is volgens Hoekstra onvermijdelijk, maar voorkomen moet worden dat kwetsbare consumenten “worden uitgesloten van het betalingsverkeer en daarmee van actieve deelname aan onze samenleving.”

De consumentenorganisaties willen dat er al in een vroeg stadium duidelijkheid komt over hoe de nieuwe betaalwijzen concreet gaan werken voor de diverse categorieën reizigers. Die duidelijkheid ontbreekt nu.

Andere eisen en wensen van de consumentenorganisaties zijn onder meer:

  • maak het nieuwe OV-betaalsysteem vanaf het begin inclusief, zodat geen aparte oplossingen voor reizigers met beperkingen meer nodig zijn;

  • zorg voor overzichtelijkheid in het aanbod van betaalwijzen, tarieven en reisproducten;

  • bied gezamenlijke verkoopkanalen en dienstverlening aan in plaats van apart per vervoerder, en maak tarieven en abonnementen geldig over concessiegrenzen heen;

  • geef reizigers een zachte landing bij de overgang van de OV-chipkaart naar nieuwe betaalwijzen, zonder kostenverhoging en met goede toegankelijke begeleiding.

  • Single check in check out voor alle reizigers. De consumentenorganisaties willen af van de aparte poortjes en overstappaaltjes van de vervoerders op de stations. Het OV maakt zich zo voor incidentele reizigers onbegrijpelijk, voor reizigers met visuele of mentale beperkingen onhanteerbaar.

Het manifest wordt aangeboden aan vervoersbedrijven en de overheid.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1767_Manifest_OV-betalen.pdf

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1769_Manifest_OV-betalen_zonder_fotos.docx

 

14 feb 2019 Bron: Ieder(in)



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 6 / 11 februari 2019


Maak 112 ook bereikbaar voor mensen met een beperking


Niet iedereen weet dat dat je in heel Europa via alarmnummer 112 kunt bellen met noodhulpdiensten zoals brandweer, politie en ambulance. Om daar verandering in te brengen, is 11 februari in heel Europa ‘De dag van 112’. Ieder(in) grijpt deze dag aan om een 112-alliantie te lanceren, die gaat lobbyen voor een alarmnummer dat ook volledig toegankelijk is voor mensen met een beperking.

Het thema van de Europese 112-dag is dit jaar ‘De mensen achter 112.’ Op internet en sociale media vertellen ambulancebroeders, politieagenten, brandweermensen en 112-centralisten vandaag over hun werk voor 112. Bijvoorbeeld 112-meldkamercentralist Rens uit Nederland. Meer voorbeelden en verhalen worden gedeeld onder de hashtag #HumansOf112.

Toegankelijkheid

Ieder(in) vindt de Europese dag een mooi initiatief. Maar er valt nog wel het nodige aan te merken op de bereikbaarheid van het alarmnummer in Nederland. Zo kunnen dove mensen niet ’s avonds en ’s nachts bellen met 112, omdat de beeldbemiddelingsdienst KPN Teletolk - voor het vertalen van gebarentaal - dan niet beschikbaar is. Ook kunnen mensen met een auditieve beperking of een spraakbeperking 112 niet altijd goed bereiken, omdat het gebruik van de software Total Conversation soms technische problemen oplevert.

Minister Grapperhaus van Justitie en Veiligheid zegt aan verbeteringen te werken. Maar de technische problemen met Total Conversation lijken nog steeds niet verholpen. En de nieuwe ontwikkelingen die zijn aangekondigd – zoals gebruik van SMS of een app voor het bereiken van 112 – laten nog op zich wachten.

Doe mee aan de 112-Alliantie

Ieder(in) vindt het belangrijk dat (belangenorganisaties van) mensen met een beperking betrokken worden bij het beter toegankelijk maken van 112 en bij nieuwe ontwikkelingen. Daarom lanceert Ieder(in) vandaag de 112-Alliantie. In deze alliantie gaat Ieder(in) samen met belangenorganisaties van mensen met een beperking met de overheid praten over een beter toegankelijk 112.

Wil jouw gehandicapten- of patiëntenorganisatie ook meedoen aan de 112-Alliantie? Meld je dan aan bij Wouter Bolier: w.bolier@iederin.nl

 

Bron: Ieder(in) 11 februari 2019



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 5 / 5 februari 2019


Geld passend onderwijs moet bij scholen en leerlingen terecht komen


Donderdag 31 januari besprak de Tweede Kamer de problemen met passend onderwijs. Bij de samenwerkingsverbanden blijft te veel geld voor passend onderwijs op de plank liggen. Dit geld komt niet terecht bij scholen, leerkrachten en kinderen. Verkeerde besteding van deze budgetten leidt tot meer thuis zitten of helemaal uitvallen van leerlingen met een ondersteuningsvraag.

In een brief aan de Kamerleden vragen Ouders & Onderwijs, Ieder(in) en Mind onder meer om de volgende zaken:

  • Stel een maximum aan de reserves die een samenwerkingsverband mag opbouwen.

  • Geef een overzicht van de ondersteuningsmiddelen die zijn ingezet per school en in welke vorm.

  • Onderzoek of samenwerkingsverbanden noodzakelijk zijn om ondersteuningsmiddelen te verdelen. Kijk daarbij naar alternatieven zoals persoonsvolgende of persoonsgebonden ontwikkelbudgetten, zodat de zorg en begeleiding beter op maat worden geleverd.

Inspraak ouders ontbreekt
Dat samenwerkingsverbanden enorme hoeveelheden zorg- en ondersteuningsgeld kunnen oppotten, is het gevolg van een systeem dat niet functioneert en is mede mogelijk doordat ouders nauwelijks inspraak hebben. Ouders hebben weinig zeggenschap omdat de regie volledig in handen van de samenwerkingsverbanden ligt, ongeacht of dit via het school- of expertisemodel is ingericht. Dit is een van de onwenselijke gevolgen van de Wet passend onderwijs.

Het probleem zit ook in de Wet passend onderwijs
De Wet passend onderwijs werd ruim vier jaar geleden ingevoerd maar werkt nog steeds niet. Van kinderziekten kan niet meer worden gesproken; de problemen zijn structureel. Het onderwijs blijkt in veel gevallen allesbehalve passend en allerminst inclusief.

De verzuimcijfers, die de minister in februari openbaar maakt, zijn naar verwachting weer opgelopen en het percentage leerlingen in het speciaal onderwijs is gegroeid. Reden genoeg om het systeem van passend onderwijs kritisch tegen het licht te houden.

De brief wordt ook ondersteund door Per Saldo en Defence for Children.

Hieronder leest u de brief aan de Tweede Kamer over het passend onderwijs.

Downloads

Brief aan Tweede Kamer over Passend Onderwijs
pdf / 2019-01-30

Brief aan Tweede Kamer over Passend Onderwijs
word / 2019-01-30



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 4 / 29 januari 2019


Nieuwe regelingen PGB voor de Wmo en de Jeugdwet


Eind vorig jaar hebben we u geïnformeerd over de wijzigingen van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag (hierna: Wml). Bij zorgovereenkomsten waarbij de zorgverlener niet als een ondernemer werkt (dit zijn met name de overeenkomsten met een familielid) of bij een arbeidsovereenkomst moet u uw zorgverlener volgens de Wml ten minste het minimumloon én 8% vakantiebijslag betalen.

Er is dit jaar een tijdelijke uitzondering gemaakt voor de budgethouders die al in 2017 een overeenkomst met een partner of familielid in de 1e of 2e graad hebben afgesloten, en minder betalen dan het minimumloon. De minister heeft besloten deze uitzondering te maken, omdat hij vindt dat budgethouders niet verplicht moeten worden om zorgverleners uit het sociale netwerk het minimumloon te moeten betalen. De uitzondering loopt 1 mei 2019 af (dit was eerst 1 januari 2019).

Om een structurele oplossing te bieden heeft het ministerie daarom twee maatregelen opgesteld.

1. Een lage symbolische vergoeding uit het PGB.

2. Een onkostenvergoeding uit het PGB.

Deze maatregelen gaan alleen gelden voor de Wmo en de Jeugdwet en alleen voor hulp uit het sociaal netwerk. In de Wet langdurige zorg (Wlz) en de Zorgverzekeringswet (Zvw) moeten alle zorgverleners het minimumloon ontvangen.

Omdat gemeenten beleidsvrijheid hebben, mag iedere gemeente voor zichzelf bepalen of ze gebruik gaan maken van deze maatregelen. Als de gemeenten besluiten geen gebruik van de maatregelen te maken, moet voldaan worden aan de algemene regels van de Wet minimumloon.

De twee maatregelen zijn vanaf 1 mei 2019 beschikbaar.

Maatregel 1: Een symbolische lage vergoeding uit het PGB

Het wordt voor budgethouders mogelijk om uit het PGB een symbolisch bedrag van maximaal € 141,00 per maand uit te laten betalen door de SVB aan personen uit het sociale netwerk die aan de budgethouder hulp verlenen.

Deze maatregel kan gebruikt worden door budgethouders (mits de gemeente dit in haar verordening heeft opgenomen) met een PGB op basis van de Wmo 2015 en de Jeugdwet.

Let op! Over het bedrag van maximaal € 141,00 per maand moet degene die de hulp levert nog wel belasting betalen.

Als budgethouder heb je dus twee keuzes: je betaalt tenminste het minimumloon aan de zorgverlener óf je betaalt maximaal € 141,00 per maand aan uw hulp . Uw gemeente kan ook een lager maximum vaststellen. Informeer bij uw gemeente wat in uw situatie past.

Maatregel 2: Een onkostenvergoeding uit het PGB

Met deze maatregel kan de hulpverlener uit het sociaal netwerk onkosten vergoed krijgen uit het PGB. Deze regeling geldt alleen voor de Wmo en de Jeugdwet.

Vooraf wordt door de gemeente een vast bedrag vastgelegd dat je kunt krijgen voor eten/drinken, reiskosten, kleding t.b.v. hulp en schoonmaakartikelen. Indien je hier als budgethouder een beroep op doet, en de gemeente heeft dit (vooraf) goedgekeurd, dan hoef je richting de SVB geen bonnetjes op te sturen.

Hoe kunt u declareren?

Zoals al is aangegeven gelden de maatregelen alleen voor het gemeentelijk domein. Informeer bij uw gemeente of u ook gebruik kunt maken van de regeling.

Indien u gebruikt wilt maken van de maatregelen moeten u en degene die de hulp vanuit het sociale netwerk gaat leveren samen een verklaring van de SVB invullen. Vervolgens moet de gemeente deze verklaring eerst goedkeuren voordat de SVB over kan gaan tot betaling. In het formulier verklaren u en uw hulp dat sprake is van vrijwillige hulp aan familie of een vriendendienst en dat hiervoor de symbolische vergoeding of onkostenvergoeding tegenover staat.

Let op!

U kunt geen gebruik maken van bovenstaande maatregelen indien u een zorgovereenkomst heeft of afsluit met uw zorgverlener. Het blijft wel altijd mogelijk dat de budgethouder ervoor kiest om toch het minimumloon aan zijn ondersteuner uit het sociaal netwerk te betalen, middels een overeenkomst van opdracht.

Verlenging uitzondering

Omdat het niet uitvoerbaar blijkt te zijn om de nieuwe maatregelen nog voor 2019 in te voeren is besloten om de uitzonderingregel die in 2018 geldt, te verlengen tot 1 mei 2019 . Vanaf 1 mei 2019 zullen de nieuwe maatregelen beschikbaar zijn.

Vragen

Indien u nog vragen heeft kunt u contact opnemen met Per Saldo, de SVB en/of uw gemeente.

Wat vindt Per Saldo?

Wij hadden graag een andere oplossing gezien voor budgethouders die naasten een bedrag onder het minimumloon willen betalen, bijvoorbeeld door de tijdelijke uitzondering in 2018 om te zetten naar een structurele uitzondering. Dit bleek helaas niet haalbaar, het ministerie van sociale zaken en werkgelegenheid (die over de Wml gaat) wilde hier niet in meegaan. Voor de budgethouder en zijn hulpverlener die zelf besluiten dat geen sprake is van een arbeidsrelatie is weinig anders mogelijk dan enkel deze lage vergoeding. Er is een groot ‘gat’ tussen aan de ene kant deze vergoeding en aan de andere kant de arbeidsrelatie met daarbij het minimumloon of hoger.

Verder zijn wij van mening dat een symbolisch bedrag niet belast zou moeten zijn en vinden wij het vreemd dat gemeenten beleidsvrijheid hebben om te bepalen of ze deze landelijke maatregelen aanbieden aan hun burgers.

Meer informatie

Lees de ministeriële regeling over de nieuwe maatregelen.

https://www.officielebekendmakingen.nl/stcrt-2018-68315.html

 

Bron: https://www.pgb.nl/ 17 december 2018



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 3 / 22 januari 2019


Abonnementstarief mooie eerste stap, meer nodig tegen stapeling zorgkosten


Per 1 januari 2019 geldt voor zorg en ondersteuning (maatwerk) vanuit de gemeenten een maximum aan eigen bijdragen van 17,50 per vier weken. Dit Wmo-abonnementstarief is een eerste stap tegen de stapeling van zorgkosten. Om dit structureel te regelen heeft het kabinet een wetsvoorstel ingediend in de Tweede Kamer. Ieder(in), Patiëntenfederatie, Per Saldo, KBO-PCOB en LOC hebben hun visie onder de aandacht gebracht bij de Tweede Kamer. Begeleiding, dagbesteding en respijtzorg moeten gewoon onder het vaste tarief vallen.

Voor dit jaar is het abonnementstarief geregeld via een bestuurlijk besluit (Amvb). Het kabinet komt met een wetswijziging om het maximum op eigen bijdragen Wmo structureel in te voeren. De organisaties zijn positief over invoering van het abonnementstarief. Voor middeninkomens is dit een belangrijke maatregel. Wel benadrukken we dat dit niet mag leiden tot verslechtering van het zorgaanbod of ongewenste financiële effecten voor lagere inkomens. Ook vragen we meer zekerheden op een aantal punten.

Begeleiding

Mensen met een beperking, chronische ziekte en ouderen maken vaak gebruik van begeleiding, dagbesteding en respijtzorg. Voor het terugdringen van zorgkosten is het van groot belang dat in het wetsvoorstel wordt opgenomen dat deze voorzieningen altijd onder het abonnementstarief vallen.

Discussie over geld

Het Rijk en gemeenten voeren discussie over de financiering van de Wmo en de bijdrage van het Rijk aan gemeenten voor de invoering van het abonnementstarief. Deze discussie mag niet leiden tot verslechtering van het zorgaanbod via de gemeenten. Ook moeten de (minima)regelingen voor lagere inkomens volledig overeind blijven. De lagere eigen bijdragen voor middeninkomens mogen niet tot resultaat hebben dat lagere inkomensgroepen opeens meer moeten betalen. De discussie tussen rijk en gemeenten over budgetten mag mensen niet raken.

Meer nodig

Om de stapeling van zorgkosten echt te verminderen is meer nodig dan alleen het abonnementstarief. In de brief aan de Tweede Kamer vragen de organisaties onder meer om een lagere eigen bijdrage en lagere aanvullende betalingen voor de Wet langdurige zorg. Daarnaast vragen we aandacht voor het moeilijk op te brengen eigen risico zorgverzekering en de hoge woon- en leefkosten voor mensen met een beperking of chronische ziekte.

De Tweede Kamer praat komende weken verder over het wetsvoorstel en de stapeling van zorgkosten. Wij houden u op de hoogte van de discussie.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1707_19-0431_Brief_TK_cie_VWS_inbreng_wetswijziging_Wmo-abonnementstarief_zonder_handtekeningen.docx

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1706_19-0431_Brief_TK_cie_VWS_inbreng_wetswijziging_Wmo-abonnementstarief_zonder_handtekeningen.pdf

Bron: Ieder(in)



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 2 / 16 januari 2019


Aftrek Zorgkosten 2018


VAN DE REDACTIE. In deze nieuwsbrief hebben wij bewust het hele artikel opgenomen in plaats van alleen de link naar Ieder(in). Doordat we in het kader van het VN-verdrag in 2018 enkele bijeenkomsten hebben georganiseerd rondom arbeid, zijn we nu bezig met het thema “inkomen van mensen met een handicap” en willen we u het volgende vragen:

1. Heeft u het idee dat iemand met een handicap voldoende inkomsten heeft?

2. Bent of kent u iemand met een handicap die nog geen belastingformulier invult voor teruggave van zorgkosten? ( U bent vrij om deze nieuwsbrief naar anderen door te sturen)

Reageren kan door de 'beanwoordenknop" te gebruiken . We gebruiken uw reactie alleen (anoniem) om onze eigen kennis te vergroten en om zodoende geïnformeerd te zijn bij onze overleggen.


Belastingaangifte loont

Een handicap of ziekte levert vrijwel altijd extra kosten op. Voor medische zorg, hulpmiddelen, aanpassingen, extra kleding, reiskosten, dieetvoeding en nog veel meer. Helaas krijgt u niet al deze kosten vergoed. Betaalt u zelf mee? Dan kunt een deel van die kosten terugkrijgen via de aangifte inkomstenbelasting. In dit artikel vindt u een kort stappenplan.

Dit artikel gaat over de aangifte over het belastingjaar 2018. U kunt deze aangifte doen vanaf 1 maart 2019.

Hebt u van de Belastingdienst een aangiftebrief gekregen? Dan moet u in principe vóór 1 mei aangifte doen. Haalt u dat niet? Vraag dan uitstel tot 1 september. U hoeft alleen even te bellen met de Belastingtelefoon 0800-0543. Bent u fiscale partners en wilt u allebei uitstel, dan moet u allebei bellen.

Hebt u geen aangiftebrief gekregen? Dan hebt u nog tot eind 2023 de tijd om aangifte te doen over het jaar 2018.

De informatie in dit artikel is afkomstig van de website www.meerkosten.nl van Ieder(in), het landelijke Netwerk van mensen met een beperking of chronische ziekte.

 

Stap 1: Schakel zo nodig deskundige hulp in

Dat hoeft niet per se, maar vaak is het wel handig. Gelukkig zijn er veel organisaties die u kunnen helpen. Neem voor meer informatie contact op met uw gehandicaptenorganisatie, patiëntenvereniging, ouderenorganisatie, belastingwinkel of vakbond. Neem eventueel dit artikel mee en attendeer degene die u helpt op de website Meerkosten.nl voor uitgebreide uitleg, achtergrondinformatie en verwijzingen.

Stap 2: Doe aangifte inkomstenbelasting

Zet uw computer aan, ga naar www.belastingdienst.nl/ en log in op Mijn Belastingdienst. U kunt inloggen met uw DigiD. Hebt u nog geen DigiD? Ga naar www.digid.nl en vraag ‘m aan.

Klik op het tabblad Inkomstenbelasting in het menu bovenin. Klik vervolgens op Belastingjaar 2018 in het menu links. Open de aangifte inkomstenbelasting 2018.

De Belastingdienst heeft uw persoonlijke gegevens en de gegevens over uw inkomen en uw vermogen (het saldo op uw bankrekeningen) alvast voor u ingevuld. Controleer deze gegevens zorgvuldig. Pas ze aan als ze niet kloppen.

 

Stap 3: Ga naar het onderdeel Zorgkosten

De aftrek van zorgkosten staat onder het kopje Uitgaven (zie Afbeelding 1).

Afbeelding 1: U vindt de Zorgkosten in het onderdeel Uitgaven.

Zet een vinkje voor Zorgkosten en klik op Akkoord rechtsonder. U komt nu in het tabblad Zorgkosten (zie Afbeelding 2). Van boven naar beneden ziet u eerst een vermelding van de personen van wie u de zorgkosten mag aftrekken, dan een vermelding van het drempelbedrag dat voor u (en uw fiscale partner) geldt en tenslotte een overzicht van de verschillende posten.

Afbeelding 2: De Zorgkosten

Alleen als u in totaal meer zorgkosten hebt dan de drempel, mag u de kosten boven de drempel aftrekken. De drempel is afhankelijk van uw inkomen. Bent u fiscale partners (gehuwd, geregistreerd partner of samenwonend), dan is de drempel afhankelijk van uw gezamenlijke inkomen, dus bij elkaar opgeteld. De online aangifte berekent uw drempel automatisch, op basis van de gegevens die u eerder hebt ingevuld.

U haalt de drempel overigens vaak gemakkelijker dan u denkt. Want hebt u een laag inkomen, dan mag u een aantal specifieke zorgkosten verhogen met een vast percentage. De grens hiervoor ligt bij een (gezamenlijk) inkomen van niet meer dan € 34.130. Gebruikt u de online aangifte, dan berekent het programma automatisch de verhoging. De verhoging telt mee om de drempel te halen.

Voor de aftrek van zorgkosten gelden een aantal algemene voorwaarden en een aantal beperkingen. De belangrijkste regel is dat het moet gaan om kosten die u zelf draagt. U kunt deze kosten betaald hebben voor uzelf, voor uw fiscale partner, voor kinderen tot 27 jaar (ongeacht waar ze wonen) of voor gehandicapte of chronisch zieke personen van 27 jaar en ouder die bij u in huis wonen en die u intensief verzorgt. U moet de kosten bovendien in 2018 betaald hebben. Verder gelden er per onderdeel van de aftrek soms gedetailleerde regels, die erg ingewikkeld zijn.

Als u een vergoeding hebt gekregen (of als u die had kunnen krijgen), dan kunt u de uitgaven niet ook nog eens aftrekken. Zorgpremies zijn niet aftrekbaar. Ook kosten die vallen onder de dekking van de basisverzekering zijn niet aftrekbaar. Eigen bijdragen voor zorg zijn dat ook niet. Toch blijven er vaak nog genoeg kosten over, die u wel kunt aftrekken.

Stap 4: Loop de verschillende posten na

Hebt u kosten bij de verschillende onderdelen? Zorg er dan voor dat u de gegevens hierover overzichtelijk in een map bewaart. U vult bij elke post in de aangifte alleen het totaalbedrag in. Maar de Belastingdienst kan u wel om een onderbouwing vragen. Kunt u die niet leveren, dan zal de inspecteur de aftrek niet accepteren.

Doet u als fiscale partners samen aangifte? Vul dan één keer de kosten van u beiden samen in, dus bij elkaar opgeteld.

Geneeskundige hulp

Het gaat hier om kosten voor medische en paramedische zorg, inclusief tandartskosten. Hieronder vallen ook medische behandelingen in het buitenland die uw verzekeraar niet vergoedt. Het moet wel altijd gaan om behandelingen door artsen of paramedici die werken volgens de in Nederland geldende medische standaarden. Onder paramedische zorg vallen ook uitgaven voor particuliere ziekenzorg zonder indicatie of naast de indicatie (als de indicatie niet toereikend was).

Reiskosten ziekenbezoek

Voor bezoek aan een (voormalige) huisgenoot die minstens 10 km verderop verpleegd wordt. Reisde u per openbaar vervoer of met een taxi, dan zijn de kosten volledig aftrekbaar. Nam u de auto, dan geldt een standaardtarief van € 0,19 per kilometer.

Medicijnen op doktersvoorschrift

Het gaat om geneesmiddelen en verbandmiddelen, op voorschrift van een erkende arts. Ook uitgaven voor homeopathische medicijnen zijn aftrekbaar, maar alleen als ze door een erkende arts zijn voorgeschreven.

Hulpmiddelen

Denk aan steunzolen, elastische kousen en prothesen (waaronder ook bruggen die een tandarts aanbrengt), aanpassingen aan een auto, fiets of ander vervoermiddel. Niet aftrekbaar zijn de uitgaven voor brillen, contactlenzen, eenvoudige loophulpmiddelen (stokken, krukken en rollators), rolstoelen, scootmobielen en woningaanpassingen.

Extra vervoerskosten door ziekte of invaliditeit

Denk vooral aan ziekenvervoer voor bezoeken aan artsen of andere behandelaars. Reisde u per openbaar vervoer of met een taxi, dan zijn de kosten volledig aftrekbaar. Nam u de auto, ga dan uit van de werkelijke kosten per kilometer, dus inclusief afschrijving en onderhoud. U kunt die kilometerprijs berekenen op basis van de ANWB Autokostenmodule www.anwb.nl/auto/autokosten#/kenteken. Kreeg u een vergoeding van de zorgverzekeraar voor het ziekenvervoer, dan moet u die in mindering brengen op de aftrek.

In sommige gevallen zijn ook de meerkosten voor leefvervoer (privé vervoer) aftrekbaar, maar in de praktijk is dat lastig.

Extra uitgaven voor kleding en beddengoed (vast bedrag)

Deze aftrek geldt alleen voor huisgenoten en alleen voor meerkosten ten opzichte van andere mensen die geen ziekte of beperking hebben. Er geldt een laag forfait van € 300 voor extra uitgaven die u wel aannemelijk kunt maken, maar niet hoeft aan te tonen. Zijn uw extra uitgaven aantoonbaar hoger dan € 600? Dan kunt u € 750 aftrekken.

Afschrijvingen op uitgaven vóór 2014 voor een rolstoel, scootmobiel of woningaanpassing

Hebt u in 2013 een rolstoel, scootmobiel of woningaanpassing aangeschaft, schrijft u die af en hebt u het eerste deel van die afschrijving al over het jaar 2013 afgetrokken als zorgkosten (toen waren deze hulpmiddelen nog aftrekbaar), dan mag u de restant afschrijving over 2018 ook nog aftrekken.

Extra gezinshulp

Het gaat bij deze post alleen om particuliere huishoudelijke hulp of persoonlijke ondersteuning, zonder indicatie of naast een indicatie als de indicatie niet toereikend was. Er geldt voor de aftrek van gezinshulp een extra drempelbedrag, afhankelijk van uw inkomen. Alleen uitgaven boven deze drempel zijn aftrekbaar. Maakt u gebruik van extra gezinshulp, dan berekent de online aangifte automatisch deze extra drempel.

Dieet op voorschrift van een dokter of diëtist

U kunt alleen dieetkosten opvoeren zoals die genoemd worden in de tabel van de Belastingdienst. En alleen als u dit dieet volgt op voorschrift van een arts of een erkende diëtist. U moet hiervoor over een ondertekende dieetverklaring beschikken. U vindt de tabel in de online aangifte, onder het vraagtekentje bij dit onderdeel.

Hebt u alle bedragen correct ingevuld? Klik dan op Akkoord, rechtsonder.

Stap 5: Verdeel de aftrek

Deze stap is alleen van belang voor fiscale partners. U moet dan uw eigen zorgkosten en die van uw fiscale partner bij elkaar optellen en vervolgens verdelen over de aangifte van u beiden. Met de knop Belasting berekenen (zie afbeelding 3) kunt u uitproberen wat in uw geval de meest voordelige verdeling is.

Afbeelding 3: De verdeling van de aftrek tussen fiscale partners.

Stap 6: Bekijk het resultaat

Bent u tevreden over de verdeling? Of doet u alleen aangifte en hoeft u dus niets te verdelen? Klik dan nu op overzicht belasting en premies in het menu links in beeld. U krijgt dan precies te zien hoeveel belastinggeld u terugkrijgt op basis van de gegevens die u hebt ingevuld.

Stap 7: Onderteken de aangifte

Dit is de laatste stap. Loop eerst alle gegevens nog en laatste keer door. Corrigeer zo nodig fouten. Als u zeker weet dat alles klopt, ondertekent u de aangifte (met uw DigiD) en stuurt u ‘m naar de Belastingdienst.

Stap 8: Maak zo nodig bezwaar

Gaat de Belastingdienst niet akkoord met uw aangifte? Of is uw aangifte door de Belastingdienst bijgesteld, zonder dat u begrijpt waarom of om een reden waar u het beslist niet mee eens bent? Maak dan binnen zes weken bezwaar. Op de aangifte staat hoe u dat moet doen. Het is overigens wel verstandig om hier een deskundige bij te betrekken. Met een goede onderbouwing heeft uw bezwaar veel meer kans van slagen.

 

Tekst: Kees Dijkman. Deze informatie wordt u aangeboden door Ieder(in). De tekst is met de meeste zorgvuldigheid samengesteld, maar u kunt er geen rechten aan ontlenen. Bij het schrijven van dit artikel was de definitieve online aangifte voor het jaar 2018 nog niet beschikbaar. De aangifte kan er daardoor op onderdelen iets anders uitzien dan hier beschreven. Voor meer informatie, kijk op https://www.meerkosten.nl.

Bron: Ieder(in)



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 1 / 8 januari 2019


Shared space; verfraaiing of obstakel


In de openbare ruimte vind je steeds vaker een ‘shared space’ of ‘gedeelde ruimte’. Een plaats die is ingericht zonder verkeersregels en verkeersborden. Door op elkaar te letten, regelen alle gebruikers zelf het verkeer. Wat bedoeld is als verfraaiing van de openbare ruimte is voor mensen met een beperking vaak juist een obstakel.

En een oplossing die niet voor iedereen veilig is, is geen oplossing. Om tot een structurele veilige oplossing te komen pleit Ieder(in) er bij de landelijke overheid voor om een actieplan openbare ruimte op te stellen. Shared space is een onderwerp dat bij uitstek geschikt is om mee te nemen in zo’n actieplan zodat de openbare ruimte alleen oplossingen kent die voor iedereen werken.

Voordat zo’n actieplan er is, is het belangrijk dat ervaringsdeskundigen worden betrokken bij de inrichting, uitvoering en evaluatie van lokale shared spaces. Voor belangenbehartigers die met herindeling van de openbare ruimte te maken krijgen biedt Ieder(in) een overzicht van voorwaarden waaraan gedacht moet worden bij de inrichting van een ‘gedeelde ruimte’.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1704_Shared_Spaces_2018_12_14.docx

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1705_Shared_Spaces_2018_12_14.pdf

Bron: Ieder(in)



 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 38 / 18 december 2018


Prettige feestdagen en een Gelukkig 2019!


 

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 37 / 12 december 2018


Samenwerking Onderwijs, Zorg en Jeugd krijgt vorm


 

Vandaag verscheen het rapport ‘Mét andere ogen’ van René Peeters, kwartiermaker Onderwijs, Zorg en Jeugd. In het rapport staan zeven adviezen voor verbetering van de samenwerking tussen onderwijs en zorg. Ook ouders vanuit de achterban van Ieder(in) hebben met de kwartiermaker meegedacht en hun ervaringen gedeeld.

Het rapport bevat een analyse van de knelpunten en succesfactoren in de aansluiting tussen onderwijs, zorg en jeugd.  De kwartiermaker heeft met zeker zestig partijen gesproken en op basis daarvan zijn adviezen geformuleerd.

De coalitie Onderwijs, Zorg en Jeugd verwerkt de adviezen uit het rapport in een programmaplan. Ieder(in) maakt deel uit van deze coalitie en vertegenwoordigt samen met MIND en Ouders & Onderwijs de ouder-cliëntenorganisaties. Ouders moeten zich kunnen vinden in het programmaplan. Hiervoor wordt in januari een uitvraag gedaan bij de achterban.

Sterke positie ouders
De adviezen van de kwartiermaker bieden kansen om de positie van ouders en kinderen te versterken. Zij dienen meer betrokken te worden bij alle zorg en ondersteuning die voor hun kinderen met een beperking of chronische ziekte geregeld wordt. Dit sluit ook aan op het VN-verdrag Handicap dat een inclusief onderwijssysteem nastreeft, en waarin ‘niets over ons, zonder ons’ het uitgangspunt is.

De coalitie heeft het rapport verstuurd naar de ministers Slob van OCW en de Jonge van VWS, en verwacht binnenkort een gesprek met de ministers te voeren over de uitvoering.

Download hieronder het rapport en de aanbiedingsbrief.

De coalitie Onderwijs, Zorg en Jeugd bestaat uit ActiZ / GGD GHOR, Ambassadeur zorglandschap jeugd, Ouders & Onderwijs, GGZ Nederland, Jeugdzorg Nederland, LECSO, Ministerie OCW, Ministerie VWS, Netwerk Leidinggevenden Passend Onderwijs, PO-raad, Samenwerkingsverbanden VO, Sociaal Werk Nederland, Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland, VNG, VO-raad en Nederlands Centrum Jeugdgezondheidszorg, Nederlands Jeugd Instituut en Ieder(In).

 

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1682_Aanbiedingsbrief_rapport_kwartiermaker_.pdf

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1683_M%C3%A9t_andere_ogen_rapport_kwartiermaker.pdf

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1684_Aanbiedingsbrief_rapport_kwartiermaker_.docx

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1685_23112018_M%C3%A9t_andere_ogen_rapport_kwartiermaker.docx

 

6 dec 2018, Bron: ieder(in)

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 36 / 4 december 2018


Laatste nieuws Valys en milieuzones


 

Er is op twee fronten goed nieuws te melden over vervoer. Het kilometerbudget voor Valys wordt verhoogd. En er wordt gewerkt aan een landelijk geldende ontheffing voor aangepaste dieselauto’s in milieuzones.

Er was in 2017 een flink overschot op de begroting voor Valys. Minister De Jonge heeft daarom besloten om eenmalig zowel het standaard kilometerbudget als het hoge kilometerbudget met 100 kilometer te verhogen. Dit betekent een verhoging met 100 kilometer voor 2018 én 100 kilometer in 2019. Transvision, de uitvoerder van Valys, zal de pashouders hierover nog informeren.

De minister zal laten onderzoeken wat de effecten zijn van deze budgetverhogingen op het reisgedrag. En vervolgens zal hij besluiten welke budgetten er in 2020 gaan gelden.

Ieder(in) waardeert het gebaar van de minister om de budgetten in ieder geval tijdelijk te verhogen. Maar een echt goede oplossing zou het invoeren van een persoonsvolgend budget zijn, afgestemd op de behoeften van de gebruiker.

Milieuzones

Steeds meer steden stellen milieuzones in, die (oudere) dieselauto’s de toegang tot de stad ontzeggen. Het onbedoelde effect is, dat mensen met een aangepaste dieselauto de stad ook niet in kunnen. Hierdoor kunnen ze bijvoorbeeld niet langer zelfstandig naar werk, school, winkels enzovoort. Sommige steden hebben daarom voor deze auto’s een uitzondering gemaakt. Maar deze vrijstelling geldt vaak weer niet voor milieuzones van andere steden.

Ieder(in) heeft dit probleem al meerdere keren bij de politiek aangekaart. Dat lijkt nu effect te hebben. De minister wil met de gemeenten landelijke afspraken gaan maken over ontheffingen, waarbij aangepaste dieselauto’s worden meegenomen. Ook wordt de mogelijkheid verkend of er één loket kan komen voor ontheffingen die dan door alle gemeenten worden erkend. Bij de oplossing zal Ieder(in) worden betrokken.

De minister stuurt in het voorjaar van 2019 een voorstel naar de Kamer. Kortom, we komen er nog op terug.

29 nov 2018 Bron: ieder(in)

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Extra Nieuwsbrief Nr. 35 / 29 november 2018


180.000 huishoudens gebaat bij abonnementstarief Wmo


 

Mensen met een beperking of chronische ziekte kregen afgelopen jaren te maken met bijna een verdubbeling van zorgkosten en een enorme opeenstapeling van eigen bijdragen. Enerzijds door toegenomen kosten, anderzijds doordat tegemoetkomingen en compensatieregelingen zijn wegbezuinigd. De invoering van het abonnementstarief voor de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) door het kabinet, is een belangrijke eerste stap om de stapeling van zorgkosten aan te pakken.

Ieder(in) pleit al jaren voor het maximeren van de eigen bijdragen voor gemeentelijke hulp en ondersteuning uit de Wmo. Tot nu toe konden gemeenten zelf de hoogte van eigen bijdragen bepalen, voor bijvoorbeeld huishoudelijk hulp of individuele begeleiding.

Dit leidde tot grote verschillen tussen gemeenten en tot oplopende eigen bijdragen van wel 1.000 euro of meer per jaar. Vooral mensen met een beperking of chronische aandoening met een middeninkomen kregen hiermee te maken. De opeenstapeling van de eigen bijdragen werd door veel mensen gezien als een boete op hebben van een beperking of ziekte.

Goed geholpen

De invoering van één tarief van 17,50 euro per vier weken voor de gemeentelijke hulp of ondersteuning is belangrijk voor deze mensen. ‘Mensen zijn zeer goed geholpen met dit abonnementstarief. Het ziet ernaar uit dat we zo een stokje kunnen steken voor de verdubbeling van zorgkosten’, reageerde Ieder(in)-directeur Illya Soffer dinsdag bij Radio 1 Journaal. Naar verwachting 180.000 huishoudens hebben voordeel van deze kabinetsmaatregel.

Gemeenten vrezen tekorten

Gemeenten verzetten zich tegen de invoering van het vaste tarief voor de Wmo-voorzieningen. Ze vrezen onder meer dat ze niet uitkomen met het geld dat het kabinet heeft uitgetrokken om de gemeenten te compenseren. Het kabinet trekt 145 miljoen per jaar uit om de gemeenten te compenseren voor deze maatregel. Ieder(in) vindt dat gemeenten wel in staat moeten zijn om de Wmo goed uit te voeren, met een deugdelijke financiering.

Maatwerk

Ieder(in) houdt de komende maanden in de gaten of gemeenten met de invoering van het abonnementstarief niet gaan beknibbelen op de hulp en ondersteuning - of dat ze de kosten gaan afwentelen. Voorop staat dat mensen de passende zorg en ondersteuning krijgen die ze nodig hebben. Dit maatwerk valt onder het abonnementstarief en mag niet onder (algemene) voorzieningen worden gebracht, waarvoor alsnog hogere eigen bijdragen gaan gelden.

Meer nodig om stapeling tegen te gaan

De invoering van het abonnementstarief is een mooie eerste stap. Deze maatregel draagt vooral bij aan een oplossing voor mensen met een middeninkomen. Lage inkomens betalen op dit moment in veel gemeenten al een lagere eigen bijdrage. Deze minima-regelingen moeten overeind blijven.

Als het kabinet de stapeling van zorgkosten echt wil aanpakken, dan is er meer nodig. Het kabinet zou ook de eigen bijdragen in de Wet langdurige zorg structureel moeten verlagen. De eigen bijdragen in de Wlz blijven voor grote groepen mensen een enorme last die nauwelijks valt op te brengen.

Het kabinet heeft met een algemene maatregel van bestuur het abonnementstarief voor 2019 ingevoerd. Volgend jaar volgt nog een wet waarmee het tarief structureel wordt vastgelegd.

27 nov 2018 Bron: ieder(in)

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 34 / 27 november 2018


Meer onderwijskansen voor leerlingen die veel zorg nodig hebben


 

Het kabinet komt met een set maatregelen, waardoor het voor leerlingen die veel zorg nodig hebben makkelijker wordt om onderwijs te krijgen. Elk kind moet de kans krijgen om zich maximaal te ontwikkelen, indien nodig met een aangepast programma op school of in een zorginstelling. De ministerraad stemt in met dit voorstel van minister Slob voor Basis- en Voortgezet Onderwijs en Media en minister De Jonge van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Eén van de maatregelen is het vereenvoudigen van de financiering van zorg in het onderwijs. De bedoeling is dat scholen - die speciaal onderwijs aanbieden, en bijvoorbeeld kinderen met zorg via een persoonsgebonden budget - voortaan werken met één of twee zorgaanbieders, zodat er vaste zorgassistenten in de klas komen. Nu hebben scholen soms met veel verschillende hulpverleners te maken, wat kan zorgen voor te veel drukte in de klas. Ouders worden betrokken bij de selectie van de zorgaanbieder. Maatwerk in de vorm van een eigen zorgverlener kan nodig blijven. Het plan van aanpak is meteen de verantwoording, zodat er minder administratie nodig is.

Ook wordt voortaan duidelijk gemaakt welk deel van het zorgbudget ingezet kan worden in onderwijstijd. Door die duidelijkheid moet het gesprek tussen ouders, scholen en zorgaanbieders soepeler gaan verlopen als het gaat om de organisatie van zorg voor leerlingen met bijvoorbeeld een meervoudige beperking. Ook komen er speciale onderwijszorgarrangementen voor kinderen met (meervoudige) psychische of lichamelijke beperkingen. Scholen moeten kinderen nu nog een volledig onderwijsprogramma laten volgen. Dat is voor deze kinderen niet altijd haalbaar. Onderwijszorgpilots in gemeenten als Rotterdam en Almere hebben laten zien dat arrangementen van zorg en onderwijs soms een uitkomst zijn voor deze kinderen.

Het kabinet wil daarnaast de leerplichtwet aanpassen, zodat kinderen niet langer een vrijstelling krijgen zonder dat er is gekeken of een kind met maatwerk toch nog onderwijs kan krijgen. Ook komt er meer subsidie voor onderwijszorgconsulenten die ouders en hun kinderen kunnen ondersteunen bij het vinden van een passend aanbod van zorg en onderwijs.

Documenten

Kamerbrief over onderwijs en zorg Minister Slob (Basis- en Voortgezet Onderwijs en Media) en minister De Jonge (VWS) informeren de Tweede Kamer hoe zij...

Kamerstuk: Kamerbrief | 23-11-2018 (.pdf)

Bron: diverse bronnen

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 33 / 21 november 2018


Diabetes Fonds start Nationale Suiker Challenge


 

Het Diabetes Fonds startte gisteren met de Nationale Suiker Challenge: een week lang eten en drinken zonder toegevoegde suikers. 30.000 mensen hebben zich ingeschreven en gaan de uitdaging aan.

Het doel van de campagne is mensen bewust te maken van hun suikerinname en hulp te bieden bij het maken van de gezonde keuze. Volgens Algemeen Directeur Hanneke Dessing is dit hard nodig: “Gemiddeld krijgen we 1,5 tot 2 keer meer suiker binnen dan goed voor ons is. Vaak zonder dat we het in de gaten hebben, door toegevoegde suikers in producten.”

Magazine met gezonde alternatieven

“Met de Nationale Suiker Challenge willen we de deelnemers bewust maken van die verborgen verleiders én laten zien dat er gezonde alternatieven zijn”, vervolgt Dessing. Deelnemers ontvangen het digitale Suiker Challenge Magazine met informatie, tips en 21 heerlijke recepten zonder toegevoegde suikers. Daarnaast krijgen ze gedurende de week steun en inspiratie per e-mail.

Persoonlijke ondersteuning

Ook is er tijdens de challenge de mogelijkheid om via Facebook en Instagram vragen te stellen aan diëtist Kim Brouwers: “Aan de hand van persoonlijke vraag-antwoord-sessies geven we tips hoe je, óók als je moe bent of geen zin hebt om te koken, toch een verantwoorde maaltijd kunt eten. Het is even omschakelen, koken zonder pakjes en zakjes met onbewerkte producten. Maar wij laten zien dat dat niet moeilijk hoeft te zijn.”

Suiker en diabetes type 2

De Nationale Suiker Challenge is de eerste van een reeks challenges die passen in het doel van het Diabetes Fonds om mensen gezonder te laten leven. Op dit moment heeft de helft van de volwassenen in Nederland overgewicht en daarmee een verhoogde kans op diabetes type 2. Meer dan 1 miljoen Nederlanders hebben deze vorm van diabetes en daar komen er per week minimaal 1.000 bij. Dat heeft een grote persoonlijke en maatschappelijke impact. Dessing: “Door gezonder te eten met minder toegevoegde suikers kunnen we samen die explosieve groei een halt toeroepen.”

De Nationale Suiker Challenge loopt tot en met zondag 25 november 2018.

Bron: 19 NOV 2018 Diabetesfonds

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 32 / 13 november 2018


Doelgroepenvervoer dreigt duurder te worden


 

De regiotaxi, Valys en leerlingenvervoer dreigen fors duurder te worden. Dit komt omdat taxibedrijven straks niet langer belasting terug krijgen bij de aanschaf van een bus. Morgen wordt er een petitie aangeboden aan de Tweede Kamer om dit voorstel van tafel te krijgen. Deze petitie is ook ondertekend door Ieder(in).

Het kabinet wil met het voorstel de overstap naar elektrisch vervoer versnellen. De taxibranche geeft echter aan dat overstappen op elektrisch op korte termijn niet te realiseren is. Het gevolg is dat de kostenstijgingen vooral de reiziger zullen treffen. De budgetten voor het zorgvervoer staan al jaren onder druk en zullen door deze maatregel nog verder onder druk komen te staan. Met als gevolg een verschraling van het zorgvervoer. Ieder(in) vindt dat onaanvaardbaar en wil dat het kabinet samen met de taxibranche tot een haalbare oplossing komt die milieuvriendelijk is én goed voor de betrokken reizigers.

Bestelbussen

Het stimuleren van duurzaam vervoer valt te waarderen en is ook nodig. Maar dat moet dan wel zo gebeuren dat het niet de mobiliteit van mensen met een beperking in gevaar brengt. Verder is het vreemd, dat de maatregel alleen geldt voor de bussen in het zorgvervoer en taxivervoer. De ruim 800 duizend bestelbussen - die net zo vervuilend zijn - blijven buiten schot.

De petitie wordt dinsdagmiddag om 13.30 uur overhandigd aan de Vaste Kamercommissie van Financiën. De petitie is ondertekend door de volgende organisaties: FNV Taxi, CNV, Koninklijk Nederlands Vervoer (KNV), Ieder(in), Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland (VGN), RAI, Sociaal Fonds Taxi en Aanbestedingsinstituut Mobiliteit.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1657_65109_MANIFEST_ZORGVERVOER.PDF

Bron: ieder(in) 12 nov 2018

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 31 / 6 november 2018


2e Kamer wil gedegen onderzoek naar knelpunten in wonen met zorg


 

De regering laat in 2019 onderzoek verrichten naar de knelpunten bij woonzorgarrangementen voor mensen met een beperking. In een op 30 oktober aangenomen motie stelt de Tweede Kamer extra eisen aan dit onderzoek en vraagt om een rapportage in het najaar van 2019.

Te weinig aandacht voor woonknelpunten van mensen met een beperking
Het kabinet heeft een groot aantal programma’s en actieplannen gelanceerd. De actieplannen over wonen gaan tot nu toe alleen over ouderen en mensen met psychische aandoeningen of verward gedrag. Aandacht voor het wonen voor mensen met een lichamelijke, verstandelijke of zintuiglijke beperking ontbrak in de plannen. Ondertussen zijn er volop signalen zijn van jongeren met een beperking, die geen passende woonplek met zorg kunnen vinden of te weinig inkomen hebben om zelfstandig te gaan wonen. Ook het SCP geeft in het onderzoek ‘Net als thuis’ aan dat er bij het wonen voor mensen met een beperking verbeteringen nodig zijn.

Motie voor goed onderzoek
Op aandringen van Ieder(in), Per Saldo en VGN hebben de ministers van BZK en VWS eerder dit jaar besloten dat er een onderzoek gaat komen naar knelpunten in wonen en zorg voor mensen met een beperking. De motie van D66 en ChristenUnie die op 30 oktober is aangenomen doet hier een schepje bovenop. In de motie staat dat het onderzoek goed moet kijken naar de specifieke eigenschappen van deze doelgroep. Genoemd worden de veelvuldige herindicaties. De indicaties met een korte looptijd, zoals in de Wmo, vormen een wankele basis voor kleinschalige woonzorginitiatieven. Verder worden in de motie het inkomen genoemd, het (lage) eigen woningbezit en het ouder worden van gehandicapten.

Van onderzoek naar aanpak
Ieder(in) is blij met de inzet van de Tweede Kamer. Het onderzoek krijgt met de motie meer inhoud en knelpunten komen beter in beeld. Vervolgens moet er natuurlijk ook een aanpak voor de knelpunten komen. Een aanpak waarmee het het wonen in de maatschappij met ondersteuning, zoals het VN verdrag voorschrijft, voor mensen met een beperking echt mogelijk wordt. Ieder(in) blijft het onderzoek nauwlettend volgen.

Downloads
Motie Bergkamp en Dik-Faber pdf / 2018-10-31

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 30 / 30 oktober 2018


Wajong vraagt kritische blik voor toekomstig beleid


 

Bij de beleidsdoorlichting Wajong die het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) heeft gedaan, heeft de LCR kritisch gekeken naar de analyse en de voorstellen voor beleid die daaruit voortvloeien. De LCR constateert dat er nog altijd geen rekening wordt gehouden met het feit dat veel jonggehandicapten niet fulltime kunnen werken. Als wordt vastgesteld dat iemand slechts 20 uur kan werken, hebben prikkels om meer uren te werken, dus geen zin. Daarnaast blijft de loondispensatie in de Wajong wringen. Per saldo houdt iemand in de Wajong met loondispensatie minder geld over om te besteden dan een vergelijkbare situatie in de Participatiewet met loonkostensubsidie. De LCR heeft de Tweede Kamer verzocht om de kritische kanttekeningen en vragen van de LCR mee te nemen als zij hun schriftelijke vragen aan de staatssecretaris opstellen.

http://www.lcr-suwi.nl/Content/Downloads/LCR_TK_%2018-0079_%20beleidsdoorlichting_Wajong.pdf

Bron: LCR

 

Achtergrondinformatie: Regels rondom uitkering Wajongers

Met een reeks maatregelen wil staatssecretaris Tamara van Ark van sociale zaken en werkgelegenheid het aantrekkelijker maken om voor mensen die in hun jeugd al een beperking hadden, te gaan werken of studeren. Zo moet iedereen met een Wajonguitkering er financieel op vooruit gaan als ze gaan werken of als ze meer uren gaan werken

Ook moet iedere arbeidsbeperkte in de Wajong die zijn of haar baan verliest, weer kunnen terug vallen op de arbeidsongeschiktheidsuitkering. Verder wil Van Ark dat elke Wajonger een volledige uitkering ontvangt als hij of zij gaat studeren. En de staatssecretaris wil dat iedereen goede ondersteuning krijgt bij het vinden van werk.

Er zijn momenteel vele verschillende regelingen voor mensen met een Wajonguitkering, afhankelijk van het jaar wanneer ze instroomden. Dat maakt het enorm complex. Soms voelt het ook oneerlijk. Sommige Wajongers hebben meer rechten dan anderen. Daarom wil Van Ark de regels vereenvoudigen en sommige helemaal afschaffen. Daarmee wil ze ook meer mensen met een arbeidsbeperking stimuleren te gaan werken

Werkregeling voor iedereen

De mensen die vóór 2010 in de Wajong terecht kwamen, zullen dat het meest gaan merken. Nu is hulp van het UWV bij het re-integreren nog volledig vrijwillig. Deze uitkeringsgerechtigden zijn tot niets verplicht. Dat wordt waarschijnlijk anders. Van Ark overweegt om ook voor deze ‘oude Wajongers’ de werkregeling in te voeren, zoals deze ook al geldt voor de arbeidsbeperkten die na 2010 voor het eerst een Wajonguitkering kregen.

Wel wordt er voor elke ‘oude Wajonger’ alvast een klantprofiel opgesteld. Daarin komt te staan hoeveel uren iemand kan werken, wat diens competenties zijn, in welke sector hij of zij zou willen werken en welke taken en werkomgeving bij hem of haar passen.

Sinds 2015 komen alleen nog mensen die helemaal niet kunnen werken in aanmerking voor een Wajonguitkering.

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 29 / 24 oktober 2018


Liften bij brand soms wel bruikbaar


 

Tot nu toe is een algemene regel dat liften bij brand niet gebruikt mogen worden, met uitzondering van zogenaamde brandweerliften. Uit onderzoek van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties blijkt nu dat gebruik van de lift bij brand in bepaalde gevallen wel degelijk kan. Dat is goed nieuws voor mensen met een beperking en ouderen die in een appartementencomplex wonen.

Als er brand uitbreekt in een appartementencomplex dan geldt de stelregel dat de lift niet mag worden gebruikt. Dit betekent dat mensen met een beperking en ouderen een groter risico lopen om bij brand slachtoffer te worden. Het onderzoek laat zien dat de lift in een aantal bestaande situaties toch veilig kan worden gebruikt.  Er zijn echter ook situaties waarbij eerst aanpassingen in het gebouw noodzakelijk zijn.

Actie nodig

De conclusies uit het onderzoek zijn belangrijk voor mensen met een beperking. Want uit meldacties van Ieder(in) en de andere koepels bleek dat mensen met een mobiliteitsbeperking zich vaak ernstig zorgen maken over wat ze moeten doen bij brand.

Ieder(in) vindt dat op basis van dit onderzoek actie ondernomen moet worden. Gebouweigenaren moeten onderzoeken welke liften nu al bruikbaar zijn en dit naar de bewoners communiceren. En aanpassing van de overige liften moet prioriteit krijgen. Verder moeten alle nieuwe liften zo gebouwd worden, dat ze bij brand gebruikt kunnen worden.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1648_Onderzoeksrapport_Gebruik_van_liftenbijbrand_2018.pdf

Bron: 22 okt 2018 ieder(in)

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 28 / 15 oktober 2018

 


Kabinet erkent toegankelijkheid als nationaal belang


 

Het kabinet vindt dat een goede toegankelijkheid van gebouwen en openbare ruimte een zaak van nationaal belang is. Dit staat in een notitie die onlangs naar de Tweede Kamer is gestuurd. Met de notitie loopt het kabinet vooruit op de Nationale Omgevingsvisie.

Het kabinet werkt aan een Nationale Omgevingsvisie, waarin staat hoe Nederland omgaat met de kwaliteit van de fysieke leefomgeving. Dat gaat over belangrijke ontwikkelingen zoals klimaatverandering, energievoorziening, duurzame landbouw etc. Ieder(in) heeft keer op keer aangegeven dat toegankelijkheid van de leefomgeving een thema moet zijn in de Nationale Omgevingsvisie. De Omgevingsvisie is er immers voor álle inwoners en moet ook bijdragen aan een toegankelijker Nederland.

Toezegging minister

In april 2018 kreeg onze oproep steun vanuit de Tweede Kamer. In een debat met minister Ollongren over de Omgevingsvisie werd het belang van toegankelijkheid besproken. De minister deed toen de toezegging dat ze het VN verdrag goed wil implementeren en dat ze de toegankelijkheid van gebouwen en openbare ruimte een belangrijk punt vindt voor de Omgevingsvisie.

Goede toegankelijkheid van gebouwen en openbare ruimte wordt nu dus door het kabinet benoemd als zaak van nationaal belang. Een volgende stap op de lange weg naar de Nationale Omgevingsvisie (NOVI) is de ontwerp NOVI die begin 2019 zal verschijnen. Ieder(in) zal ervoor pleiten, dat het kabinet dan ook concreet uitwerkt hoe ze dit nationale belang van goede toegankelijkheid gaat verwezenlijken.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1614_kabinetsperspectief-novi_%281%29.pdf

Bron: ieder(in) 09 okt 2018

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 27 / 9 oktober 2018

 


Reactie op programma gehandicaptenzorg: plannen VWS te beperkt


 

De minister van VWS maakte deze week de plannen voor de gehandicaptenzorg voor komende jaren bekend. Minister Hugo de Jonge stuurde maandag het programma Volwaardig Leven naar de Tweede Kamer. Een te beperkt programma want een onacceptabel grote groep mensen met een handicap of chronische ziekte dreigt in de meerjarige plannen vergeten te worden.

Het programma is vrijwel uitsluitend gericht op de Wlz, de wet die van toepassing is op slechts 5% van alle mensen met een beperking of chronische ziekte. En alhoewel er aan de zorg vanuit deze wet nog het nodige te verbeteren valt, ondervinden mensen de grootste problemen met zorg en ondersteuning in andere wetten. Bij Ieder(in) komen dagelijks meldingen binnen over problemen in de Wmo, Jeugdzorg en Zorgverzekeringswet.

Oplossingen voor deze urgente problemen zouden prioriteit moeten krijgen. In plaats daarvan zien we dat de aandacht voor een enorme groep mensen met een levenslange en levensbrede zorgvraag ontbreekt in de plannen voor de komende jaren.

De Tweede Kamer kan hier iets aan doen. Download hieronder de reactie die Ieder(in) en Per Saldo naar de Kamer stuurden.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1609_Reactie_op_programma_Volwaardig_Leven_-_Ieder%28in%29-Per_Saldo.docx

2 oktober 2018

Illya Soffer in EenVandaag: ’De Participatiewet werkt niet’

Voor zowel werkgevers als werknemers is de Participatiewet ingewikkeld. Bovendien werken de regels soms averechts.

Zo helpt de wet mensen met een arbeidsbeperking niet bij het vinden en behouden van betaald werk.

https://eenvandaag.avrotros.nl/item/participatiewet-maakt-werken-onaantrekkelijk-voor-gehandicapten/

3 oktober 2018

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 26 / 2 oktober 2018

 


Miljoenennota: hoe maken we het VN-verdrag waar?


 

In de miljoenennota, die vorige week is gepresenteerd door het kabinet, wordt op een aantal plaatsen verwezen naar het VN-verdrag handicap. Ieder(in) mist echter wel concrete maatregelen die nodig zijn om het VN-verdrag echt waar te maken. Zo is er bijvoorbeeld onvoldoende aandacht voor wonen voor mensen met een beperking. Hieronder een aantal punten die Ieder(in) mist in de plannen.

Zelf kiezen waar je woont en met wie

De komende jaren wordt fors geïnvesteerd in een vernieuwing en verduurzaming van woningen. Ook wil het kabinet dat er meer aangepaste woningen en woonvormen komen. Ieder(in) vindt het belangrijk dat de plannen zich niet (zoals nu het geval is) alleen richten op ouderen, maar juist ook op de ruim 2 miljoen mensen met een beperking. Ook zij willen, net als iedereen, zelf kunnen kiezen waar zij wonen en met wie zij wonen.

Toegankelijk bouwen in het Actieplan Bouw

In 2019 voert het kabinet het Actieplan Bouw uit dat gezamenlijk met de bouwsector, cliëntorganisaties en mensen met een beperking is opgezet om de toegankelijkheid van gebouwen (waaronder woningen) voor mensen met een beperking te verbeteren. Er komen eenduidige richtlijnen voor toegankelijk (ver)bouwen, met het doel om partijen concrete handvatten te bieden voor de vraag wanneer gebouwen voldoende toegankelijk zijn en welke maatregelen zij daartoe kunnen nemen. Ook gaat de regering onderzoeken of knelpunten in de praktijk moeten leiden tot aanvullende eisen in het Bouwbesluit. Een kwetsbaar punt in het actieplan is dat het gaat om vrijwillige afspraken. De partijen aan tafel zijn van goede wil maar of dat in de praktijk voldoende is, moet blijken.

Zelfstandig communiceren met de overheid

Als je met de overheid wilt communiceren, dan gebeurt dat steeds vaker digitaal.

Het kabinet heeft een ambitieuze digitaliseringsagenda waarin ook aandacht is voor de mensen die niet mee kunnen komen en minder digitaal vaardig zijn. De oplossingen die het kabinet voorstelt voor deze groep, richten zich echter vooral op het digitaal vaardig maken van mensen en de mogelijkheden van anderen om voor hen (bijvoorbeeld via machtiging) met de overheid te communiceren. Volgens Ieder(in) zijn deze mensen niet geholpen met deze oplossingen. Daarmee laat je ruim 2,5 miljoen mensen in Nederland buiten beschouwing die juist zelfstandig mee willen doen. Voor deze groep moeten alternatieven, zoals bijvoorbeeld brief of telefoon, behouden blijven om te kunnen communiceren met de overheid.

Hoe gaat het kabinet werk maken van inclusiever onderwijs?

Het kabinet kiest er voor om extra te investeren in het voor- en vroegschoolse onderwijs, in de salarissen van leraren en in het verlagen van de werkdruk in het primair onderwijs. Ieder(in) mist in de plannen echter hoe het kabinet werk gaat maken van de ambitie uit het VN-verdrag om stap voor stap toe te werken naar inclusiever onderwijs. Samen opgroeien en leren op school stelt kinderen en jongeren met een beperking in staat om nu én straks mee te doen in onze samenleving.

Help mensen met een arbeidsbeperking aan het werk

Het kabinet ziet af van invoering van loondispensatie in de Participatiewet. Dat is goed nieuws! Het doel van het kabinet blijft ongewijzigd: meer mensen met een arbeidsbeperking aan het werk. Daartoe zet het kabinet in op een breed offensief voor vereenvoudiging van loonkostensubsidie en meer werk voor mensen met een arbeidsbeperking. Ieder(in) heeft in een overleg bij de staatssecretaris aangegeven dat volwaardig werknemerschap het uitgangspunt is voor mensen met een beperking. Daarnaast stelt het kabinet een onafhankelijke commissie aan die zal onderzoeken of ons huidige stelsel nog aansluit op de arbeidsmarkt van nu en de toekomst. Ieder(in) vindt het belangrijk dat hierbij ook inclusie op de arbeidsmarkt wordt meegenomen.

26 sep. 2018 Bron: ieder(in)

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 25 / 25 september 2018

 


Toegankelijkheid in vervoer blijft zorg


 

Een aantal nieuwe ontwikkelingen in het vervoer, dreigen ten koste te gaan van de toegankelijkheid. Ieder(in) roept de Tweede Kamer in een brief op om hier iets aan te doen.

Zo wordt in een aantal gemeenten gekozen voor het op reguliere lijnen inzetten van kleiner materieel, dat wordt bestuurd door vrijwillige chauffeurs. Vrijwillige chauffeurs geven - terecht - aan niet zo maar de verantwoordelijkheid te kunnen nemen voor het veilig vervoeren van mensen in een rolstoel of mensen met gedragsproblematiek. Hierdoor blijven mensen met een beperking staan. Ook het gebrek aan toegankelijkheidseisen bij MaaS (vraaggestuurd vervoer) kan voor reizigers met een beperking een negatief effect hebben. Daarnaast wordt het steeds drukker op het Nederlandse spoor.

Hierdoor ontstaan capaciteitsproblemen waarmee de toegankelijkheid onder druk komt te staan.

Ieder(in) vraagt de Kamer deze ontwikkelingen goed te volgen en steeds opnieuw de toegankelijkheid te waarborgen.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1587_18-0397_Brief_cie_IW_openbaar_vervoer_ovchip_en_taxi_20-09.pdf

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1588_18-0397_Brief_cie_IW_openbaar_vervoer_ovchip_en_taxi_20-09.docx

20 sep 2018 Bron: ieder(in)

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Extra Nieuwsbrief Nr. 24 / 19 september 2018

 


Middeninkomens baat bij vast Wmo-tarief, zorgen over minima


 

Mensen met een modaal inkomen, die voor zorg afhankelijk zijn van hun gemeente, gaan er volgend jaar fors op vooruit. Dat blijkt uit de koopkrachtcijfers van het Nibud. Dat is het goede nieuws in de plannen van het kabinet. Aan de andere kant maakt Ieder(in) zich zorgen over de sterke stijging van de zorgpremies en de hogere BTW op onder meer medicijnen en voeding.

Ieder(in) heeft de afgelopen jaren hard gelobbyd tegen de hoge eigen bijdragen. Dit heeft er mede toe geleid dat volgend jaar in de Wmo een maximumtarief gaat gelden van 17,50 euro per vier weken. Vooral mensen met een beperking met een middeninkomen profiteren hiervan. Zij gaan er zo’n 1000 tot 1500 euro op vooruit. Deze maatregel was overigens hard  nodig want voor de middeninkomens liep de stapeling van kosten de laatste jaren het meest uit de hand. Hun zorgkosten waren in vijf jaar meer dan verdubbeld.

Illya Soffer, directeur van Ieder(in) tekent hier wel bij aan: “Gemeenten hebben geld gekregen om deze maatregel volgend jaar goed uit te voeren. Op die manier kunnen ze de zorgkosten voor een deel van hun burgers fors verlagen. Helaas zijn er ook gemeenten die zorg en ondersteuning proberen over te hevelen naar de zogenaamde algemene voorzieningen, zodat daarvoor alsnog extra bijdragen kunnen worden gevraagd. Dit is strijdig met de Wmo en dus niet de bedoeling.”

Stijgende zorgkosten
Een punt van zorg zijn de stijgende premies voor de ziektekostenverzekering en de verhoging van de BTW voor medicijnen en voeding. Hierdoor zullen de (zorg)kosten voor chronisch zieken en mensen met een beperking opnieuw gaan stijgen. Het kabinet meldt dat dit gecompenseerd wordt door andere maatregelen, waardoor iedereen er per saldo op vooruit gaat. Maar daarbij past enige scepsis. Ook vorig jaar voorspelde het kabinet voor bijna iedereen een koopkrachtstijging, maar dat bleek uiteindelijk voor de helft van de mensen niet te kloppen.

Te weinig kansen op arbeidsmarkt
Mensen met een uitkering gaan er in koopkracht beduidend minder op vooruit dan werkenden. Een wrange constatering voor de vele mensen met een arbeidsbeperking die dolgraag aan het werk willen, maar geen betaald werk kunnen vinden. Zeker omdat de Miljoenennota geen nieuwe plannen bevat om hun kansen op de arbeidsmarkt te vergroten.

Jeugd met levenslange beperking
Teleurstellend is het ontbreken van landelijke inzet voor kinderen en jongeren met een levenslange beperking of chronische ziekte. In ons zorgstelsel krijgen zij onvoldoende de hulp en ondersteuning die nodig is om te kunnen meedoen in de samenleving. Recent vroeg Ieder(in) hier dringend aandacht voor met het ‘Zwartboek Ouders aan het woord'. In de Miljoenennota ontbreken de noodzakelijke middelen en maatregelen voor deze jeugd. 

Hieronder vindt u het Nibud-koopkrachtonderzoek.

Downloads
Koopkracht mensen met een beperking of chronische ziekte 2018-2019 - Nibud

Bron: Ieder(in)

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 23 / 18 september 2018

 


Centrale Raad van Beroep: niemand kan in een glazen bol kijken


 

Gemeenten mogen niet zomaar van mensen verwachten dat zij rekening houden met een toekomstige hulpvraag. Uitgaan van ‘eigen kracht’, zoals bedoeld in Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo), betekent niet dat mensen ver van te voren moeten nadenken over welke mogelijke hulpvraag ze ooit zouden kunnen krijgen. De Centrale Raad van Beroep deed hierover vorige week een belangrijke uitspraak.

Een oudere inwoonster van de gemeente Noordenveld (Drenthe) vroeg in 2015 een traplift aan voor in haar woning. Ze deed dit om met haar toenemende beperkingen toch langer zelfstandig thuis te kunnen blijven wonen.

De Wmo-aanvraag werd afgewezen omdat de gemeente vond dat de vrouw zelf preventief maatregelen had moeten nemen in haar woonsituatie. Ze had zelf kunnen investeren in de traplift of alvast een andere geschikte woning kunnen zoeken. Nog ‘voordat de gebreken zich openbaren’, redeneerde de gemeente. De vrouw ging in beroep tegen de gemeente.

’Ondeugdelijke overwegingen’

De Centrale Raad van Beroep, de hoogste bestuursrechter in ons land, oordeelt nu dat de gemeente ‘ondeugdelijke overwegingen’ gebruikt om de aanvraag af te wijzen. Ja, van burgers mag bij het beoordelen van een aanvraag uit de Wmo een zekere mate van zelfredzaamheid worden verwacht. Maar nee, van de burgers mag niet worden verwacht dat ze helemaal rekening houden met toekomstige, onzekere gebeurtenissen in de gezondheidstoestand, zodat ze uiteindelijk geen beroep op de Wmo hoeven te doen.

In juridisch jargon: de hulpvraag was misschien voorzienbaar, maar van de cliënt kon niet worden geëist maatregelen te treffen die de hulpvraag overbodig maakt. De aanvraag moet nu opnieuw worden beoordeeld door de gemeente.

Groepen uitsluiten mag niet in de Wmo

De Centrale Raad gaat in deze uitspraak nog een stap verder. Ook al weten ouderen dat sommige beperkingen ernstiger worden en dat er in de toekomst hulpmiddelen nodig zijn, dan nog is dat geen reden voor gemeenten om maatwerk-aanvragen uit de Wmo af te wijzen.

Als gemeenten die aanvragen toch afwijzen, betekent dat in de praktijk dat hele groepen, zoals ouderen en mensen met een beperking, van Wmo-maatwerk worden uitgesloten. Dat mag niet in de Wmo, waarin juist het recht op individueel maatwerk is opgenomen, benadrukt de Centrale Raad van Beroep.

https://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:CRVB:2018:2603

Heeft u hierover vragen of wilt u een melding doen over een soortgelijke situatie? Dat kan via het Nationale Zorgnummer, www.nationalezorgnummer.nl of 0900 23 56 780 (20 ct per gesprek).

 

Bron: ieder(in) 03 sep 2018

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 22 / 11 september 2018


SCP: Minder mensen aan het werk door Participatiewet


Door de invoering van de Participatiewet en het geleidelijk verdwijnen van de sociale werkplaatsen, is de kans op een baan voor mensen met een beperking flink afgenomen. Dat concludeert het Sociaal Cultureel Planbureau in het rapport ‘Van sociale werkvoorziening naar Participatiewet’.

Het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) evalueerde de gevolgen van het aan de voorkant sluiten van de sociale werkvoorzieningen. Sinds 2014 worden daar geen nieuwe mensen meer aangenomen, waardoor de sociale werkvoorzieningen op den duur verdwijnen. Omdat ze veel geld kosten, maar ook vanuit de gedachte dat mensen met een beperking zoveel mogelijk moeten meedraaien op de reguliere arbeidsmarkt en daarmee meer deel uitmaken van de samenleving.

Kans op duurzaam werk afgenomen

Mensen die voor 2014 een Wsw-indicatie (Wet sociale werkvoorziening) zouden krijgen, vallen sindsdien onder de Participatiewet. Die verandering heeft grote, negatieve gevolgen. De kans op een baan voor de Wsw-doelgroep was 50%. Sinds de invoering van de Participatiewet is dat volgens het SCP nog maar 30%.

Niet alleen is de kans op een baan is afgenomen, de banen die er wel zijn, zijn minder duurzaam. Het gaat vaak om korte en tijdelijke contracten of loon dat met een uitkering moet worden aangevuld. Meer mensen met een arbeidsbeperking zijn daardoor afhankelijker geworden.

Beschut werk en banenafspraak

Met de alternatieven voor de sociale werkvoorzieningen, het beschut werk en de banenafspraak, komen nog veel te weinig mensen met een arbeidsbeperking aan het werk. Het bedrijfsleven haalt de doelstellingen van de banenafspraak, al verdient de duurzaamheid van de banen nog wel aandacht. De overheid daarentegen blijft ver achter. In 2017 werden nog geen 6500 van de beloofde 10.000 banen gerealiseerd.

Het streven om met de Participatiewet mensen met een beperking meer deel uit te laten maken van de samenleving is niet gehaald. Het tegenovergestelde is eerder het geval. Mensen die willen en kunnen werken zitten thuis en zijn afhankelijk van een uitkering. De overheid kan en mag niet langer achterblijven met het nakomen van de banenafspraak. Ook gemeenten moeten aan de bak. Zij zijn verantwoordelijk voor het beschut werk.

https://www.scp.nl/Publicaties/Alle_publicaties/Publicaties_2018/Van_sociale_werkvoorziening_naar_Participatiewet

De sociale werkvoorzieningen werden gesloten voordat er een goed werkend alternatief beschikbaar was. De oude schoenen zijn weggegooid, voordat het nieuwe paar was gekocht. De grote groep mensen met een beperking die dolgraag aan het werk wil, is daar nu de dupe van.

Kabinet schrapt loondispensatieplan

Het kabinet ziet af van het plan om loondispensatie in de Participatiewet in te voeren. Staatssecretaris Van Ark van Sociale Zaken en Werkgelegenheid schrapt de voorgenomen maatregel uit het regeerakkoord. Verschillende maatschappelijke organisaties pleitten hier de afgelopen maanden uitvoerig voor.

"Dit is geweldig nieuws voor al die mensen die door deze maatregel tweederangs werknemers dreigden te worden", zegt Ieder(in)-directeur Illya Soffer. "Met tal van maatschappelijke organisaties en zo’n beetje de hele beweging van mensen met een beperking hebben we een ijzersterk blok kunnen vormen om dit plan van tafel te krijgen." Volgens Soffer is het schrappen van het kabinetsplan een eerste stap op weg naar betere plannen om meer mensen met een arbeidsbeperking volwaardig aan het werk helpen. "We zijn erg blij dat de staatssecretaris nu ook inziet dat loondispensatie niet de oplossing is. We blijven graag met haar in gesprek om mee te denken over wat wél nodig is."

Het plan om loondispensatie in te voeren in plaats van loonkostensubsidie, zou meerdere negatieve gevolgen hebben voor werknemers met een beperking en stuitte daarom op veel kritiek en maatschappelijk verzet. Een petitie tegen loondispensatie van Wij Staan Op! werd bijna 90.000 keer getekend, een brief van Noortje van Lith aan premier Rutte werd veel gedeeld op sociale media en vandaag stuurden zeven maatschappelijke organisaties een brief aan de Tweede Kamer.

Cedris, LCR, FNV, CNV, VCP, Wij Staan Op! en Ieder(in) schrijven in die brief acht uitgangspunten waaraan een alternatieve oplossing om meer mensen met een beperking aan het werk te krijgen en houden, zou moeten voldoen. Een oplossing die in lijn moet zijn met het VN-verdrag Handicap en mensen met een arbeidsbeperking volwaardig werknemer maakt.

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1582_Brief_Meer_mensen_met_een_beperking_aan_het_werk.docx

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1583_Brief_Meer_mensen_met_een_beperking_aan_het_werk.pdf

Bron: Ieder(in)


Breed offensief voor werk voor mensen met arbeidsbeperking

Meer dan de helft van de mensen met een arbeidsbeperking zit momenteel thuis. Dat heeft verschillende oorzaken. Werkgevers hebben te maken met complexe regels. Dat belemmert hen om mensen met een arbeidsbeperking in dienst te nemen. Voor mensen met een beperking die in deeltijd werken loont werken niet altijd omdat het loon verrekend wordt met een uitkering. Bovendien werken gemeenten vaak met heel veel verschillende regels.

In de discussie over het aan werk helpen van mensen met een arbeidsbeperking is duidelijk geworden wat er moet verbeteren:

·        Werken met loonkostensubsidie moet lonen, ook voor mensen die in deeltijd werken

·        De matching tussen werkgevers en werknemers krijgt een extra impuls

·        De regels rond banenafspraak en quotum moeten eenvoudiger worden

·        De Wajongregels worden logischer en mensen die gaan studeren of meer werken stimuleren

·        Beschut werk krijgt een extra impuls

In de brief die door Staatssecretaris van Ark naar de Kamer is gezonden staat een eerste uitwerking. De komende periode gaat ze daar met betrokken partijen verder mee. “Werken, een baan hebben, is heel belangrijk, zeker als dat niet vanzelf gaat. Dit binnen bereik brengen voor mensen met een beperking is onze ambitie, zodat iedereen volwaardig mee kan doen,” zegt zij.

Documenten:

http://nieuwsbrief.rijksoverheid.nl/847/Actions/Newsletter.aspx?
messageid=36386&customerid=278157&password=enc_3732353644443835_enc

Kamerbrief breed offensief om meer mensen met een beperking aan werk te helpen

Kamerstuk: Kamerbrief | 07-09-2018

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 21 / 4 september 2018


Niet extra betalen voor medicijnen en hulpmiddelen


Laat zieken, mensen met een beperking en ouderen niet extra betalen voor medicijnen en hulpmiddelen die zij nodig hebben. Dat is de strekking van een brief die Patiëntenfederatie Nederland, Ieder(in), KBO-PCOB, Per Saldo en LOC aan het kabinet hebben gestuurd. Dat praat nu over de miljoenennota voor 2019.

Het kabinet wil de btw op medicijnen en hulpmiddelen en op gezonde voedingsmiddelen met de helft verhogen en van zes naar negen procent brengen. Op een geschatte jaaromzet van geneesmiddelen en hulpmiddelen van tien miljard euro betekent dat een flinke btw-verhoging. Dat moet worden opgebracht door de gebruikers van de geneesmiddelen. En dat zijn zieken, ouderen en mensen met een beperking.

Daarbij staat de btw-verhoging voor gezonde voeding op gespannen voet met het streven van dit kabinet om echt werk te maken van preventie in de zorg. Gezonde voeding is een belangrijk onderdeel van preventie. Wie gezond eten duurder maakt, drijft mensen in de richting van minder gezond eten. Met verminderde gezondheid en hogere zorgkosten tot gevolg bij mensen voor wie gezonde voeding te duur wordt.

In de brief doen de organisaties een klemmend beroep op het kabinet om alsnog af te zien van dit deel van de btw-verhoging.

Hieronder de brief aan het kabinet:

https://iederin.nl/downloads/dl.php?l=1581_2018-53_brief_BTW_Verhoging.pdf

 

Ieder(in) 3-8-2018



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 20 / 29 augustus 2018


Uitvoering van de gemeentelijk zorg


Onlangs deden drie verschillende rechters uitspraken over de uitvoering van de gemeentelijk zorg via de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) De gemeenten Wassenaar, Maastricht en Eindhoven schieten tekort als het gaat over het keukentafelgesprek, het aanbod van begeleiding en het afgeven van een zorgvuldige beschikking. Dat meldt Ieder(in).

In Wassenaar en Maastricht zijn Wmo-besluiten gebaseerd op onvoldoende en onzorgvuldig onderzoek. Bij Maastricht zit de onzorgvuldigheid in het feit dat er in het geheel geen onderzoek heeft plaatsgevonden, omdat de gemeente het besluit baseert op een eerder afgegeven (oude) indicatie op grond van de AWBZ.

Inzicht in de huidige noodzakelijke ondersteuningsbehoefte van de zorgaanvrager ontbreekt daardoor volledig. In Wassenaar was geen keukentafelgesprek gehouden en mocht enkel een extern medisch advies niet de basis vormen voor het Wmo-besluit.

VRIJWILLIGERS VOOR LANGDURIGE ZORG

Ieder(in) noemt het interessant dat beide gemeenten de hulpvragers wilden verplichten om op zoek te gaan naar vrijwilligers voor de benodigde begeleiding. Er werd tijdelijk individuele begeleiding toegekend met als doel vrijwilligers te vinden die in de toekomst langdurige en intensieve begeleiding kunnen bieden. De rechtbank Limburg oordeelde dat zo’n standpunt onhoudbaar is. Er mag alleen rekening worden gehouden met ondersteuning uit het sociale netwerk, als deze mogelijkheid ook echt aanwezig is.

KEUZEVRIJHEID BESTEDING PGB

In dezelfde uitspraak benadrukt de rechtbank dat het mensen vrij staat om het persoonsgebonden budget (pgb) naar eigen keuze in te vullen, zolang het maar wordt besteed aan het doel waarvoor het pgb is verstrekt. Gemeenten moeten zich terughoudend opstellen in hun oordeel over de kwaliteit van de zorg of de ondersteuning die iemand kiest. Een pgb kan worden afgewezen, maar dat moet heel goed worden onderbouwd. Dit was in Maastricht niet het geval.

GEMEENTE BLIJFT EINDVERANTWOORDELIJK VOOR BESLISSING

De derde uitspraak, in dit geval van de Centrale Raad van Beroep (CrvB) gaat over een zaak tegen de gemeente Eindhoven. Hierin maakt de hoogste bestuursrechter korte metten met de handelswijze van de gemeente om het indiceren volledig aan een zorgaanbieder over te laten. De Raad benadrukt dat de gemeente eindverantwoordelijk is voor een beslissing, ook als elders advies is ingewonnen. Een gemeente mag zich nooit verschuilen achter een zorgaanbieder.

Ieder(in) 22-8-2018

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 19 / 10 juli 2018


Buitenruimte voor zorgwoningen weer verplicht


Door verminderde mobiliteit zijn juist mensen met een beperking vaker gebonden aan eigen huis en tuin. Dat buitenlucht welzijn en gezondheid bevordert is een algemeen aanvaard feit. Des te belangrijker dat ook bewoners van zorgwoningen beschikken over een buitenruimte. Echter, zorgwoningen waren vanaf 2015 niet meer verplicht over een buitenruimte te beschikken. Daarin komt nu verandering.

Lobby heeft succes

Kajsa Ollongren, minister van Binnenlandse Zaken, heeft aangekondigd het Bouwbesluit te gaan herzien, waardoor de buitenruimte bij zorgwoningen opnieuw verplicht gesteld gaat worden. Een gezamenlijke lobby van Ieder(in), Oogvereniging, Pcob-Kbo en Per Saldo heeft mede bijgedragen aan dit voornemen. Hiermee wordt buitenruimte –  lees: een tuin of balkon – bij zorgwoningen weer een vanzelfsprekendheid. Per Saldo vindt dit een positieve ontwikkeling die bijdraagt aan de kwaliteit van leven van mensen die wonen in een zorgwoning. Bovendien sluit het aan bij het VN-verdrag voor rechten van mensen met een beperking: uitsluiting wordt voorkomen, in dit geval van een huis met een tuin en/of balkon.

Hoe verder?

De minister geeft aan dat bij nieuw te bouwen zorgwoningen groter dan 50 m2 een eigen buitenruimte gerealiseerd moet worden; bij zorgwoningen kleiner dan 50 m2 mag gekozen worden voor een gemeenschappelijke buitenruimte. Voor de wijziging van de bouwregelgeving moet wel het gebruikelijke proces doorlopen worden. Zoals het  voorleggen voor advies aan Overlegplatform bouwregelgeving. Dat kost tijd. Hoe lang dit gaat duren weten we helaas niet, maar uiteraard staat startende initiatieven niets in de weg om alvast aan te sluiten bij de nieuwe regelgeving en bewust rekening te houden met buitenruimte.

Brief aan Tweede Kamer

De brief van de minister met het voorgenomen besluit kunt u hier downloaden: Kamerbrief buitenruimte.

Bron: Per Saldo 3 juli 2018

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 18 / 3 juli 2018


Nationaal Sportakkoord ondertekend


Ruim 700 extra buurtsportcoaches, verhoging van de onbelaste vrijwilligersvergoeding van €1500 naar €1700 euro per jaar, €87 miljoen aan subsidie voor sportverenigingen die investeren in accommodaties, een nieuwe code goed sportbestuur en beweegprogramma’s voor kinderen onder de 6 jaar. Dit is slechts een greep uit het sportakkoord dat minister Bruno Bruins (Sport)heeft gesloten met de sport, gemeenten en maatschappelijke organisaties en bedrijven. Het is de eerste keer dat zoveel partijen zijn samengebracht om sportief Nederland te laten verenigen. Vandaag zetten ze hun handtekening onder het Nationaal Sportakkoord.

Iedereen dient nu en in de toekomst zonder belemmeringen in een veilige en gezonde omgeving plezier in sport te kunnen hebben, daar gaan de partijen de komende jaren mee aan de slag. Om dat mogelijk te maken investeert de overheid jaarlijks ruim 400 miljoen euro. Ook alle bij het sportakkoord betrokken partijen betalen mee om de ambities te realiseren.

Minister Bruno Bruins (Sport): “Iedereen moet plezier in sport kunnen beleven. Ongehinderd door leeftijd, lichamelijke/geestelijke gesteldheid of sociale positie. Dat zou vanzelfsprekend moeten zijn. Daarom investeren we de komende jaren in onze sportaccommodaties, in het versterken van de sport- en beweegaanbieders en in de motorische vaardigheden van onze jeugd. Ik ben blij dat alle partijen samen de schouders eronder zetten, want samen kunnen we onze ambities de komende jaren realiseren’’.

Het nationaal sportakkoord bestaat uit vijf deelakkoorden, die gesloten zijn door veel verschillende partijen.

1) Inclusief Sport en bewegen
Iedere Nederlander moet een leven lang kunnen sporten en bewegen, belemmeringen worden daarom weggenomen. Er komen meer buurtsportcoaches die sporters bij kunnen staan.

2) Van Jongs af aan vaardig in bewegen
Spelen en bewegen is minder vanzelfsprekend geworden in het dagelijks leven van kinderen. De motorische vaardigheden van kinderen worden daarom verbeterd. Beweegprogramma’s voor kinderen onder de zes jaar dragen daar aan bij.

3) Duurzame Sportinfrastructuur
We willen in Nederland kunnen beschikken over een goed werkende en duurzame sportinfrastructuur. Daarom komt er een subsidieregeling voor verenigingen.

4) Vitale aanbieders
We willen aanbieders van sport en bewegen toekomstbestendig maken. Verenigingen krijgen ondersteuning bij het opzetten van hun integriteitbeleid, zodat sport leuk en veilig is en blijft op en om de sportvelden.

5) Positieve Sportcultuur
Sporten moet leuk zijn, veilig, eerlijk en zorgeloos. Daar zorgen we met elkaar voor. Om het vrijwilligerswerk aantrekkelijker te maken in de sport, gaat de onbelaste vrijwilligersvergoeding omhoog van 1500 naar 1700 euro.

Hoe nu verder?
Het sportakkoord is daarbij het startpunt. Het mooie van dit akkoord is dat het iedereen kan helpen om alle Nederlanders plezier in sporten en bewegen te laten ervaren. Kijk voor meer informatie op: 
https://www.allesoversport.nl/onderwerp/sportakkoord/

 

Bron: Regeringsnieuws 29 juni

 



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 17 / 22 juni 2018


Rechter: maatwerk is maatwerk, niet iets anders


Voor passende zorg en ondersteuning is vaak een maatwerkvoorziening nodig via de gemeente (Wmo). Sommige gemeenten zien dat niet zitten en bieden mensen het liefste een algemene voorziening. Dat is meestal goedkoper en eenvoudiger voor de gemeente. De rechtbank Limburg gaat hier niet in mee: de gemeente Heerlen is op de vingers getikt omdat ze een inwoner te gemakkelijk in een algemene voorziening duwt, terwijl het eigenlijk om maatwerk gaat.

De rechtbank Limburg oordeelt dat de persoonlijke begeleiding van een inwoner van Heerlen geen algemene voorziening is, maar toch echt moet worden gezien als maatwerkvoorziening. De begeleiding die nodig is, is ‘op maat’, precies afgestemd op de persoon.

Dit betekent dat burgers die recht hebben op persoonlijke begeleiding kunnen kiezen voor een persoonsgebonden budget (pgb) waarmee ze zelf begeleiding kunnen regelen. De gemeente weigerde dit pgb en verwees de inwoner rechtstreeks door naar een zorgaanbieder. Dit wordt nu geblokkeerd door de rechter. De inwoner moet alsnog een pgb krijgen om de haar vertrouwde begeleider die er al was, weer in te kunnen huren.

Beschikkingsvrij

De uitspraak van de rechtbank gaat in feite over meer dan alleen de afbakening tussen een algemene voorziening en maatwerk. Steeds meer gemeenten willen ‘beschikkingsvrij’ werken. Als mensen een aanvraag voor zorg of ondersteuning indienen, geeft zo’n gemeente geen besluit af. Wel worden mensen dan rechtstreeks door de gemeente doorverwezen naar een zorgaanbieder voor een algemene voorziening.

Ze krijgen voor de algemene voorziening geen beschikking en dat is weer slecht voor hun rechtspositie. Aanvragers kunnen geen of maar heel moeilijk bezwaar maken tegen de handelwijze van de gemeente. Om toch de passende zorg en ondersteuning te krijgen, worden mensen gedwongen langdurige juridische procedures te voeren – zoals in de zaak tegen de gemeente Heerlen. Kostbare tijd en energie gaan zo verloren, zowel voor mensen met een beperking als uiteindelijk ook voor gemeenten.

Onduidelijk is of Heerlen beroep aantekent tegen de uitspraak van de rechter.

Vraag maatwerk aan

De uitspraak van de rechtbank Limburg betekent dat gemeenten niet naar eigen believen zorgvragers kunnen doorsturen naar algemene voorzieningen. Gebeurt dat toch, dan is het advies om alsnog een aanvraag voor een maatwerkvoorziening in te dienen waardoor bezwaar en beroep mogelijk is.

Nationale Zorgnummer

Wilt u meer weten over deze uitspraak, over het onderscheid tussen maatwerk- en algemene voorzieningen of heeft u soortgelijke ervaringen met ‘beschikkingsvrij’ werken? Neem dan contact op met het Nationale Zorgnummer, 0900 2356780 (€0,20 p/gesprek)

http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBZWB:2017:5066

Meer over beschikkingsvrij werken bij zorgaanvragen:

http://iederin.nl/nieuws/18241/zorg-en-ondersteuning/recht-op-helder-besluit-van-gemeente/

Bron: ieder(in) 6 juni 2018



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 16 / 4 juni 2018


Kabinet neemt maatregelen om stapeling van zorgkosten
tegen te gaan


De ondersteuning vanuit de Wet maatschappelijk ondersteuning (Wmo) kost vanaf 2019 €17,50 per vier weken voor iedereen. Daarnaast wordt de vermogensinkomensbijtelling voor de Wet langdurige zorg (Wlz) verlaagd van 8% naar 4%. Deze en meer maatregelen neemt het kabinet om de zorg en ondersteuning betaalbaar te houden voor mensen die te maken hebben met verschillende soorten van eigen bijdragen in de zorgwetten.

Stapeling zorgkosten voorkomen

Veel mensen die een eigen bijdrage betalen voor maatschappelijke ondersteuning of langdurige zorg maken ook het eigen risico geheel of gedeeltelijk op of moeten bijbetalen voor onder andere geneesmiddelen. Deze stapeling van zorgkosten kan soms oplopen tot honderden euro’s per maand. Het kabinet neemt daarom een reeks van gerichte maatregelen om voor iedereen de zorg en ondersteuning die zij nodig hebben beschikbaar te houden en betaalbaar te maken, waaronder het abonnementstarief voor de Wmo en de verlaging van de vermogensinkomensbijtelling voor de Wlz. Het is de bedoeling dat beide maatregelen met ingang van 2019 van kracht worden.

Eerder dit jaar werd al het percentage van het inkomen dat meetelt voor de berekening van de eigen bijdrage in de Wlz verlaagd van 12,5% naar 10%. Ook heeft het kabinet al besloten om het eigen risico voor de zorgverzekering te bevriezen tot en met 2021 en is het kabinet voornemens om de bijbetalingen voor bepaalde geneesmiddelen te maximeren op €250 per jaar.

Abonnementstarief

Met de invoering van het abonnementstarief voor de Wmo gaan huishoudens die gebruik maken van een Wmo-voorziening een vast tarief van €17,50 per vier weken betalen, ongeacht inkomen, vermogen of gebruik. Het abonnementstarief is een maximumtarief. Er blijft ruimte voor gemeenten om een lagere eigen bijdrage vast te stellen, bijvoorbeeld als er sprake is van mantelzorg of voor huishoudens met een minimuminkomen. Het abonnementstarief maakt de uitvoeringspraktijk bovendien een stuk eenvoudiger. Het voorkomt bureaucratie en administratieve rompslomp en leidt daardoor tot een soepeler proces en minder fouten.

Vermogensinkomensbijtelling langdurige zorg

Om de zorgkosten verder te beperken wordt vanaf 2019 de vermogensinkomensbijtelling voor de eigen bijdragen in de Wlz gehalveerd van 8% naar 4% van het vermogen. Door deze maatregel hoeven mensen, waaronder veel ouderen in verpleeghuizen, minder op hun vermogen in te teren om de eigen bijdragen te betalen.

Bron: site Rijksoverheid 1 juni 2018



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Extra Nieuwsbrief Nr. 15 / 29 mei 2018


Nieuws om blij van te worden


Het bestuursakkoord is opgebouwd uit drie paragrafen. In de paragraaf betreffende de sociale kwaliteit is te lezen:

Sociale kwaliteit

Het VN Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap vormt het richtsnoer van ons beleid. Inwoners met een beperking moeten zoveel mogelijk zelfstandig kunnen wonen. En het openbaar vervoer gebruiken, naar school gaan of aan het werk zijn. Bovendien moeten zij zich makkelijk kunnen verplaatsen door de openbare ruimte.

Uit het bestuursakkoord van de gemeente ’s-Hertogenbosch van mei 2018-2022 vastgesteld door VVD, D66, Groen Links, CDA en Rosmalens Belang:

https://bestuursakkoord2018.s-hertogenbosch.nl/bestuursakkoord2018



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 


Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Nieuwsbrief Nr. 14 / 28 mei 2018


Column “niet passende zorg”


Een derde van de mensen met een beperking meldt dat hun zorg niet passend is en dat zij niet kunnen meedoen in de samenleving zoals zij zouden willen. 3,5 jaar na de hervorming van de zorg. De Ombudsman bevestigde dat beeld van niet-passende zorg eerder deze maand.

“Het wordt hoog tijd dat mensen met een levenslange beperking, worden bejegend vanuit het perspectief van zodat-zorg. Zorg die hen in staat stelt om naar vermogen deel te nemen aan alle facetten van het leven. Dat is volgens het VN-verdrag een mensenrecht waaraan niet valt te tornen”, schrijft Illya Soffer in haar column bij Binnenlands Bestuur.

Column: Is slechte zorg een schending van mensenrechten?

Mensen met een handicap hebben het recht om met dezelfde keuzemogelijkheden als anderen te wonen en deel uit te maken van de maatschappij. Dit is vastgelegd in het VN-verdrag Handicap, dat Nederland in 2016 ratificeerde. Artikel 19 van het verdrag stelt dat de staat moet waarborgen dat ‘personen met een handicap toegang hebben tot een reeks van thuis, residentiële en andere maatschappij-ondersteunende diensten, waaronder persoonlijke assistentie, noodzakelijk om het wonen en de opname in de maatschappij te ondersteunen en isolatie of uitsluiting uit de maatschappij te voorkomen.’ In theorie bieden de verschillende zorgwetten alle ruimte om vorm te geven aan dit ‘persoonlijke assistentie’-artikel - zoals het door kenners liefkozend wordt genoemd. Maar in de dagelijkse praktijk van wonen en leven met zorg komt er vaak weinig van terecht.

De Wet langdurige zorg beperkt zich tot (instellings)zorg, en voorziet nauwelijks in maatschappijdeelname. De Zorgverzekeringswet regelt verzorging en verpleging thuis, maar sluit geenszins aan op participatie in de samenleving. In de Wmo en Jeugdwet ontbreekt het vooral aan maatwerk in de levensbrede – en levenslange – zorg en ondersteuning voor mensen met een beperking, waardoor hun mogelijkheden om te leren, werken en wonen ernstig worden belemmerd. Het gevolg is dat in allerlei onderzoeken ongeveer een derde van de mensen met een beperking meldt dat hun zorg niet passend is en dat zij niet kunnen meedoen in de samenleving zoals zij zouden willen. 3,5 jaar na de hervorming van de zorg! De Ombudsman bevestigde dat beeld van niet-passende zorg eerder deze maand.

Analyse van alle onderzoeken en meldacties leert dat het onderliggende probleem is, dat zorg en ondersteuning als tijdelijk worden gezien. Ze zijn gericht op verbetering, herstel of genezing. De filosofie van de-problematiseren, de-institutionaliseren en de-medicaliseren, leidt doorgaans tot een zo beperkt mogelijke inzet van zorg en ondersteuning, totdat mensen zonder hulp weer verder kunnen. Het feit dat veel mensen met een levenslange beperking worden bejegend volgens het principe van ‘zorg totdat’, leidt tot veel wanhoop en frustratie. Het blijvend kunnen rekenen op goede zorg is een voorwaarde om normaal te kunnen wonen en leven. Het steeds opnieuw moeten aantonen dat je zorg nodig hebt, werkt destabiliserend en uitsluitend. Een lichamelijke, verstandelijke, zintuigelijke beperking, of een pervasieve ontwikkelingsstoornis gaat doorgaans niet over. Niet van geneesmiddelen, noch van interventies, noch van zorg en ondersteuning. In al deze gevallen leidt totdat-zorg tot een achteruitgang in de kwaliteit van leven en in de kansen om mee te doen.

Het wordt hoog tijd dat mensen met een levenslange beperking, worden bejegend vanuit het perspectief van zodat-zorg. Zorg die hen in staat stelt om naar vermogen deel te nemen aan alle facetten van het leven. Dat is volgens het VN-verdrag een mensenrecht waaraan niet valt te tornen. Als je door deze mensenrechtenbril kijkt, dan leidt slechte zorg tot de schending van mensenrechten.

Bron: ieder(in) & Binnenlands Bestuur 23 mei 2018

 

Dit stukje heeft Hein, de samensteller van deze nieuwsbrief, voor zijn Fabebook geschreven.

Anders behandeld worden omdat je in een rolstoel zit mensen met een (zichtbare) handicap krijgen te maken met verkeerde beeldvorming of nog erger discriminatie.

Ik weet ook wel, als je me ziet rijden? Mensen zijn nieuwsgierig, dat is helemaal niet erg ;-) dat is juist goed. Maar kom het me dan gewoon vragen, ik ben best bereid om op bijna alles antwoord op te geven, maar heb niet gelijk je oordeel klaar... Want Ik ben niet gek, maar prettig gestoord.



 

©2018 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch

Wilt u de nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kunt u zich afmelden.

 

 


 

©2019 Gehandicapten Platform 's-Hertogenbosch